Benoeming van nieuwe Limburgse dijkgraaf vriendjespolitiek?

Print
Benoeming van nieuwe Limburgse dijkgraaf vriendjespolitiek?

Afbeelding: Ermindo Armino

Patrick van der Broeck wordt veelvuldig genoemd als de nieuwe dijkgraaf van het Waterschap Limburg. Een gevalletje vriendjespolitiek?

Zes partijen in de staten hebben zo hun bedenkingen en stelden woensdagavond vragen over de favorietenrol van de gedeputeerde. Dat gebeurde vooral naar aanleiding van onderstaand artikel uit De Limburger van woensdag. 

De dans om de dijkgraaf

Waterschap Limburg is op zoek naar een dijkgraaf. De speurtocht startte zaterdag met een advertentie in verschillende dagbladen. Gedeputeerde Patrick van der Broeck wordt al veelvuldig genoemd als kandidaat. Is de dans om de dijkgraaf vooral ritueel? 

Klip-en-klaar
Soms hoef je de wedstrijd niet te spelen om de uitslag te kennen. Was getekend, een van de kenners van de Limburgse politiek. Volgens hem is klip-en-klaar wie op 1 januari 2017 de scepter zwaait van dijkgraaf van Waterschap Limburg: Patrick van der Broeck. Al maanden klinkt de naam van Van der Broeck als nieuwe waterschapvoorzitter in en rond het Gouvernement. 

Niet eens meer alleen in de wandelgangen. Hardop. Toch is er niemand die er officieel iets over kwijt wil. 'Ach, dat hoor je al zo lang’, is het vaakst gehoorde antwoord binnen het provinciehuis op de vraag of Van der Broeck naar het waterschap vertrekt. Het is een antwoord waar de gedeputeerde zichzelf ook van bedient. "Als ik alle verhalen had moeten geloven, had ik daar al jaren gewerkt", luidt steevast zijn repliek.

Beste kandidaat
Ook de twee huidige waterschappen hullen zich in stilzwijgen. Een woordvoerder laat namens beide bestuursorganen weten dat de vertrouwenscommissie niet inhoudelijk reageert op geruchten. "Die laat de commissie voor wat ze zijn. De procedure zoals deze is vastgesteld, wordt gevolgd. De vertrouwenscommissie richt zich op vinden van de beste kandidaat."

Ondanks alle vormen van ontkenningen en omtrekkende bewegingen zou een benoeming van Van der Breck allesbehalve onlogisch zijn. Om meerdere redenen. Allereerst heeft de gedeputeerde zijn wensen in het gouvernement zo goed als afgewerkt. Zijn portefeuille kent als hoofdmoot openbaar vervoer. Met onder meer de oplossing voor tram Vlaanderen-Maastricht, de Drielandentrein die gaat rijden, de verbeterde verbindingen in Limburg en de deal met Arriva over het openbaar vervoer na een totaal verziekte aanbesteding heeft Van der Broeck zijn handtekening gezet onder aardig wat projecten.

Lof toegezwaaid
De Venlonaar krijgt daarvoor breed lof toegezwaaid. Met zijn onderhandelingsvaardigheden, zijn contacten en zijn vermogen om op het juiste moment toe te slaan, heeft hij veel voor Limburg weten te regelen, klinkt het. Heel veel te winnen heeft hij daardoor niet meer. Sterker nog: als Arriva vanaf december gaat rijden, gaat dat ongetwijfeld gepaard met kinderziektes. Waar dan één politiek aanspreekpunt voor is: de gedeputeerde. 

Tweede reden is dat een benoeming van Van der Broeck ook volledig past in het straatje van zijn partij. De functie van waterschapvoorzitter is al van oudsher een CDA-speeltje, met VVD’er Jan Schrijen nu als vreemde eend in de bijt. Zie ook bijvoorbeeld de samenstelling van de vertrouwenscommissie die de nieuwe dijkgraaf moet selecteren. Vijf van de tien leden van die commissie kennen ‘Waterbelang’ als partijkleur, het equivalent van het CDA binnen de waterschappen. Daarbij zou een vertrek van Van der Broeck, sinds 2011 gedeputeerde, ruimte scheppen voor vers bloed. 

Ger Koopmans
En ook dat is het CDA niet vreemd. Zie bijvoorbeeld Ger Koopmans. Die nam nog tijdens de vorige provinciale bestuursperiode het stokje over van Noël Lebens, die wethouder werd in Sittard. Het legde het CDA geen windeieren: Koopmans kon wennen aan zijn functie en zijn nieuwe politieke omgeving en loodste het CDA vervolgens naar een verkiezingszege. Net zoals de naam van Van der Broeck al rondzingt als dijkgraaf, is ook de naam van zijn opvolger een publiek geheim: Hubert Mackus, de huidige fractievoorzitter in Provinciale Staten. Die eveneens zwijgt over zijn toekomst, overigens. 

Tot slot is de profielschets de nieuwe dijkgraaf Van der Broeck op het lijf geschreven. Een verbinder, bruggen slaan, bestuurlijke netwerken, bestuurlijke vaardigheden, respect voor mensen en processen, het boegbeeld van Waterschap Limburg. Van der Broeck heeft het of kan het. Het plaatje lijkt dus al duidelijk, al wil nog niemand ook maar iets keihard bevestigen.

Rituele dans
Dat doet denken aan de overstap van Piet Hein Donner van het kabinet naar de Raad van State. Ook diens benoeming tot vicepresident (net als dijkgraaf een functie met stevige politieke invloeden) was weken in nevelen gehuld. Donner ontkende, andere betrokkenen ontkenden, tot minister-president Mark Rutte aan toe. En wie kwam uiteindelijk als beste kandidaat uit de bus? Juist.

Om die procedure één op één te vergelijken met de zoektocht naar een nieuwe dijkgraaf gaat wat ver. Zoals het ook te ver gaat om de procedure al meteen als ‘doorgestoken kaart’ te betitelen. Maar toch zal het, net als bij Donner, niemand verbazen als uiteindelijk P.F.C.W. van der Broeck benoemd wordt tot nieuwe voorzitter van het Waterschap Limburg. 

En dat de dans om de dijkgraaf vooral ritueel is geweest. Aan je water voelen, heet dat ook wel. 

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen