"Ik heb er spijt van. Ik heb het gedaan uit angst.”

Print
"Ik heb er spijt van. Ik heb het gedaan uit angst.”

Afbeelding: Istock

Omdat ze met haar nieuwe liefde Carlos, met wie ze “alleen maar knuffelde”, een nieuw leven wilde beginnen, moest de man van Jolanda V. voorgoed weg. De rechtbank in Roermond heeft de 38-jarige Jolanda V. uit Weert veroordeeld tot acht jaar cel voor een poging tot moord op haar man Dorus.

De daad waarvoor ze de straf krijgt, liegt er ook niet om. Ze wilde haar man Dorus in maart vorig jaar door het inspuiten van insuline om het leven brengen. Dorus overleefde ternauwernood, omdat bij de politie een anonieme tip binnenkwam dat er iemand in een woning lag te kreunen en steunen. 

Angst
Dorus werd bewusteloos naar het ziekenhuis gebracht, waar een veel te hoog insulinegehalte in zijn bloed werd geconstateerd. "Ik heb het gedaan", gaf Jolanda V. voor de rechter toe. „Het had nooit mogen gebeuren. Maar ik deed het uit angst voor de reactie van Dorus als hij zou horen dat ik iets had met Carlos.” 

Dat ‘iets’ was volgens V. niet meer dan wat knuffelen en kussen. V. verklaarde dat ze van Carlos insuline bij Dorus in moest spuiten. Dorus moest voorgoed weg, hij moest dood, zou Carlos gezegd hebben. En dus spoot V. de insuline, die ze voor een bekende in haar koelkast bewaarde, bij haar man in. ’s Morgens vertrok ze vroeg om boodschappen te doen. „Dorus lag nog te snurken in bed”, verklaarde ze twee weken geleden. „Maar hij kreunde en steunde ook een beetje.”

Tip
De politie kwam na de anonieme tip, maar V. zweeg tegenover de hulpverleners over de insuline. Achteraf bleek dat de tip van een bekende kwam, die V. had gebeld met de mededeling dat ze ‘iets verschrikkelijks’ gedaan had. 

Toen Dorus hoorde dat hij te veel insuline in zijn bloed had, deed hij aangifte: zijn vrouw zou gepoogd hebben hem te vermoorden. Later verzoende hij zich weer met V. en trok zijn aangifte in. Het Openbaar Ministerie besloot echter V. toch te vervolgen en liet haar arresteren. V. heeft inmiddels een nieuwe relatie met een oud-gedetineerde van vrouwengevangenis Ter Peel in Evertsoord, waar ze zelf ook zit. 

Omdat V. niet mee wilde werken aan onderzoek door het Pieter Baan Centrum en ze geen psychiatrische afwijkingen vertoonde, is ze volledig toerekeningsvatbaar voor haar daden, stelde justitie.