Presteren na de dood van je moeder

Sarah Lovas speelde daags na het overlijden van haar moeder een ijzersterke wedstrijd

Sarah Lovas speelde daags na het overlijden van haar moeder een ijzersterke wedstrijd © Stefan Koopmans

Je zult maar moeten handballen daags nadat je moeder is overleden. Het overkwam Sarah Lovas (19) van Targos Bevo HC. Sarah speelde niet alleen voor haar mama Zsuzsanna Lovas-Nagy, ze blonk zelfs uit voor de vrouw die altijd haar idool zal blijven.

Hans Straus

Het Nederlands Handbal Verbond (NHV) was afgelopen vrijdag onverbiddelijk. Het duel in de eerste divisie tussen Bevo en Fortissimo moest reglementair doorgaan. En dat terwijl de club uit Panningen in diepe rouw was vanwege het overlijden van Zsuzsanna Lovas-Nagy. Jarenlang was ze trainster bij de club na een imposante actieve carrière bij Swift in Roermond en in Hongarije bij Debrecen. Ook het feit dat de dochter van Lovas, Sarah, een belangrijke speelster is van Bevo kon de bond niet vermurwen. Alleen wanneer een rechtstreekse teamgenoot het tijdelijke met het eeuwige verwisselt wordt een competitieduel geschrapt. Team stond achter SarahTot een conflict met de bond kwam het afgelopen weekeinde niet, want Bevo èn Sarah Lovas besloten te spelen. Trainer Osvaldo Gomes liet de beslissing uiteindelijk aan zijn team. Dat was unaniem vóór. „Sarah is net als haar moeder een gepassioneerde sportvrouw. Ze wilde spelen omdat haar moeder dat gewild zou hebben.” Bevo won uiteindelijk na een 8-8 ruststand met 19-17 van Fortissimo. Sarah scoorde zeven keer. Zo werd het competitieduel een eerbetoon aan de afgelopen vrijdag overleden Zsuzsanna Lovas-Nagy. Sarah Lovas (19) spreekt na het moeilijkste weekeinde in haar nog jonge leven met bewondering over haar teamgenoten. „Ze lieten mij de keuze. Ik mocht beslissen of we zouden spelen of niet. Vrijdag ben ik op aandringen van mijn vader gaan trainen. Dat ging goed. Toen heb ik tegen mijn trainer gezegd dat ik wilde spelen. Dat had mijn moeder ook gewild. In onze familie draait altijd alles om handbal. Mijn broer speelt ook en mijn vader is scheidsrechter.”

 "Er werden mooie woorden gesproken over mijn moeder, er was een minuut stilte. We speelden met rouwbanden. Toen had ik het heel moeilijk.” 

Het moment van de wedstrijd zelf was heel emotioneel afgelopen zaterdagavond. „Er werden mooie woorden gesproken over mijn moeder, er was een minuut stilte. We speelden met rouwbanden. Toen had ik het heel moeilijk.” Trainer hield rekening met SarahTrainer Gomes hield rekening met de gevoelens van Sarah en liet haar op de bank tijdens het begin van de wedstrijd. „Na vijf minuten kwam ik erin. Ik begon niet eens zo goed, maar ik dacht ‘dit gaan we echt niet verliezen’. Ik had het gevoel dat ik bij elke goal extra applaus kreeg. Dat heeft me veel gedaan. En ik heb van mijn moeder geleerd dat je tijdens een wedstrijd alleen bezig moet zijn met het spel. Daar heb ik zo goed mogelijk naar gehandeld. Toch had ik lastige momenten. Als ik naar de tribune keek, naar het plekje waar ze altijd zat, was het wel even slikken.” Lovas is trots dat ze zo’n moeilijke wedstrijd tot een goed einde heeft gebracht. „Ik heb echt wel eens beter gespeeld, maar ik heb het laatste restje eruit geperst voor mijn moeder.” UitvaartNa de eerste emoties en de roes van de overwinning volgen nu heel zware dagen voor Sarah. Donderdag is de uitvaart van haar moeder - die aan een slepende ziekte is overleden - in haar woonplaats Roermond. „Mijn moeder wilde dat haar uitvaart voor iedereen toegankelijk zou zijn. De dienst begint om 14.00 uur in het crematorium Tussen de Bergen in de Roermondse wijk Kitskensdal. Ik verwacht dat het heel druk wordt. Er zal veel belangstelling zijn vanuit de handbalgemeenschap.” Na de crematie zal de familie de as van Lovas-Nagy plaatsen in het graf van haar vader, Sarah’s opa, in het geboortedorpje van Zsuzsanna Buj, onder de rook van het Hongaarse handbalbolwerk Debrecen. En Sarah? Zij zal in de geest van haar moeder blijven werken aan haar handbalcarrière. „Ik heb altijd gezegd dat mijn moeder mijn idool is. Dat blijft zo. Ik kan alleen maar dromen van wat zij bereikt heeft. Landskampioenschappen in Hongarije en Nederland, een carrière in het buitenland. Daar hoop ik ook op. Net als mijn broer die nu in Hongarije speelt. Maar eerst moet ik maar eens hier bij Bevo wat bereiken. Promotie is dit seizoen misschien wat veel gevraagd met onze onervaren ploeg, maar ik heb nog tijd. Ik ben nog jong.”

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee