Crisis bij Roda JC compleet

Print
Crisis bij Roda JC compleet

Afbeelding: MGL

Welk houvast heeft Roda JC nog nu alle zekerheden in recordtempo verdampen?De trainer is hevig zoekende, de technisch directeur is het mikpunt van woedende fans en de spelersgroep mist kwaliteit. Na het bittere verlies tegen NEC (0-1) is een ingreep onontkoombaar.

Als er een hemel bestaat, dan zou Dick Nanninga het liefst klapwiekend naar beneden komen om nog één keer de bal als een kogel in het doel te koppen, in het geelzwarte shirt dat altijd strak als een harnas om zijn brede schouders zat. Op de avond dat zijn biografie op de middenstip van het Parkstad Limburg Stadion wordt gepresenteerd, mist Roda JC zijn iconische spits als nooit tevoren, en dat is niet het enige. Roda mist ook een Pierre Vermeulen, die de ballen langs een waterpas voor het doel kan slingeren, en een Leo Ehlen die als een straatvechter angst inboezemt. Roda mist een Sef Vergoossen, een trainer die een duidelijke visie en taal heeft, en een Martin van Geel, een directeur met statuur en een indrukwekkend netwerk. Eigenlijk mist Roda anno 2016 alles wat de club in het verleden zo succesvol en de fans zo trots maakte, in een seizoen waarin de vrije val nu al amper meer te stoppen lijkt.

Pijnlijk is de aftocht zaterdagavond van de hoofdrolspelers in Kerkrade, na een nieuwe bittere nederlaag (0-1 tegen NEC) die Roda vast op de laatste plaats nagelt. Trainer Yannis Anastasiou, die elke weekend een jaar ouder lijkt te worden, loopt met gebogen hoofd van het veld. Voor het eerst heeft een deel van het publiek zich tegen hem gekeerd, ook al is hij een held uit het verleden. Als de coach vroeg in de tweede helft met een vreemde wissel Mitchel Paulissen naar de kant haalt, de creatieve geest uit eigen jeugd, klinkt een striemend fluitconcert. Ton Caanen krijgt het nog harder te verduren. De technisch directeur, verantwoordelijk voor een selectie die tot nu toe niet eredivisiewaardig blijkt, laat de spreekkoren van de Koempel Tribune – ‘Caanen, rot op’ – stoïcijns over zich heen komen in de loge waar alle kopstukken van Roda zitten, iedereen met zijn eigen gedachten over het hoe en waarom van deze crisis. Na afloop verzamelt een kleine groep supporters zich voor het stadion, waar stewards en politie waken. De laatste fan die demonstratief voor de poort staat, een vent met woeste baard en spieren als staalkabels, loopt rond half twaalf richting niemandsland.

Slechtste competitiestart ooit
Verontrustender dan de onthutsende statistieken (al 630 minuten niet meer gescoord, slechts één zege in de laatste negentien thuisduels, slechtste competitiestart ooit) is dat het almaar slinkende Roda- legioen nog amper houvast heeft. Wie is in staat om de bal tussen twee palen te mikken, het meest essentiële onderdeel van het vak? Spits Nestoras Mytides krijgt tegen NEC weer eens zijn kans, maar geeft opnieuw een brevet van onvermogen af. Het zegt alles dat verdediger Daryl Werker met drie doelpogingen de gevaarlijkste aanvaller is. Op de flanken maakt Adil Auassar een lusteloze indruk, Tom van Hyfte lijkt zijn neus voor de goal kwijt. In riante positie mist hij in de eerste helft de grootste kans voor Roda. De consequentie is dat elke fout in de defensie fataal is. De enige scherpe aanval van het even povere NEC, tien minuten voor tijd, wordt direct via Kevin Mayi verzilverd.

Na afloop is er niemand in Kerkrade die een richting kan wijzen om uit de woestijn te komen – ook al geen teken van krachtig leiderschap. Anastasiou, die wegens de spanning de nacht voor de wedstrijd amper geslapen heeft, filosofeert over een andere aanpak. De club heeft hem, zo zegt hij, letterlijk opdracht gegeven met drie spitsen te spelen. Maar nu dat niet werkt, wil hij gaan praten met Caanen en co over een koerswijziging. Het krediet van de coach brokkelt langzaam maar zeker af. De steeds wisselende opstellingen, de niet optimale communicatie: het helpt allemaal niet mee. En dan heeft TD Caanen, ook in het oog van de storm, al aangekondigd dat in de winterstop geen hulptroepen worden aangetrokken.

Bittere noodzaak
Onontkoombaar is de conclusie dat een ingreep bittere noodzaak is, wil Roda deze neergaande spiraal nog kunnen ombuigen. De klassieke reflex in de voetbalwereld is dat er koppen rollen, maar wie verzekert dat dit effect heeft? Roda is al jaren een mijnenveld voor trainers en directeuren en dat heeft de club niets verder geholpen. Wellicht is een impuls in de technische staf een beter idee. Stel een ervaren adviseur aan, met een profiel à la Sef Vergoossen. Ook PSV-coach Phillip Cocu (Guus Hiddink) en Feyenoordchef Gio van Bronckhorst (Dick Advocaat) zijn daar bepaald niet slechter van geworden. Een andere oplossing is om een ultiem hoofdstuk toe te voegen aan de biografie van Roda’s grootste speler ooit en Dick Nanninga te laten herrijzen. Maar dat kan alleen in het hoofd van de schrijver, helaas.