UCI-feestje om snel te vergeten

Print
UCI-feestje om snel te vergeten

Het WK wielrennen in Qatar begint komende zondag. Afbeelding: EPA

Het WK wielrennen in Qatar is vooral een UCI-feestje. Met slechts tien World Tour-teams in de ploegentijdrit, een mogelijk ingekorte wegrit en de zeer waarschijnlijke totale absentie van publiek is het WK nu al een mislukking.

Dit is de kroniek van een aangekondigde mislukking. Een die werd ingezet op het moment dat de UCI het WK in 2012 toewees aan Qatar. Dit WK wordt namelijk om louter economische motieven gehouden. Qatar legt naar verluidt 16 miljoen dollar (ruim 14 miljoen euro) neer op de tafel van de UCI, dat is ruim 10 miljoen meer dan bij normale WK-bids. Ter vergelijking: Limburg betaalde vier jaar geleden zo’n 4 miljoen euro. 

Misschien doet de UCI wel goede dingen met al dat geld? Nee. Tom Dumoulin legde dat eerder in deze krant prima uit. De internationale wielerunie wil ploegen volledig laten opdraaien voor hun deelname aan de ploegentijdrit. Bovendien was meedoen verplicht. De kosten per ploeg zijn zo’n 50.000 euro. Pas na een heftige strijd tussen teams en UCI kwam er een compromis: deelname is niet langer verplicht en er is een symbolische bijdrage van de wielerunie voor de kosten. Dat bedrag is ‘heel erg symbolisch’, stelt een betrouwbare bron. Ofwel nagenoeg te verwaarlozen. En nu doen er dus slechts tien van de achttien World Tour-teams mee, plus een handjevol Pro-Continentale teams. 

Voor het volk van Qatar zal de UCI het ook niet doen. Het staatje telt zo’n 2 miljoen inwoners, van wie zo’n 90 procent gastarbeider is, voornamelijk uit Nepal, India en Bangladesh. En zoals we allemaal weten leven zij niet bepaald in luxe. Die hebben, om het zwak uit te drukken, geen tijd om naar een wielerkoersje om de hoek te kijken. Zij moeten in helse omstandigheden bouwen aan de stadions van het WK voetbal, een ander megalomaan sportevenement dat over zes jaar wordt gehouden. 

Met een beetje pech halen ze dat jaartal niet eens. Er staat dus vanaf zondag zeer waarschijnlijk vrijwel niemand langs de kant. Een gemiddeld criterium in Limburg zal nog meer bezoekers trekken. 

Zou de UCI het voor de renners doen? Nee, ook al niet. Een van de weinige mooie elementen aan koersen in een woestijn - wind en dus waaiers - bleek aanvankelijk niet in het parcours te zitten. De organisatie vond een rondje door de straten van Doha meer dan genoeg. Pas na kritiek van renners werd gekozen voor een lus door de woestijn, waardoor er mogelijk toch enige spanning te verwachten is. 

Begin deze week was de soap compleet toen duidelijk werd dat de UCI overweegt om de wegwedstrijden in te korten als het te warm is. Het klimaat in Qatar is al decennia hetzelfde. 

In oktober is het geregeld 37 graden, met uitschieters tot boven de 40 graden. Dat is niet te wijten aan plotselinge klimaatverandering of toeval. Nee, zo is het weer al eeuwen in oktober. En daar was plots een document, een hitteplan. 

Wellicht wordt de wedstrijd ingekort tot 150 kilometer. Ook de wedstrijden voor junioren, beloften en vrouwen zullen dan korter worden. Dit is er eentje in de categorie: we gaan een wedstrijd organiseren op de Noordpool, waar het altijd onder nul is. Maar als het onder nul is, korten we de wedstrijd in. Of in Vuurland, bij Kaap Hoorn, waar het altijd stormt. Maar als het windkracht tien is, verkorten we de koers met honderd kilometer. 
Normaal gesproken is een WK het strijdtoneel voor de allerbeste wielrenners ter wereld. Een duel der titanen, van wie de sterkste na zes of zeven uur komt bovendrijven. 

Sprinten na 150 kilometer is een heel ander verhaal. Dan had bondscoach Johan Lammerts beter, met alle respect, Wim Stroetinga kunnen selecteren. 

Zelfs als Dylan Groenewegen volgende week zondag wint, zelfs als Mark Cavendish zijn vedettestatus en ego nog wat verder opblaast, zelfs als Marianne Vos haar comeback bekroont met een wereldtitel, zelfs als Boels-Dolmans in de ploegentijdrit wraak neemt voor de nederlaag van vorig jaar, zelfs dan is dit WK er nu al een om snel te vergeten.