Maradona: duivel of god

Print

De ster van het wereldkampioenschap voetbal in 1986. Hij laat het publiek genieten. Afbeelding: AFP

Het voetbalfenomeen Diego Armando Maradona lijkt naar Heerlen te komen. Een droom voor de fans die in hem de gouden voetbalgod van weleer zien. Voor de criticasters van de vaak gevallen held een nachtmerrie.

 

 

De duivel komt naar Heksenberg

DOOR HANS STRAUS

Het voetbalfenomeen Diego Armando Maradona lijkt naar Heerlen te komen. Een droom voor de fans die in hem de gouden voetbalgod van weleer zien. Voor de criticasters van de vaak gevallen held een nachtmerrie. 
Als ik aan Diego Armando Maradona denk, dan zie ik niet de beelden van een voetballer die ritmisch in Napoli-tenue een balletje hoog houdt op de aanstekelijke tonen van Live is life van Opus. Nee, dan zie ik die gedrogeerde kop van hem voor mijn geestesoog als hij naar de camera toe rent tijdens de wereldkampioenschappen voetbal in de VS in 1994.

‘Pluisje’ heeft dan net voor Argentinië met een ziedend schot de 3-0 binnen geknald tegen Griekenland. Tijdens datzelfde toernooi wordt Maradona echter betrapt op doping en geschorst. Het is geen verrassing, want de volksjongen uit Buenos Aires heeft dan al een verleden met verboden stimulerende middelen (cocaïne, efedrine) waar een drugsbaron als Pablo Escobar trots op zou zijn. Maradona gaat al tijdens zijn carrière en ook daarna geen middel uit de weg om zijn palmares als voetballer eigenhandig onderuit te schoffelen. Don Diego schiet op journalisten als ze hem belegeren in zijn huis, gaat bij de Cubaanse communistenleider Fidel Castro afkicken van zijn drugs- en eetverslavingen en wordt in zijn Napoli-tijd gelinkt aan de maffia. Diezelfde Maradona schrikt er ook niet voor terug om andere grootheden in het voetbal te schofferen. 

Voor de Braziliaanse held Pelé heeft hij geen goed woord over (‘Hij moet terug naar het museum’) en zelfs zijn landgenoot Leo Messi moet het ontgelden: ‘Messi heeft geen persoonlijkheid’. Ook recent was El Pibe de Oro, oftewel het gouden pluisje, weer negatief in het nieuws. Nota bene tijdens een benefietduel voor de vrede (!) wilde hij zijn landgenoot Juan Sebastian Veron te lijf. Ten overstaan van draaiende camera’ s moest Pluisje diverse keren door omstanders van het voornemen afgebracht worden Veron naar de keel te vliegen. 

Die Maradona komt op 11 november naar de volkswijk Meezenbroek in Heerlen. Althans dat beweert een sponsor van derdeklasser Heksenberg. In het kielzog van Maradona komt de Belgische aarts-schnabbelaar Jean-Marie Pfaff nog mee ook. Is dit een voorbeeld voor onze voetballende jeugd? Mijn advies: moeders sluit uw dochters op, want de duivel komt naar Heksenberg. 
 

Voetbalgod met een menselijk randje


DOOR EMIL VISSER

Je hebt voetbalhelden. Dat zijn spelers die hun stempel hebben gedrukt op het edele voetbalspel en nooit vergeten zullen worden. Dan denk ik aan Johan Cruijff, hij veranderde het voetbal voorgoed. Natuurlijk komt Pelé in mijn gedachte voorbij, die de gloriejaren van de Brazilianen aanvoerde.

Maar er is ook een voetbalgod. Een voetbalgod maakt zijn eigen wetten, doet wat hij wil en zet de wereld om zich heen naar zijn hand. Dat is Diego Armando Maradona. Hij weet waar voetbal voor is uitgevonden. Hij entertaint én laat het publiek genieten of gruwen. 

Maradona komt naar Heerlen en ik kan niet wachten. Net als álle voetballiefhebbers. Al is het maar een uurtje, geen speler spreekt meer tot de verbeelding dan de kleine man uit Buenos Aires. Bij zijn geboorte werd hij al op 2-0 achterstand gezet. 

Hij kwam ter wereld in een kansloze sloppenwijk, zonder uitzicht. Toch groeide hij uit tot de grootste Argentijn. Hij schiep vaak zijn eigen mogelijkheden op het veld, maar tegelijk creëerde hij de kansen in zijn eigen leven. Maradona creëerde zelfs zijn eigen problemen. Een drugsverslaving, schieten op journalisten, financiële problemen. Wat is er fascinerender dan een God met een menselijk randje? 

Hoe gek het ook klinkt, Maradona is een voorbeeld, ook voor de jeugd. Diego leert ons dat je van niets iets heel moois kan maken. Je kunt vanuit de goot opklimmen naar ongekende hoogte. Maar ook op het veld liet hij gebeuren wat anderen onmogelijk zouden achten. Een WK-doelpunt scoren met de hand of in de finale van het WK 1986 tussen vier West-Duitse spelers zijn teamgenoot Burruchaga met een dieptepass bereiken voor het beslissende doelpunt. 
Velen zullen Maradona als arrogant zien. Maar ik denk liever aan zijn woorden direct na de finale van het WK in ’86.

„Met de winst van de wereldbeker hebben we de wereld niet veranderd, we hebben brood niet goedkoper gemaakt. Het is een mooie gedachte dat voetballers problemen kunnen oplossen. Was het maar waar. Het zou voor iedereen beter zijn.” Een God die ook weet wat hij niet kan. Dat is Maradona.