NS-trein gaat vol door rood voor Limburg

Print
NS-trein gaat vol door rood voor Limburg

Voormalig president-directeur Timo Huges van de NS wilde per se de aanbesteding van het Limburgse openbaar vervoer binnenslepen. Afbeelding: ANP

De NS had drie doelen bij de aanbesteding van het openbaar vervoer in Limburg: winnen, winnen en winnen. Dat daarvoor af en toe de wet aan de kant werd geschoven, werd voor lief genomen, blijkt uit stukken die deze krant heeft ingezien. „Het maakt niet uit hoe je d’r aan komt, als je d’r maar aan komt.”

Het is donderdag 1 oktober 2015 als verdachte met nummer V-015 zich meldt voor verhoor bij de Fiod. V-015 is niet zomaar iemand. Timo Huges is zijn echte naam. Tot bijna vier maanden voor zijn verhoor was hij president-directeur van de NS en gingen deuren van toplieden, onder wie ministers, voor hem open. 

Na zijn laatste bezoek aan minister Dijsselbloem van Financiën vielen de deuren echter keihard achter hem in het slot. Huges werd ontslagen toen pijnlijk duidelijk werd dat hij zijn eigen raad van commissarissen en de minister – tevens de enige aandeelhouder van de NS – had voorgelogen over zijn rol bij het gerommel rond de aanbesteding van het openbaar vervoer in Limburg. Een klus met een waarde van twee miljard euro. 

Het is die rol die hem deze eerste oktoberdag naar het kantoor van de Fiod leidt. Hij heeft het stempeltje ‘verdachte’ gekregen en de financiële politie wil hem daarom verhoren. Huges heeft zich goed voorbereid. Zijn strategie is helder: het belang van de Limburgse aanbesteding bagatelliseren. Afzwakken dus. Die Limburgse klus was helemaal niet zo belangrijk voor de NS, houdt hij de rechercheurs voor. Het is een klus van tien miljoen euro voor een bedrijf met een omzet van vijf miljard, zo stelt hij. Kortom: het is peanuts.

Waar hij die vergelijking precies op baseert, is onduidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat de rechercheurs er geen snars van geloven. En dat is niet zo raar. Uit mailverkeer en afgetapte telefoongesprekken die de Fiod heeft verzameld, blijkt immers dat Huges juist een enorm belang hechtte aan het binnenslepen van de Limburgse opdracht. Zo hebben de rechercheurs een mailtje in handen dat Huges op 10 april 2014 aan toenmalig directeur Leon Struijk van dochterbedrijf Qbuzz stuurde: „In de RvC (raad van commissarissen, red.) werd vandaag duidelijk dat de NS Groep zich moet voorbereiden om voor deze concessie een ‘bid to win’ in te dienen.” Oftewel in gewone mensentaal: beste Leon, zorg dat je kost wat kost die Limburgse opdracht binnensleept. 

Vreemd is dat niet. Voor het eerst werd in Nederland een concessie uitgeschreven waarin een commerciële vervoerder op hetzelfde traject zou rijden als de NS. Huges wilde dat voorkomen. Immers, als het project zou slagen, zou dat ook op andere stukken van het NS-spoor de deur open kunnen zetten voor concurrenten. Huges hoopte dat te voorkomen door de Limburgse klus met Abellio, een van de NS-dochterbedrijven, binnen te slepen. Leon Struijk was een van de topmensen die dat moest gaan regelen. 

De opdracht was niet aan dovemansoren gericht, zo concludeert justitie die Struijk inmiddels kenmerkt als verdachte V-002. In het dossier dat deze krant heeft ingezien, schrijft de Fiod: „Kennelijk was de angst van de leiding van de NS om de monopoliepositie op het hoofdrailnet te verliezen zo groot dat bestuurders van directe en indirecte dochtervennootschappen van de NS onder druk werden gezet om de aanbesteding te winnen. De NS-trein (…) werd door Huges op het spoor gezet om de Limburgse concessie binnen te halen. Eenmaal op het spoor was de trein niet meer te stoppen. Struijk als machinist negeerde rode seinen en zijn passagiers verzuimden aan de noodrem te trekken.”

Klik hier voor het hele artikel en probeer de krant digitaal vier weken gratis.

 

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje