Pipo de kloon: het lijkt wel tovenarij

Print
Pipo de kloon: het lijkt wel tovenarij

Hans, Pup en Pipo. „Het idee voor God te gaan spelen, zat ons ook niet lekker.” Afbeelding: Marco de Swart

Hans en Pup Willemse zijn dolblij met buldog Pipo. De hond is een kloon van hun vorige hond Joep. Het stel stapte in een door BNN bedacht avontuur. „We hebben er lang over nagedacht.”

Tegelijk verbaasd en blij kijken Hans en Pup Willemse hoe hun stoere viervoeter Pipo rustig op hen blijft staan wachten voor hun eethuisje in het Kralingse Bos. „Vanaf de eerste dag loopt hij los. Elke andere hond zou als een razende de boel gaan verkennen maar Pipo niet. Hij blijft in de buurt. Alsof hij hier altijd is geweest en het geheugen van onze overleden Joep heeft meegekregen. Het lijkt wel tovenarij.” 

Als het Rotterdamse stel zijn naam roept, kijkt de lobbes met zijn witbruin- zwarte vlekkenpatroon meteen hun kant op. Om even later licht waggelend hun kant op te lopen. „Dat sloffen, die blik in zijn ogen, de knik in zijn staart; werkelijk alles is hetzelfde als bij Joep. Zelfs het gesnuif en gesnurk, de gulzigheid waarmee hij eet met de neiging je hand er bijna af te happen, de plagerige manier waarop hij met onze katten speelt.” 

Toch zijn er volgens haar een paar verschillen. Zo heeft Pipo een grote donkere vlek rond zijn linkeroog en een kleine zwarte stip onder het rechteroog waar dat bij zijn voorganger Joep precies andersom was. „Ook komt Pipo binnen om te poepen. Vermoedelijk leerde hij dat in het laboratorium in Zuid-Korea waar hij de eerste maanden na zijn geboorte doorbracht. Een cleane omgeving waar hij zijn behoefte moest doen op luiermatten.” 

De gekloonde hond werd bijna een maand geleden bij de Rotterdammers afgeleverd door de makers van het BNN-programma Klonen: Wens of Waanzin? waaraan het stel het dier te danken heeft. Het stel was aanvankelijk geen voorstander van klonen. „We vonden het decadent en onnodig. De asiels zitten immers vol. En de gedachte dat we voor God zouden gaan spelen, zat ons ook niet lekker. Ik vond de gedachte aan een exacte kopie van Joep bovendien eng. Zo eng dat ik tot tweemaal toe zei: we gaan het niet doen”, bekent Pup. Uiteindelijk besloot het stel toch in het kloonavontuur te stappen. „We hebben er lang over nagedacht. De gedachte dat er hoe dan ook een hond gekloond zou worden voor het BNNprogramma gaf de doorslag. Laat het dan maar onze hond zijn, redeneerden we.” 

Het klonen op zich - waaraan een prijskaartje hangt van 50.000 dollar - was volgens hen een fluitje van een cent. Hans: „Op de website van het Zuid-Koreaanse bedrijf staat dat je je hond na zijn overlijden in natte lappen moet wikkelen, binnen vijf dagen celmateriaal moet afnemen en dat meteen daarna moet opsturen. Bij ons was het veel simpeler. Tijdens een artrosebehandeling van Joep - met twaalf jaar hoogbejaard voor een Amerikaanse buldog - nam de dierenarts celmateriaal af dat in een speciale verpakking werd opgestuurd naar het Zuid-Koreaanse Soaam Biotech. Die injecteerde het celmateriaal in een lege eicel van een draaghond. Hoeveel BNN ervoor betaalde?Geen idee, maar ik vermoed minder dan de vraagprijs omdat het tvprogramma reclame maakt voor het bedrijf.” 

De draaghond - een Rhodesian richback-teef - beviel op 14 februari dit jaar van Joeps kloon, via een keizersnee. Het wonder voltrok zich voor de ogen van de Nederlandse baasjes. De daaropvolgende periode beleefde het stel in een roes. „Het voelde aan de ene kant als een verlate huwelijksreis maar tegelijk waren we in rouw omdat we Joep vlak voor vertrek hadden moeten laten inslapen. Zijn lijf zat vol met tumoren.” 

Eenmaal terug in Nederland werd hun geduld danig op de proef gesteld. Eerst moesten ze weken wachten totdat Pipo ‘de kloon’ oud genoeg was om te mogen worden ingeënt. Daarna moest de hond maanden in quarantaine. Op 30 september, zo’n zeven maanden na de bevalling, kwam hij dan eindelijk thuis in Kralingen.