Touwtrekken om stuk grond

Print
Touwtrekken om stuk grond

Jo Palmen ligt al dertig jaar in de clinch met ‘zijn’ gemeente. Afbeelding: archieffoto MGL

Zuidoost - Gemeenteraadslid Jo Palmen legt een forse claim neer bij Brunssum. Hij eist een vergoeding van naar verluidt meer dan een miljoen voor onrecht tegenover hem.

Lees hieronder een achtergrond uit De Limburger (4-11-2009) over deze slepende zaak.

 

Zelden vertoond: een gemeente die een lid van de raad een dwangsom oplegt. De relatie tussen Brunssum en Jo Palmen is al dik dertig jaar erg ongewoon. De slepende geschiedenis heeft alle ingrediënten voor een soapserie of vuistdikke streekroman. Gekwetste trots, jaloezie, gebroken beloften en hatelijkheden over en weer. 

Zoals vaak bij ingewikkelde geschiedenissen is de aanleiding schijnbaar eenvoudig. In 1976 koopt Jo Palmen van de gemeente drie panden aan de Dorpstraat, de straat waar hij tot op de dag van vandaag woont. Al bij het sluiten van de deal gaat één en ander mis: de gemeente verkoopt twee panden, maar eist volgens Palmen dat hij ook nog een derde woning overneemt. 

Dat gebeurt uiteindelijk ook: voor destijds 75.000 gulden wisselen de volgens Palmen ‘onderkomen panden’ van eigenaar. Kort daarna volgt de tweede kink in de kabel: Palmen ontdekt dat niet alle percelen die bij de panden horen ook in de verkoopakte staan. 

Maar de notaris verzekert hem dat dit geen probleem is: de percelen horen immers al van oudsher bij de panden. Palmen weet dat zelf al te goed, want het bewuste pand was altijd in de familie. Bovendien krijgt hij bij de verkoop de sleutels van de garage die op het stukje grond aan de overkant van de weg staat. 

Toch gaat het een paar jaar later weer helemaal mis: als Palmen (actief als aannemer) zijn aanhanger wil stallen, blijkt zijn garage gesloopt. In opdracht van de gemeente; die wil een aantal leidingen verleggen en veronderstelt dat de grond gemeentelijk eigendom is. Daarna vraagt Palmen herhaaldelijk zijn eigendom goed vast te leggen, maar dat gebeurt niet. Tot in 2006. 

Toevallig of niet, maar Palmen is zelf wethouder als het college hem eindelijk als perceeleigenaar aanwijst. Het besluit wordt vastgelegd daags nadat Palmen moet aftreden. 

Een maand eerder neemt de gemeenteraad (om een andere reden; de gang van zaken rond de sanering van het Emmaterrein) een motie van wantrouwen tegen hem aan. Palmen is bijna vijf jaar wethouder geweest. Hij zegt zelf dat hij niet bij de beraadslagingen in het college over het besluit aanwezig was. Na de verkiezingen treedt een heel ander bestuurscollege aan, dat de overdracht van het perceel kritisch onder de loep neemt. Volgens dat college is goedkeuring van de provincie nodig voor de overdracht van grond aan een bestuurder. 

Palmen moet aantonen dat hij het stukje grond àl die tijd in bezit heeft. Wat hij halsstarrig weigert. Dus volgt een rechtszaak, die in het voordeel van Palmen uitvalt. De rechter oordeelt dat de gemeente al jaren wist dat Palmen het omstreden perceel gebruikte en nooit ingreep, zodat het nu juridisch zijn eigendom is. 

Maar daarmee is de kous niet af. Nu twisten Palmen en de gemeente over de omvang van de grond. Volgens het raadslid hoort daar ook de stoep bij, want waar die ligt stond vroeger zijn garage. Brunssum is het daarmee oneens. Palmen op zijn beurt plaatst hekken om zijn stukje af te schermen. 

Complicerende factor is dat Palmen na een afwezigheid van twee jaar inmiddels weer in de gemeenteraad zit, waarvan hij al bijna dertig jaar deel uitmaakt. Hij gebruikt de raad als podium om te eisen dat het college stopt met procedures tegen hem. En komt met een motie waarin B enW persoonlijk opdraaien voor de kosten van de procedures, volgens Palmen ‘puur bedoeld om hem te pesten’. Volgens de gemeente zijn er verschillende gesprekken gevoerd, maar leverden die niets op, zodat alleen de gang naar de rechter overblijft. 

Het voorstel krijgt de steun van slechts 3 van de 21 raadsleden. Aanvankelijk plaatst Palmen de hekken ook op de stoep, later iets verder terug. Dat is voor de gemeente niet voldoende. Brunssum dreigt met een dwangsom van 200 euro per dag, met een maximum van 6.000 euro om Palmen te dwingen de hekken weg te halen. Dat doet het raadslid, maar hij tekent ook bezwaar aan tegen de maatregel. Dus volgt een nieuwe ronde ruziemaken voor de twistende partijen.