Terminaal zieke Marco laatste keer vol gas door Tarzanbocht

Print
Snoeihard door de Tarzanbocht. Dat was lange tijd de laatste wens van de terminaal zieke Marco Scheffers (46). Gisteren was het zo ver.

Twee vrijwilligers van Stichting Ambulance Wens helpen Marco Scheffers terug op de brancard. Alleen zijn door ziekte dun geworden benen werken nog niet mee. De Barendrechter lacht, ondanks zijn hersentumoren. ,,Wat is dit schitterend!" vindt hij. ,,Het liefst van alles had ik vandaag in een Porsche Panamera gereden, maar ik wist niet dat een Renault Clio ook zó hard ging." 



170 km/u
De Barendrechtse racefanaat zat in zijn leven op de tribune bij Formule 1-races in China, Engeland, België en Hongarije. En hij zit elke Grand Prix klaar voor de televisie met zijn vrienden. Maar gisteren raasde hij zelf met 'een gangetje' van ruim 170 kilometer per uur door de bochten. ,,Het is prachtig om Marco zo te zien genieten", zegt zijn vrouw Claire, die zich vooraf lichte zorgen maakte over de gezondheid van haar man op de baan. Eenmaal in Zandvoort ebt dat gevoel bij haar weg. ,,Wat is nou het ergste dat kan gebeuren? Hoofdpijn heeft hij toch al..."



Hoewel andere auto's met meer dan 200 kilometer per uur over de baan racen, wordt er voor de veiligheid van Marco iets langzamer gereden. Toch kijkt zijn 7-jarige zoon Lucas zijn ogen uit. Zwaaiend met een zwart-wit geblokte finishvlag juicht hij zijn vader hartstochtelijk toe. ,,Ik vind het echt heel knap van hem, ik durf dat echt niet."

"Wat is nou het ergste dat kan gebeuren? Hoofdpijn heeft hij toch al."

Broodje kroket
Als Marco weer rustig onder zijn deken in de ambulance ligt, hoort hij dat ook zijn tweede wens in vervulling gaat. Direct na het verlaten van het Circuit Park Zandvoort rijdt de ambulance linksaf om op het strand een broodje kroket te halen. Met mosterd, Marco's lievelingsgerecht.