Hersentumor maakte einde aan dromen Wim Ernes

Print
Hersentumor maakte einde aan dromen Wim Ernes

Wim Ernes. Afbeelding: ANP

De overleden dressuurcoach Wim Ernes (58) uit Schimmert had sinds 2013 de Nederlandse ploeg onder zijn hoede. Hij boekte successen op de grote kampioenschappen, onder meer met het teamgoud bij de EK afgelopen jaar in Aken. Een hersentumor maakte aan al zijn dromen een einde.

Hoe wrang kan het leven zijn: maandag ontving hij nog een onderscheiding voor zijn enorme verdiensten voor de Nederlandse paardensport, dinsdag werd zijn overlijden bekendgemaakt.

Hersentumor
Wim Ernes vocht al enige tijd voor zijn leven. Bij de bondscoach van de Nederlandse dressuurploeg werd vorig jaar een hersentumor aangetroffen. Vlak voor de kerstdagen werd de 57-jarige Ernes getroffen door een epileptische aanval en vervolgens opgenomen in het ziekenhuis. Het vermoeden bestond toen al dat die aanval was ontstaan door een gezwel in de hersenen. Medisch onderzoek bevestigde deze diagnose. Uit een biopsie bleek dat het ging om een kwaadaardige hersentumor. 

Een operatie was niet mogelijk, zo meldde de Nederlandse paardensportbond KNHS in een korte verklaring. Bondscoach Ernes pakte thuis in Schimmert de draad weer op. De Limburger kreeg van de KNHS rust om zich voor te bereiden op zijn behandeling. 

Teamgoud
Ernes had de dressuurploeg sinds januari 2013 onder zijn hoede. Hij boekte successen op de grote kampioenschappen, onder meer met het teamgoud bij de EK afgelopen jaar in Aken. Ernes was tussen 1993 en de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta ook al bondscoach dressuur. Onder zijn leiding pakten zowel het team als Anky van Grunsven individueel zilver. 

In zijn woonplaats Schimmert werd Wim Ernes, vlak voor zijn dood, nog onderscheiden met de gouden speld van de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS). Ernes ontving de speld voor zijn enorme verdiensten voor de Nederlandse paardensport.

Vuurdoop
Ernes beleefde zijn vuurdoop als bondscoach in 2013 op Jumping Amsterdam, als opvolger van provinciegenoot Sjef Janssen. Hij koos naar eigen zeggen voor een heel andere aanpak dan zijn voorganger. „Sjef is een man die meer het conflictmodel hanteert, ik ben meer een man van het compromismodel", zo gaf hij de verschillen aan.  „Samenwerking tussen ruiters onderling. Anderen kunnen leren van de fouten van hun collega’s. Je hoeft niet iedere keer het wiel opnieuw uit te vinden. Daarom zullen we ook meer samen doen."

Eigenlijk was Jumping Amsterdam  zijn eerste heroptreden, want van 1993 tot 1996 bezette Ernes de post van bondscoach ook al eens. In Amsterdam had hij nagenoeg de hele nationale dressuurtop voor het eerst bijeen. Hij droomde nog van een optreden met Oranje tijdens de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. De hersentumor, die hem trof, liet dat echter niet meer toe. 

 


 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →