Op naar de beste kankerzorg

Print
 Op naar de beste kankerzorg

Bernd Kremer en Fabrizia Ketelaars: „We moeten van elkaar weten welk ziekenhuis welke aandoening op het hoogste niveau kan behandelen .” Afbeelding: Peter Schols

Kankerzorg in deze regio optimaliseren. Ziedaar het ambitieuze streven van OncoZON, waarin alle ziekenhuizen in Zuidoost-Nederland samenwerken. „Nu weten we niet van elkaar waar de ander goed in is.”

Als een patiënt binnenkomt, mag het niet meer uitmaken in welk ziekenhuis hij is. Die moet, waar hij ook aanklopt, zeker weten dat degenen die daar zitten goed kunnen beoordelen wat hij heeft en waar en hoe hij behandeld moet worden. „Nu weten we dat niet van elkaar”, zegt Bernd Kremer, voorzitter van het dagelijks bestuur van het nieuwe samenwerkingsverband OncoZON en tevens Kno-arts en hoofd-halsoncoloog. „Wij willen dat iedereen in ons netwerk weet waar een patiënt moet zijn. Wij willen de expertise voor deze hele regio beschikbaar stellen, maar dan moeten we wel van elkaar weten welk ziekenhuis welke aandoening op het hoogste niveau kan behandelen.” OncoZONcoördinator Fabrizia Ketelaars vult aan: „Als je dan iemand naar een ander ziekenhuis verwijst, weet je ook waar hij terecht komt. Het is misschien even schrikken, maar dat weten we nu onvoldoende. De ziekenhuizen concurreren nog te veel met elkaar.” 

De in OncoZON verenigde ziekenhuizen zijn Maastricht UMC+, Zuyderland Medisch Centrum in Sittard- Geleen en Heerlen, Laurentius in Roermond, Sint Jansgasthuis in Weert, VieCuri in Venlo en Venray, Sint Anna Ziekenhuis in Geldrop, Elkerliek Ziekenhuis in Helmond en Maxima Medisch Centrum en Catharina Ziekenhuis, allebei in Eindhoven. De Maastro Clinic in Maastricht (met een dependance in Venlo), hét radiotherapeutisch instituut van Limburg, heeft zich eveneens aangesloten bij het oncologisch samenwerkingsverband. 

Voor veel voorkomende ingrepen kunnen patienten in alle ziekenhuizen prima terecht, voor complexe zorg moeten ze soms naar een ander ziekenhuis. Kremer geeft een voorbeeld van een vrouw met een kinderwens die kanker krijgt en chemo moet ondergaan. „Dan moet je het mogelijk maken dat deze vrouw later toch nog kinderen kan krijgen. Die expertise hebben wij hier in Maastricht en die staat voor de hele regio Zuidoost-Nederland ter beschikking.” Ketelaars: „Overigens is het niet de bedoeling dat je dan ook in dat ziekenhuis blijft, wat nu nog vaak wel gebeurt. De patiënt moet zo snel mogelijk terug naar zijn eigen behandelaar in zijn eigen ziekenhuis, dichtbij huis.” 

Een vraag die ook aan de orde komt is: welke professionals moet je in huis hebben om optimale zorg te kunnen leveren? Kremer: Het is bijvoorbeeld niet altijd per se nodig dat de patiënt reist naar de beste behandelaar. Die behandelaar kan ook reizen. Dat is in ontwikkeling. Ik kan nog niet zeggen dat dat voor heel OncoZON al zo is, maar er zijn tumorzorglijnen waarbinnen de arts naar de patiënt toe gaat. Dan wordt die patiënt goed geholpen in zijn eigen ziekenhuis. Vanuit de urologie en de gynaecologie gebeurt dit al.” 
Het willen leren is eveneens een belangrijk aspect, tekent Ketelaars aan. „Als je niet leert van de behandelingen die je doet, dan laat je een kans liggen voor toekomstige patienten. We hebben afgesproken: alle ziekenhuizen participeren in onderzoek. Wetenschappelijk onderzoek. We proberen een academische regio te zijn. Dat hoeft niet per se in Maastricht te gebeuren. Andere ziekenhuizen hebben ook studies lopen.” 

Alle acht regio’s rondom de UMC’s in Nederland zijn bezig dergelijke netwerken op te bouwen. „Maar geen regio is zover als wij. Wij zijn bovendien de enige regio die compleet is, met álle ziekenhuizen. We zijn ook de enige regio die echt contracten heeft. Op Raad van Bestuurniveau getekend. Dat is belangrijk, omdat je anders een ontsnappende beweging kunt maken. Als wij zeggen: we spreken zorgstandaarden af gebaseerd op best practices, dan moeten die ook worden toegepast en we moeten elkaar helpen om die te bereiken. Welk niveau van zorg wordt bereikt in welke organisatie? 

Stel: bij ons zijn de wachttijden wachttijden vier weken, terwijl ze elders twee weken zijn. Dan laten we aan elkaar zien hoe dat kan, zoeken uit waarom de een die kortere wachttijd wel voor elkaar krijgt en de ander niet. Dan willen wij elkaar helpen om op hetzelfde niveau te komen. Alleen als een ziekenhuis constant achterblijft op een bepaald gebied van de zorg, kan het zijn dat die zorg elders wordt ondergebracht.” 

Besparen is niet de reden geweest om OncoZON in het leven te roepen, bezweert coördinator Ketelaars: „Deze samenwerking gaat echt over de inhoud, over de kwaliteit van zorg. Het zou natuurlijk kunnen dat er ook efficiënter wordt gewerkt doordat bepaalde kosten niet meer dubbel gemaakt worden. In dat geval wordt er daadwerkelijk geld bespaard door de samenwerking, maar dat is niet het vooropgezette doel.” 

Waar Kremer voor staat bij OncoZON is kwaliteit van zorg, daar hamert hij op. „Hoe kunnen we ervoor zorgen dat onze patienten optimaal behandeld worden? Denkend vanuit de patiënt. Ziekenhuizen hebben veel eigen belangen. Dit OncoZON is een belangrijke stap in de goede richting. Maar het is een eerste stap. Met nog een lange weg te gaan. Als wij in Zuidoost-Nederland tégen elkaar oncologische zorg blijven leveren, dan hebben we over tien jaar geen bestaansrecht meer. Het hoogste niveau bereik je niet tégen elkaar, maar alleen mét elkaar. Zeker als we top-oncologische zorg willen leveren. En dat willen we.” 
 

 

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Dagelijks worden meer dan 100 Plus-artikelen gepubliceerd door de verslaggevers van De Limburger. Steun de regionale journalistiek en word digitaal abonnee vanaf 1,04 per week.

Profiteer nu