Ontuchtpleger als directeur van azc

Print
Ontuchtpleger als directeur van azc

Paul van M. met links zijn vriendin Anneke Afbeelding: AD

De 51­jarige Paul van M. had al maar liefst twintig veroordelingen op zijn naam staan. De oud­directeur van een asielzoekerscentrum in Duitsland vergreep zich onder meer aan een nichtje en aan een pleegdochter. Nu staat hij in Duitsland terecht voor viervoudige verkrachting van een Syrische vrouw.

 

Twee politieauto’s en een auto met medewerkers van jeugdzorg en pleegzorg rijden ’s avonds laat een pleintje in het Gelderse Huissen op. Het is oktober 2011. In het rijtjeshuis op de hoek wonen Paul van M. en Anneke K. met drie pleegkinderen: twee zussen en een broertje. „Ze namen ons apart, vertelden dat het niet goed zat en dat we weg moesten”, verklaart de jongen die toen in groep 8 zat en daar naar eigen zeggen net een band met vrienden had opgebouwd. „Het was één van de moeilijkste momenten in mijn leven”, vervolgt de jongen die vanwege de gevoeligheid van de zaak niet met zijn naam in de krant wil. Paul en Anneke runnen de stichting Rumah di Mekar (Huis in Bloei), die hulp biedt aan kinderen met complexe opvoedings-, ontwikkelings- en gedragsproblemen. Volgens de papieren biedt het stel kinderen en jeugdigen die niet thuis kunnen wonen ‘een veilige en geborgen woonomgeving in een gezinshuis’.

Pedoseksueel

Maar de kwetsbare kinderen blijken te zijn toevertrouwd aan de in het jaar 2000 veroordeelde pedoseksueel Paul van M. De geboren Leersummer heeft al een celstraf achter de rug, omdat hij zich in 1997 als hoofdleider van een zomerkamp in het Friese Bakkeveen vergreep aan zijn 14-jarige nichtje. Ook de vriendin die hij in de jaren negentig had, stapte naar de rechter omdat hij haar met geweld tot seks gedwongen zou hebben. De rechter achtte verkrachting van zijn toenmalige vriendin niet bewezen. Wel had Van M. zich schuldig gemaakt aan diefstal van gehandicapte bewoners van Het Dorp in Arnhem, waar hij eind jaren negentig groepsleider was. Hij werd ontslagen, maar tijdens de zaak in 2000 verbaasde de rechter zich erover dat hij alweer bij een andere zorginstelling aan de slag was.

Ook later lukt het Paul van M. weer banen te vinden waarin hij zich om kinderen, jonge vrouwen of mensen met een beperking kan bekommeren. Al wordt hij vaak snel de laan uitgestuurd. Voor de pleegkinderen in Huissen kwam de inval te laat. Zo blijkt als de oudste pleegdochter een aantal maanden later aangifte doet van seksueel misbruik. „Het verleden van deze pleegvader was destijds niet bij ons bekend”, erkent Jeugdbescherming Gelderland nu. „Toen dat uiteindelijk bekend werd, hebben wij de kinderen daar per direct weg gehaald.” Op 29 november 2012 licht de politie het stel in alle vroegte van zijn bed, maar Paul van M. en zijn vriendin komen nog dezelfde dag weer thuis. Korte tijd later zien buren een verhuiswagen met een Duits kenteken. Weg zijn Paul en zijn 17 jaar jongere Anneke. Het beklaagdenbankje blijft leeg als de rechter zich buigt over de vraag of hij zijn minderjarige pleegdochter heeft misbruikt. Bij verstek wordt hij in november 2015 tot 18 maanden gevangenisstraf veroordeeld, voor ontucht bestaande uit seksueel binnendringen in de periode tussen januari en oktober 2011. Omdat Van M. in cassatie gaat en de Hoge Raad zich nog over de zaak moet buigen, hoeft hij niet de bak in. Als een hedendaagse Bonny en Clyde slaat het paar op de vlucht.

Paul van M. maakt zijn hele leven schulden bij onder meer postorderbedrijven, huurbazen en gemeenten. Als een kameleon verandert Van M. van persoonlijkheid. Zo noemt hij zich in zijn Huissense periode Barbera Oberslea, Edith Vinnik en A. v.d. Krekel. Postorderbedrijven trappen erin en leveren hun producten. Geld zien ze nooit. Geruisloos vertrekt het duo met een huurschuld uit een rijtjeswoning in Arnhem en ook de verhuurder van hun Huissense woning zijn ze nog duizenden euro’s schuldig.

Twintig keer

Helemaal onbestraft blijft de 51-jarige niet. Zeventien keer stond hij voor de Nederlandse, twee keer voor de Duitse en één keer voor de Belgische rechter. De laatste veroordeling stamt uit 2013 toen hij een werkstraf van 120 uur kreeg voor valsheid in geschrifte. Omdat hij die straf nooit uitvoerde en zijn biezen pakte naar Duitsland, wacht hem in Nederland 60 dagen cel. Het stel beproeft zijn geluk in de Duitse horeca. Alleen gaan zowel Gasthof Westfeld als Tante Toni vlak over de grens al na enkele maanden op de fles. De carrière van Paul van M. in Duitsland strandt volledig wanneer hij als directeur van het asielzoekerscentrum Finnentrop-Heggen in Noordrijn-Westfalen wordt verdacht van seksueel misbruik van een 22-jarige Syrische vluchtelinge. Sinds juni zit hij daar vast. Vandaag voert zij in de Duitse rechtbank het woord over wat haar is overkomen.