Een boek dat nooit af is

De optocht van 1927 trekt door de straten van Weert. © Collectie Rogstaekers Weert

Een uit de hand gelopen cadeau. Zo zou je het boek ‘150 jaar stadsvastelaovendj in Weert’ van John Scheepers kunnen noemen. Het werd een lijvig naslagwerk van bijna 500 pagina’s over de Weerter carnavalshistorie.

Leon Janssen

Eerst wilde John Scheepers, oud-prins van de Weerter Stadsvastelaovendjvereiniging De Rogstaekers, zijn collega’s van de oud-prinsenclub uniforme vlinderdasjes schenken, maar hij bedacht zich. Scheepers die dit jaar zijn 5 x 11-jarig jubileum als stadsprins viert, bedacht een origineler cadeau: hij zou de geschiedenis van de carnaval in Weert vervatten in een boek. En daarmee zet hij het werk voort van wijlen Huub van den Bosch, die in 1993 het boek Wieërter Vastelaovund- j vanaaf 1870 uitbracht. Echter niet nadat Scheepers de feiten uit die uitgave nog eens checkte. Daarbij bleek dat Van den Bosch een paar steekjes had laten vallen.

Puntjes op iMet de uitgave 150 jaar stadsvastelaovendj in Weert werden ook die laatste puntjes op de i gezet, waardoor het een betrouwbaar naslagwerk is geworden. Scheepers dook in archieven van gemeente en Rogstaekers om alle wetenswaardigheden van de Weerter carnaval naar boven te halen en te vervatten in een overzichtelijk boek met veel nog niet-gepubliceerde foto’s. In het boek valt te lezen dat de viering van carnaval in Weert hortend en stotend op gang kwam. Soms werd er gevierd, andere jaren weer niet. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was carnaval vieren verboden, maar daarna werd de draad met wisselend enthousiasme opgepakt. Echt structuur in de Weerter carnaval komt er in 1936 met de oprichting van De Rogstaekers. Vanaf 1937 is er elk jaar een stadsprins - behalve tijdens de Tweede Wereldoorlog dan - en trekt er telkenjare een optocht door de Weerter straten. Prinsen en grote carnavalsactiviteiten worden per jaar door Scheepers nauwgezet beschreven. Ook het eigen prinsschap in 1961 op 24-jarige leeftijd.

GevoelEchter, toen Scheepers daarna vanwege zijn werk naar Brabant verhuisde kwam carnaval bij hem op een laag pitje te staan. De laatste jaren laait het vuurtje met het lidmaatschap van de oud-prinsenclub weer op. „Carnaval is een kolderieke uitvergroting van de realiteit”, omschrijft Scheepers. „Daar is in de loop der jaren ook nagenoeg niks aan veranderd. Het gevoel van carnaval is nu nagenoeg hetzelfde als vroeger. Alleen de pracht en praal is misschien wat toegenomen. Voor carnaval moet je open staan, je zet de serieuze kant van het leven voor een paar dagen opzij. Dat kan niet iedereen.” Het boek van Scheepers heeft een nadeel: het is niet af. Elk jaar komt er een hoofdstuk bij. „Daarom zou het fijn zijn als iemand over vijftien, twintig jaar het boek aanvult”, aldus Scheepers.

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal