Meisje (14) sterft door sonde: ziekenhuis schuld aan dood

Print
Meisje (14) sterft door sonde: ziekenhuis schuld aan dood

Het ziekenhuis van Gent. Afbeelding: Het Nieuwsblad

Het ziekenhuis van Gent gaat waarschijnlijk in beroep tegen de veroordeling woensdag in de zaak van een medische blunder die leidde tot de dood van een 14-jarige anorexiapatiënt uit Wortegem-Petegem.

Het ziekenhuis draagt volgens de rechter een verpletterende verantwoordelijkheid en gaf de maximale geldboete van 264.000 euro, waarvan de helft met uitstel. "Het vonnis valt ons heel zwaar en we hebben zaken gehoord waarin we het ziekenhuis niet herkennen", zegt het UZGent tegen persagentschap Belga.

Het drama had plaats in 2011. Bij een 14-jarige anorexiapatiënt werd een sonde met voeding ingebracht door een verpleegster van het UZGent. Zij plaatste die in de luchtpijp in plaats van in de slokdarm. Zo kwam de voeding terecht in de linkerlong van het meisje en niet in de maag zodat ze geen lucht meer kreeg. Pas na 16 uur merkte iemand op dat het slecht ging met Lieselotte. Na een doodsstrijd van tien dagen overleed de patiënt. Daarop werden het UZ Gent, de verpleegster die de sonde had geplaatst en de dienstdoende arts gedagvaard.

Zwaarste fout
Volgens de rechtbank heeft het ziekenhuis de zwaarste fout gemaakt. De rechter hamerde op “de verpletterende verantwoordelijkheid” van het grootste Gentse ziekenhuis in het overlijden van Lieselotte. Het ziekenhuis krijgt de maximale boete van 264.000 euro, waarvan de helft met uitstel. De ouders krijgen allebei 25.000 euro schadevergoeding.

Alleen het UZ Gent werd dus aansprakelijk gesteld. "Het meisje vond de dood nadat ze op een onaanvaardbare manier werd behandeld”, stelde rechtbankvoorzitter Hans De Waele. “Het ziekenhuis moet alles in het werk stellen zodat dergelijke feiten zich nooit meer kunnen herhalen.”

Volgens de rechtbank was er "geen enkel toezicht of controle door het UZ Gent" op de plaatsing van maagsondes, omdat "het protocol daarvoor dode letter was op de afdeling pediatrie".

Niet feilloos
Het ziekenhuis wil het vonnis eerst volledig bekijken vooraleer er beslist wordt om beroep aan te tekenen, maar reageert teleurgesteld: "Het vonnis valt ons zeer zwaar. Als zorginstelling raakt dit ons in het hart", zegt woordvoerster Emmelien Werbrouck.

"We betreuren het voorval absoluut", zegt Werbrouck tegen persagentschap Belga. "Het is vreselijk wat er gebeurd is en we willen nogmaals ons diepste medeleven uitdrukken in de richting van de familie. We hebben wel zaken gehoord waarin we het ziekenhuis niet herkennen. We weten dat we zeker de laatste jaren bijzonder ingezet hebben op kwaliteit en veiligheid. We doen er altijd alles aan om dit soort incidenten uit te sluiten. We zijn niet feilloos en grijpen iedere situatie aan om er iets uit te leren."

'Dode letter'
Volgens het UZ was er wel een protocol voor maagsondes. “Dat was voor de artsen en verpleegkundigen onbekend", zei rechtbankvoorzitter De Waele. "In de praktijk werden door verpleegkundige verschillende controlemethodes gebruikt en was er geen enkel toezicht of controle door UZ Gent. Het bewuste protocol was een dode letter op de afdeling pediatrie. (..) Het UZ Gent moet garanderen dat het personeel voldoende geschoold is en blijft."

De rechtbank stelde ook vragen bij de organisatie van de wachtdiensten. De dokteres was 9 maanden aan het werk als assistent pediatrie in opleiding en was als enige arts fysiek aanwezig op de afdeling. Ze was al 12 uur aan het werk toen de maagsonde geplaatst werd en zou in totaal meer dan 24 uur van dienst zijn. "Er is geen twijfel dat de lange werkuren een impact op het gebrek aan functioneren hebben gehad. Vermoeidheid leidt tot concentratieverlies en ook artsen zijn onderworpen aan de wetten van de natuur."

De verpleegster die de sonde plaatste en 40 jaar in dienst is, werd schuldig bevonden maar wordt niet gestraft. Structurele fouten van haar werkgever, het ziekenhuis, hebben volgens de rechtbank een direct verband met de dood van de patiënt.

In eigen braaksel
Tijdens het proces lazen de ouders van het meisje een beklijvende brief voor, waarin ze hun wanhoop uitschreeuwden. “Onze dochter had blauwe lippen, zag zwart rond haar ogen en lag in haar eigen braaksel. Dat is een beeld dat ik niet meer van mijn netvlies krijg. Mijn vrouw en ik zagen ’s ochtends meteen dat het slecht ging met haar. Maar toen we melding maakten van haar hoestbuien en pijn, kregen we van de verpleegster als antwoord dat ze maar moest doorbijten en mijn vrouw, die moest de boel niet zo op stelten zetten.”

“In het UZ Gent zagen ze de ernst van de situatie absoluut niet in”, las de vader verder. “Zo dachten ze dat de ademhalingsproblemen slechts hyperventilatie was. Ik moest mijn dochter zelf in een plastic zak doen blazen. Uiteindelijk nam een verpleegster het over, maar het duurde dan nog twee uur voor iemand de ernst van de situatie inzag. Tien dagen later was onze dochter dood.”

 

 

Mogen we even je aandacht.
Dit is een artikel van De Limburger dat gratis beschikbaar is voor iedereen. Dat geldt niet voor alle artikelen, want zogeheten Plus-artikelen zijn exclusief voor onze abonnees. Zonder abonnees kunnen wij namelijk geen Limburgs nieuws maken. Kies voor goede en betrouwbare regionale journalistiek in Limburg, met liefde en passie gemaakt.

Er is al een abonnement voor 7,50 per maand.

Bekijk abonnementen