'Zonder tunnel dreigde Maastricht kapot te gaan'

Print
'Zonder tunnel dreigde Maastricht kapot te gaan'

Afbeelding: Luc Lodder

Eindelijk is ie er dan. Er is geen ander project dat in één klap zoveel problemen oplost, als de A2-tunnel. „Zonder tunnel dreigde Maastricht kapot te gaan.” De grootste bouwklus ooit in Zuid-Limburg heeft winnaars, maar ook verliezers opgeleverd.

Een splijtzwam is weggewerkt. De drukke stadsautoweg die oostelijk Maastricht scheidde van het stadshart, is ondergronds gegaan. Het heeft bloed, zweet en tranen en 1,15 miljard euro gekost, maar het resultaat mag er zijn. Een drukke verkeersweg met stoplichten en  kruisingen is vervangen door een gestapelde tunnel. Zo rijdt het verkeer beter door. Veel minder files, minder geluidsoverlast, minder uitlaatgassen, minder ongelukken. Dat is allemaal winst. Tegelijkertijd ontstaat bovenop de tunnel ruimte voor een park. De tunnel maakt de stad veel leefbaarder. 

Er is geen ander project dat zoveel problemen tegelijkertijd oplost


John Aarts zou je zowel winnaar als verliezer van het Maastrichtse tunnelproject kunnen noemen. Al zolang hij wethouder is, spant hij zich in om het probleem van de verstopte verkeersader op te lossen. De stad was slecht bereikbaar, het verkeer kon niet doorstromen. Aarts kreeg brieven van ouderen die de weg niet over durfden te steken, omdat het licht weer op rood sprong als ze halverwege waren. Buurten klaagden over sluipverkeer, lawaai en slechte luchtkwaliteit. Aarts: „Ik zag mijn hele stad kapotgaan. Het was maatschappelijk, economisch en sociaal onaanvaardbaar om de situatie te laten voortduren. Iedereen die in Maastricht woont of erdoorheen moet, kun je een winnaar noemen. Er is geen ander project dat zoveel problemen tegelijkertijd oplost.” 

Ook verliezer
Sinds donderdag is wethouder Aarts een gelukkig man, zou je denken. „Maar misschien ben ik ook wel een verliezer. Mijn gezondheid heeft eronder geleden. In 2005 heb ik een hartaanval gehad. Het project heeft me heel wat spanning bezorgd.” 

De dubbellaags tunnel zou juist voor minder gezondheidsproblemen bij de Maastrichtenaren moeten zorgen. Omdat 80 procent van het verkeer door de tunnel kan rijden, zijn de meeste stilstaande auto’s met draaiende motoren verleden tijd. De concentraties fijnstof en stikstofdioxide zouden nu met 70 tot 80 procent moeten dalen. De luchtvervuiling is voortaan ruim onder de wettelijke grenswaarden, beweert  Avenue2, het consortium dat de tunnel bouwde.

Paul Rutten, voorzitter van de stichting Klaor Loch,  ziet het anders. „Met het verdwijnen van de verkeerslichten is niet alles opgelost. Bij de tunnelmonden aan de noord- en aan de zuidkant komt nu veel schadelijke lucht in geconcentreerde vorm naar buiten. Helaas zijn daar geen roetfilters ingebouwd.” Een gemiste kans, meent Rutten. „De Europese normen die Avenue2 hanteert, zijn volstrekt achterhaald. Er wordt geen rekening gehouden met ultrafijnstof. Dat zijn roetdeeltjes die door de huid en in het bloed dringen. De beslissing om geen filters te plaatsen, is een geldkwestie die ten koste van de gezondheid van de burgers gaat. Die zou je als verliezers kunnen beschouwen, vooral als ze in de buurt van de tunnelmonden wonen.” 

 

Lees het complete artikel in de krant van vandaag.

Al abonnee? klik hier om naar de digitale krant te gaan.

Nog geen abonnee en verder lezen?
Probeer de digitale krant dan 4 weken gratis!

Probeer nu

 

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje