Open huis bij Spik en Span

Print
Open huis bij Spik en Span
Traditiegetrouw houden de LVK-winnaars de zaterdagmorgen na het evenement open huis. Deze krant was erbij in Susteren en hoort, behalve voor Spik en Span, ook heel veel lof voor Herriemenie Miserabel. Door Jan Cuijpers Ze kunnen je van alles wijsmaken, die radiomakers van L1. Maar dat de huiskamer van Jo Huijnen (51), de helft van het duo Spik en Span, bomvol staat is niet gelogen. Het enige dat Henk Hover en de zijnen verzinnen is de deurbel die klingelt als een bezoeker binnenkomt, want de voordeur staat open en iedereen kan zo binnenlopen. Om het nog een beetje leefbaar te houden staat de raad van elf van Susteren in de tuin, waar ook de echtgenote van Niek Dirkx (44) even zuurstof komt happen. De kamer wordt voornamelijk bevolkt door LVK-artiesten. Als Bjorn van Berkel, die vanuit Grubbenvorst af is komen zakken, zijn liedje Bis dich det? in de huiskamer ten gehore heeft gebracht, meldt hij zich even op het terras. -Of ik hoger zou zijn geëindigd als ik later in het programma had gezeten? Tsja, iemand moet beginnen. Ik vind Spik en Span een terechte winnaar, maar ook complimenten voor de nummer twee, Miserabel. Een écht vastelaovesnummer-?, aldus de nummer vier van de Rodahal. Zoals ook De Geliënde, geëindigd op de derde plek, complimenten geven aan de nummer twee. Ook programmamaker Henk Hover heeft niets dan lof voor de Heerlense sjpasskapel. -Toen ik hun nummer hoorde, dacht ik -Whaaaa, dat wordt een zware--?, verwoordt Jo Huijnen zijn schrik voor de Heerlense concurrentie als na de uitzending van L1 tegen half een zijn woonstee langzaam leeg is gelopen. Hij heeft amper twee uur geslapen. Zijn kompaan Niek misschien een half uurtje langer. -Om acht uur stond ik al bij bakker Roubroeks om vlaai, nonnevotten en broodjes te bestellen-?, zegt Jo. We horen dat de twee elkaar al heel lang kenden, voordat er sprake was van Spik en Span. -Ik ben in 1987 in Susteren terechtgekomen via een concours van de harmonie waar ik toen bij speelde. Toen bleef ik aan een paukeniste uit Susteren hangen. Daarna heb ik ook Niek leren kennen. Die speelde in Susteren bij de harmonie en stond voor de kapel-?, vertelt Huijnen, die aan het conservatorium afstudeerde als trombonist, maar ook school- en koormuziek in zijn pakket heeft. Niek Dirkx, de kale van de twee, die vrijdagavond bij het vernemen van de uitslag tranen van geluk niet kon bedwingen, vertrok echter voor vijf jaar naar Portugal voordat er iets moois kon groeien tussen de twee en het contact verwaterde. Na zijn terugkeer in Susteren lopen ze elkaar tegen het lijf in een studio en ontstaat het plan om iets samen te doen. Met het eerste nummer dat ze zelf schrijven, winnen ze in Susteren. Via via krijgt Henk Hover het in handen, wat het duo een optreden op de Boètegewoeëne Boètezitting oplevert. En dat is het zetje dat ze nodig hebben om hun samenwerking voort te zetten en in te gaan sturen naar het LVK. Vanaf dat moment staan ze zes jaar op rij in de finale. Vijfmaal met een zelf geschreven nummer. Dit jaar zijn tekst en muziek van respectievelijk Bas Keltjens en Mark van Mullekom. -We schreven voor we begonnen als Spik en Span al nummers voor anderen. Het was dus logisch dat we ook onze eigen nummers gingen schrijven. Maar vorig jaar hebben we een cd gemaakt met elf liedjes, waarvan zeven nieuwe. De inspiratie was dus eventjes op. In het proces van het maken van die cd hebben we Bas en Mark leren kennen. Het klikte ontzettend goed en daarom zijn we met z-n vieren aan de slag gegaan-?, vertelt Dirkx. Hoewel Jo Huijnen een eigen studiootje heeft, nemen Spik en Span praktisch vanaf het begin alles op bij Marlstone. -Ze maken de vastelaoves-cd van Limburg. Da-s goed voor je exposure. Je werkt met de beste musici. Maar we willen wel anders klinken dan alle anderen. Es vastelaovend Limburg bênne vêlt begint bijvoorbeeld met een mandoline, omdat wij dat wilden. Toen we vrijdagavond op kwamen, was die overigens nauwelijks te horen. -Zijn we nou aan het zingen of niet?-, dacht ik nog-?, aldus Huijnen. -Vrijdag hadden we van alle keren dat we meededen het meeste interactie met het publiek. Vorig jaar deed de zaal mee tot net over de helft. Zo ver waren we nog nooit gekomen-?, glundert Dirkx. -Dit jaar deden ze mee tot helemaal achterin. Toen wist ik dat we goed zaten.-? De agenda van het duo staat voor dit seizoen al bomvol. Tachtig optredens. -Meer doen we er ook niet. Uit zelfbescherming. De familie staat erachter en dat moet ook zo blijven-?, aldus Huijnen, die in zijn jonge jaren in de orkestbak zat bij diverse Limburgse theaterproducties. -Samen met de kopersectie van het huidige Strauss-orkest. Op een gegeven moment was ik die orkestbak zat en ben ik gestopt. Drie maanden later begon André Rieu met zijn orkest. Dat heb ik maar net gemist. Was het anders gelopen, dan had Spik en Span misschien helemaal niet bestaan.-?