Vaandeldrager van de buut (interview)

Print
Vaandeldrager van de buut (interview)
Met overmacht won Gilbert Petit (66) vrijdag de Limburgse Buuttekampioenschappen met zijn spitse buut'De Vaandeldrager'. Maar de oude meester moest diep gaan om voor de derde keer te winnen. Voldaan kan hij nu de'vaan van de buut' overdragen aan de jonge garde. De ontlading was intens en immens nadat de jury hem unaniem tot winnaar van de Limburgse Buuttekampioenschappen 2016 had uitgeroepen. Gilbert Petit straalde alsof het de eerste keer was dat hij Limburgs beste buutteredner was geworden. Maar de oude maestro had deze keer dan ook extra diep moeten gaan. Na de voorrondes kreeg hij te horen dat hij nog lang niet op titelkoers lag. En eerder had hij zelfs lange tijd getwijfeld of hij eigenlijk nog wel mee zou doen. -Ik had problemen met mijn stem, had het druk met mijn bedrijf. Ook eiste het geven van cursussen aan jonge, talentvolle buutteredners me vaak volledig op", zegt hij daags na zijn eclatante zege in Roermond. Grote zwarte ogen in een vermoeid gezicht. -Heb maar twee uur geslapen. Om half acht werd ik gebeld door een bekende van me, die helaas niet lang meer te leven heeft. Hij feliciteerde me en zei dat hij genoten had van mijn buut. Dat raakte me heel erg. Het geeft aan dat een buut veel voor mensen kan betekenen." De telefoon gaat weer en aan de voordeur wordt gebeld. De prins van Ulestraten komt met zijn gevolg een bos bloemen brengen en een pilsje drinken. Petit houdt het bij koffie, hij moet die middag nog optreden.

Verrassing

Vriend en leerling Eric Reck (47), die tot zijn grote verrassing debuteerde met een tweede plaats achter zijn leermeester, komt met een grote taart binnen. Lachend vallen de twee elkaar in de armen. Ook Reck oogt vermoeid. Ook amper geslapen. -Ik kan het nog niet goed bevatten allemaal. Ik deed voor het eerst mee. En meteen al tweede met mijn buut'Radio Limburgiaaja'. Net voor een kanjer als Har Dani?ls die al in zoveel finales heeft gestaan." Petit glimlacht. -Ik had het Har ook gegund, omdat hij dit jaar 65 wordt."Maar hoe zeer hij de andere buutteredners ook het beste gunt, hij had in de aanloop naar de finale andere dingen aan zijn hoofd. -De kritiek op mijn optreden in de voorronde kwam op het goede moment en zette me op scherp." Maar ook werd hij extra geprikkeld door het besef dat het dit jaar'nu of nooit' was. -Ik ben 66 jaar, dat is zes keer elf. En wat is er dan mooier om juist dan voor de derde keer te winnen, en afscheid te nemen. Want het is een erecode onder buutteredners dat je na drie overwinningen stopt. Terecht, de jeugd moet een kans krijgen." Het type van de Vaandeldrager kreeg na de povere voorronde snel meer en meer kleur in zijn hoofd. Petit begon zich door de kritiek en de zelf opgelegde druk meer en meer te vereenzelvigen met deze underdog van de fanfare. -Als kind zag ik vaak een vaandeldrager lopen en vroeg me dan af: wat denkt hij van zijn rol en wat zijn de dromen van een man, die geen instrument speelt en enkel met de vaan loopt?" Al schrijvend (-en heel veel schrappend") kreeg zijn vaandeldrager gestalte, Petit werd ??n met zijn'N?lke', zoals hij hem noemt. -Alleen een typetje is te veel een klucht. En ik wilde geen klucht van mijn buut maken, dat is te eendimensionaal. Het moest een blijspel worden, met meer lagen. Dat maakt een buut pas spannend."

Hoog niveau

Het resultaat van zijn inspanningen was een klassieke buut van hoog niveau. Alles wat een buut tot een buut maakt, zat er in. Uiteraard woordspelingen: ,,De vaan is niet mijn passie, het is mijn spassie." Versprekingen en legio koddige vondsten: -Ik ben vaandeldrager. Vaak linksdragend of rechtsdragend maar meestal draag ik hem in het midden." En: -Mijn moeder was een draagmoeder, mijn vader was een schuinsmarcheerder." Daarnaast liet Petit zien dat een buut veel meer is dan grappen vertellen en een raar pak aantrekken. -Een buut is vooral ook theater, je moet je persoon geloofwaardig neerzetten. Niet spelen, maar echt zijn. Elk gebaar, elke stap en alle mogelijke mimiek is van belang." Net als bij sporters komt het in de buut aan op'focus' en concentratie. -Dat moet je leren. Jij moet de zaal sturen met je optreden. Het is niet het publiek dat jou stuurt." Maar Petit scoorde met name extra punten met wat zijn grote kracht en'handelsmerk' is: het op ingenieuze en humoristische wijze spelen met de actualiteit. Zoals hij eerder had laten zien in'de Allochtoon' en'de Hangoudere'. Dit jaar ging hij nog een stap verder door de Griekse eurocrisis en het vluchtelingenprobleem in zijn buut te behandelen. Met daarin een hoofdrol voor zijn vaandeldrager, die met gevatte en gedurfde humor boven zichzelf uitgroeit en van underdog tot topdog wordt. De omkering van rollen, wat de essentie van het carnavalsfeest is. Daarbij waste de Ulestratenaar N?lke/Petit Maastrichtenaar en wereldster Andr? Rieu fijntjes de oren. -Het is een ouwe truc, maar als je hem opfrist werkt hij perfect", zegt de maestro met guitige blik. Kleindochters komen afscheid nemen, opa gloeit van trots als ze hem uitbundig knuffelen. -Het is nu mooi geweest. Wij ouderen moeten de'vaan van de buut' overdragen aan talentvolle jongeren als Eric", besluit hij. Door Ray Simoen, Foto: John Peters Bekijk ook een fragment van TV Limburg: