Column: Laatste

Print
Ook tijdens de Vastelaovend van 2016 weer een dagelijkse column van Hugo Luijten. De laatste drie kwartier van Vastelaovendj. Drie kwartier. De lengte van een voetbalhelft, maar slechts uit te spelen met de tactiek van een wielrenner. Niet te vroeg alles geven, niet te laat. Zeker niet te laat. Volle zaal, honderden mensen. Al vlug na de eerste noten een hossende massa, ik hos mee. Met 28 kilo op mijn nek. Mijn lippen plakken aan het mondstuk van mijn sousafoon, Ladyface is haar naam. Ze laat het toe, weet hoe belangrijk dit voor mij is. Ingewikkelde kunststukjes, techniek die eigenlijk alleen theoretisch kan. Zelfs een fall, loepzuiver van hoog naar laag met alleen de lippen, een noot die neerkomt als een rijpe appel in het gras. Maar dan anders. Lucht. Ladyface vreet lucht, zuigt me leeg, het wit uit mijn ogen. Deju waar blijft dat toch allemaal? Vroeger had ik tijdens deze drie kwartier een handvol Dextro en een Spaflesje Bacardi-Cola nodig om de ergste duizelingen wat te milderen. Tegenwoordig volstaat een liter Rode Wodka-Redbul. En de meter bier die onze immer vlijtige man van de drank aanreikt. Maar dat volstaat hooguit om het ergste zweet aan te vullen. Allez, een ferme slok en het volgende liedje. Alles achter elkaar door, door, door. Daar komt het laatste nummer, míjn ultíeme nummer. De Vastelaovendj in ??n lied; Sjiengeleboem. Met aan het einde, voor het laatste refrein, een moment waar je'Allemaal!' kunt roepen. Of toeteren, zoals ik. Intro slagwerk, inzet, wolvengehuil uit de zaal. Eerste couplet. Ik heb nog altijd over, nu niet te overmoedig! Een gekneusde jank van de trompetten: eerste refrein. Schepje er bovenop. Het volk raakt in extase, draait met honderden rond de Prins die midden in de zaal bovenop een tafel staat. Tweede couplet. Nu oppassen, zo meteen mis ik'm nog. De'Allemaal!'. Die is voor mij, en voor mij alleen. En voor Ladyface natuurlijk. Uit al haar kieren en gaten drupt het. Bij vlagen spettert ze. Maar ze blijft vol en rond klinken. Moordwijf. Het volk kolkt inmiddels. Tussen mijn oogleden door lijkt het net of ze kwaad zijn, een woeste menigte met gerafelde kleren en uitgelopen schmink. A lynch mob, hysterisch krijsend. Tweede refrein nadert, ik klim in Ladyface, grijp haar vast, knijp haar fijn, alsof ik het uitgemergeldelichaam van de Vastelaovend Zelf verpletter. Hier gebleven, miserabele v?tzak! Mijn hart tromt uit de maat, in mijn oren. Boeien. Doorspelen. Daar komt het, het bruggetje. DeVastelaovend in ??n lettergreep, de oerkreet, de'Allemaal!', nu!'Toetoetoetoetoetoeoeoeoeoeoe!' De oerkreet van Ladyface blaast de Prins bijna omver, adjudanten grijpen zich vast aan zijn mantel, het kostuum van zijn vriendin waait als een vod om haar lijf, deuren rammelen in de sponning, glazen trillen in de kast. Haren wapperen, vlaggen wimpelen, 8 Beaufort, 120 db, 2,5 op Richter, Er knapt iets in mijn lippen, bloed in mijn mond, Ladyface spat bijna uit elkaar. De ventielen ketsen tegen het plafond, de pompen kletteren op de vloer. Ik knijp mijn ogen dicht, het met schmink vermengde zweet drijft er aan alle kanten in en plakt aan mijn wimpers. De zaal draait rond, het volk davert tegen de richting in. Het bloed trekt uit mijn handen en goddank ook uit mijn lippen. Wat er over is van mijn brein schakelt de automatische piloot in. Staat gelukkig voorgeprogrammeerd op'alles geven'. Ziel, zaligheid, hart, lever, longen, pens, witte en zwarte gal. Het volk is door het dolle, verkeert in een trance van razernij. Ik klets de tonen als een natte dweil in het gezicht van de massa. Pakaan, godverdomme! Een paraplu van geluid, elke maat twee keer zes liter lucht. En dansen miljaardedju! Nog een maat of tien. Rap een snelle slok? Ben je helemaal van de ratten besnuffeld?! D????r, nondepie! Vier maten nog. Een. Gedaan. Een laatste doemmm laat ik nog even nazingen, wat mijn lippen daarvan denken laat me siberisch.Ogen vol natte schmink, lippen aan flarden, rug naar de kloten. Goe bezig zouden ze in Antwerpenzeggen. Antwerpen. Dat is morgen.

Andere columns uit deze serie