'Limburgse zenders overschreeuwden elkaar in carnavalsgekte'

Print
'Limburgse zenders overschreeuwden elkaar in carnavalsgekte'
Pech heeft het jongste carnaval achtervolgd. Windvlagen in code oranje, weerbarstige burgemeesters en regenbuien, die harder uit de lucht vielen dan de valse noten van de joekskapellen met zuidwesters op. Er werd dit jaar meer afgeblazen dan geblazen. Gelukkig krijgt alles, ijs en weder dienende, nog een feestelijk slot. Dit weekeinde, de'boetegewone' nastoot van een feest, dat'boete' gevierd moet worden. Carnavalsoptochten in een hal zijn als ijsberen op Ibiza. Ongetwijfeld zullen de Limburgse tv- en radiozenders er weer uitgebreid verslag van doen. Urenlang, tot de laatste feestganger met tranen in de ogen in de micro heeft mogen brullen dat het weer ,,onvergetelijk sjoen" was. Zoals deze zenders sinds de 11e van de 11e van vorig jaar dat al hebben gedaan.

Al-Jazeera van het 'confetti-kalifaat'

Tot vreugde van allen, die vanaf 11-11, daas van de pre-pret en met het waas van alaaf-verslaving voor ogen, de dagen tot de dolle dagen aftellen, in setjes van 11. Minder prettig voor de grote meute'neutrale' kijkers. Zij kregen de afgelopen maanden de indruk dat ze keken naar uitzendingen van het Al-Jazeera van het'confetti-kalifaat van lol en sjpas aan de Maas'. Met steeds meer overslaande stemmen en alsmaar dwingender gebaren kreeg de kijker ingepeperd dat er geen feest zo groots, meeslepend en onmisbaar is als dit oer-Limburgse festijn, waar je met een geschminkt gezicht over straat mag lopen. -Durf het eens niet leuk te vinden!" was de boodschap vanonder de plopkap van de micro.

'Ontzettend gezellig'

Toppunt vormden Beppie Kraft en Henk Hover, die bij de finale van het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer tegen mekaar op stonden te schreeuwen dat het -oh, zo ontzettend gezellig" was in de zaal (Kraft) en in het artiestencafe (Hover). Maar dit duo werd ruimschoots overtroffen door Frans Pollux, die aan de camera en micro gekleefd zat als serpentinespray aan het raam. Op het eind zowat onverstaanbaar en meer dood dan levend. Limburg had bijna zijn eerste carnavalsmartelaar. L1 en TV Limburg waren maandenlang verwikkeld in de wedstrijd'wie is het meest carnavalsgek?' Niks mis mee. Prettig gestoorde tv is heel erg leuk om te zien. Zeker als er veel'schaele zeiver', - het esperanto van de echte carnavalist - bij wordt verteld.

Snor van Limburg

Maar helaas, die was vaak even zeldzaam als een in de maat slaande'dikke zjiem' speler na tien pils. De'snor van Limburg' oftewel gouverneur Theo Bovens was af en toe een verademing, zeker als hij het decorum liet voor wat het is: kauwgom onder een voetzool. Maar voor de rest erg veel'dikk?p' met pluimen op de steek, die op podia stonden te klappen zoals vroeger die communistische partijbonzen op een van hun congresssen. Helaas, weinig'bons mots' en kwinkslagen, nooit een alles op zijn kop zettende grap (toch de essentie van het feest).Wel veel prinsen en prinsessen van allerlei leeftijden, die allen mochten uitleggen hoe vereerd ze waren dat ze'het' waren geworden. En een bijna niet te stuiten optocht van grote en kleine artiesten en buutteredners, die mochten terug-, vooruit- en nablikken op grappen met een baard of typetjes met eeuwigheidswaarde. Het meeste kijkplezier leverden de lokale tv-omroepen. Bij hen nog on-georkestreerde lol. Hier tieren nog het amateurisme van de ongepolijste onnozelheid, de onverwachte gekke sjlaag en het aandoenlijke vari?t? van de uitglijders en uit de maat zingende artiesten. Uniek kijkgenot was dat. Door Ray Simoen