Joey (29) revalideert van een hersenbloeding en auto-ongeluk: 'Hij had veel vrienden, maar waarom horen we van sommigen niks meer?'

Print
Joey (29) revalideert van een hersenbloeding en auto-ongeluk: 'Hij had veel vrienden, maar waarom horen we van sommigen niks meer?'

Afbeelding: AD

Stil bleef het de laatste maanden rond Joey Snijders (29), de Amersfoortse oud-voetballer die revalideert van een hersenbloeding en auto-ongeluk. In de wetenschap dat hem nog een langdurig herstel wacht. Vader Rob Snijders: ,,Het kost veel energie."

Joey Snijders vormde op 21 mei 2016 het stralend middelpunt van de voor hem gehouden inzamelingsactie op het terrein van VVZA, waar hij met broer Dave de aftrap verrichtte van de benefietwedstrijd - beken door meer dan duizend toeschouwers. Ook tijdens het AVK bij Hoogland stond de Amersfoorter in de belangstelling, lachend in zijn rolstoel met zijn familie aan zijn zijde. Daarna bleef het stil. Te lang, volgens vader Rob. 

,,In de beginperiode na het ongeluk leefde iedereen mee en bood hulp aan. Dat wordt steeds minder; de hardheid van deze wereld. Mensen gaan verder met hun leven en eigen besognes. Ik begrijp dat, maar het doet wel pijn. Soms ontwijken mensen ons. Uit angst ons aan te spreken? Geen idee. Jammer, want het is nog steeds dezelfde Joey. Sterker nog, vrienden zouden hem nu juist mee moeten nemen. Naar de bios bijvoorbeeld. Zodat hij weer onder de mensen komt. Goed voor zijn revalidatie. Boezemvriend Kelvin Westerlaak en zijn vriendin Linsey Drent nemen Joey wel eens mee. Dat vindt hij prachtig en doet hem zichtbaar goed. Natuurlijk, hij kan nog niet zelfstandig lopen en zichzelf verstaanbaar maken. Maar daar is een mouw aan te passen. Mocht het niet uitkomen, dan zeggen we dat. We zijn de mensen die langskomen en contact zoeken, vaak uit onverwachtse hoek, erg dankbaar! Joey had veel vrienden, maar waarom horen we van sommigen niks meer?''

GVVV
Joey, zittend in een rolstoel, onderbreekt het verhaal van zijn vader. Hij wijst naar de hoek van de keuken, waar hond Marley de brokjes van de kat oppeuzelt. Gevolgd door een karakteristieke glimlach. Scherp hoor, reageert zijn vader Rob. Hij laat zijn zoon zelf aan het woord als het gaat over GVVV. Joey schudt nee en zegt: ,,Gaan we voorlopig niet meer naartoe. Twee jongens komen nog langs, de rest niet meer." 

Rob: ,, Alleen Bart Hulsbos, Simon Brouwer, oud-teamleider Eddie Schoeman, Jeroen Wammes en een aantal supporters van GVVV. Verder horen we weinig tot niets. Bij het AVK klampt iedereen Joey aan en biedt hulp aan. Alleen, als puntje bij paaltje komt, horen we niets meer - uitzonderingen daargelaten. Neem RTV Utrecht, dat een idee had om een gala voor Joey te houden in samenwerking met FC Utrecht, in Veenendaal. Niks meer van gehoord, ondanks meerdere belletjes. Het cirkeltje mensen dat helpt, wordt steeds kleiner. Jammer en pijnlijk. Neemt niet weg dat we iedereen die ons wel bijstaat ontzettend dankbaar zijn!"

Zware tijden
Voor Rob en echtgenoot Sylvia staat het leven volledig in het teken van zoons Dave en Joey. ,,Petje af hoe Dave zijn leven weer oppakt, na het ongeluk van 'Joe'. Want het is niet makkelijk als alle aandacht naar je broer gaat. Hij is, ondanks de situatie, geslaagd als rij-instructeur. Erg knap, zeker onder deze omstandigheden. Dat maakt me trots. Ons doel: proberen Dave zo veel mogelijk uit de wind te houden en Joey klaarstomen voor de dag dat we er niet meer zijn. Daarom verbouwen we het huis van Joey, zodat hij er later, als wij er niet meer zijn, met of zonder hulp kan wonen. Ik ben 62 jaar. Heb de langste tijd van mijn leven gehad. Hoewel we op onze laatste benen lopen, kunnen we niet opgeven. Die jongens houden ons op de been. Ziek worden kan ik niet, want de zorg gaat altijd door. 24/7. We zijn totaal niet zielig, maar het kost veel energie."

Zorgjungle
Voor Rob en Sylvia Snijders begon de revalidatie van hun zoon pas echt in oktober 2015, een halfjaar na het ongeluk bij Achterveld (februari 2015) en maanden van coma. Joey revalideerde in de periode oktober 2015 - maart 2016 in de Hoogstraat in Utrecht. Rob: ,,Tot onze verbazing kregen we te horen dat hij uitbehandeld was, terwijl hij aantoonbaar verbeterde en stapjes maakte. Waarom? Vanwege de protocollen. Keihard.''

Rob meldde Joey eerder aan bij NAH revalidatiecentrum Leijpark in Tilburg, dat weigerde. ,,Eerst was zijn leeftijd een probleem (te oud, red.), toen de verzekering, daarna zouden ze een delict begaan", somt Rob op. ,,Uiteindelijk, toen alles geregeld was, bleken ze geen behandeling voor een 28-jarige te hebben. Ongelooflijk. Voor 25-40 jarigen met NAH (niet aangeboren hersenafwijking, red.) bestaan geen behandelingen. In de Verenigde Staten wel. Waarom hier dan niet? Geen bewijs dat de therapie in Amerika helpt, hoor ik van Nederlandse artsen. Maar wat doen we er hier aan. Niets. Ja, we zetten jonge mensen in de bloei van hun leven achter glas en behandelen ze als een 60-jarige. Begrijp ik niets van. Joey is op-en-top sportman, moet tussen leeftijdsgenoten actief aan de slag gaan. Ik ben tot in de Tweede Kamer geweest, om dit aan te kaarten. Tevergeefs, je staat machteloos. Dan maar op een andere manier. Stel, een familielid is ernstig ziek, dan doe je er toch alles aan hem beter te maken? Ik wil het beste voor onze zoon. Daarom hebben we zelf een therapie in gang gezet, in samenwerking met Lijf & Visie in Soest. Mede daardoor maakt Joey nog steeds hele kleine stapjes. We zijn ervan overtuigd dat Joey zich verder kan ontwikkelen. En doen er alles aan dat voor elkaar te krijgen.''

Waardig leven
Sinds 23 maart woont Joey Snijders bij zijn ouders. Zijn huis in Kattenbroek wordt verbouwd, zodat hij daar in de toekomst zelfstandig of met hulp kan wonen. Rob, gestopt met werken en mantelzorger van zijn zoon: ,,Zijn perspectief is onduidelijk. Feit is dat hij nooit meer de oude wordt, hoe hard hij iedere dag ook traint. Dat doet zo'n pijn, want hij wil zo graag. Maar, we kunnen hem een waardig leven bieden. Als we de juiste behandelingen krijgen", besluit Rob Snijders.

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →