Jana (33) is terug aan het front in Irak

© AD

Jana Andert kwam begin dit jaar thuis van een reportage in Syrië. Meteen wist ze dat er meer reizen zouden volgen. Nu trekt ze al acht maanden op met het Iraakse leger.

AD

Waar de meeste mensen Kerstmis vierden met familie, verbleef oorlogsfotograaf Jana Andert in het ziekenhuis van Mosoel. Ze werkt in de Irakese stad om op freelancebasis reportages te maken. Dit doet ze onder meer voor wereldwijd bekende nieuwsbedrijven als BBC en CNN. De 33-jarige Dordtse is een vrouw met een missie.In februari van dit jaar zei Andert dat ze terug wilde, omdat ze het belangrijk vindt dat de verhalen worden verteld. ,,Dat mensen weten hoe het er aan toe gaat in oorlogsgebieden.'' Daarom bevindt ze zich sinds april aan de frontlinie in Irak om de strijd tegen IS vast te leggen met foto's en video's. ,,Het is mijn missie een correct en volledig beeld te geven en dat is enorm complex. Het gaat mij niet alleen om de gevechten. Oorlog is veel breder dan dat.''GevaarlijkAls voorbeelden noemt ze haar reportages over het dagelijks leven van soldaten, de gewonden in ziekenhuizen en de vele burgers die het gebied ontvluchten. Dat haar werk gevaarlijk is, neemt ze voor lief. Andert herinnert zich een situatie waarbij ze tussen het Irakese leger en strijders van IS terechtkwam. ,,Ik lag op de grond en kon het geluid horen van een kogel die langs mijn hoofd vloog. Op dat moment gaat veiligheid voor alles.''DraaiToch peinst ze er niet over om voor een minder risicovolle baan te kiezen. ,,Natuurlijk ben ik wel eens bang, dat is heel normaal. Dat is ook goed, want het houd je alert'', weet ze. ,,Elke dag kan de laatste zijn, maar ik zit daar niet voor niks. Het is mijn werk.'' Met die instelling heeft de 33-jarige Dordtse heel wat opdrachten binnengesleept. Andert zegt dat het niet makkelijk is geweest haar draai te vinden. ,,Zeker als vrouw was dat niet makkelijk. Ik heb de taal moeten leren, want communicatie is alles. Daarnaast is het belangrijk professioneel te blijven. Laten merken dat je er met een doel bent.''Nu gaat het soepeler. ,,Ik heb gelukkig goede contacten.'' Met een paar belletjes krijgt ze dingen geregeld en aan opdrachtgevers geen gebrek. Ze verwacht minstens twee maanden in Mosoel te blijven. Verder plannen vindt ze moeilijk. ,,Natuurlijk wil ik graag even terug naar Dordrecht. Er zijn veel vrienden die ik wil zien en ik mis mijn familie. Als ik tijd heb om op bezoek te gaan, doe ik dat'', benadrukt Andert.ZorgenEerste kerstdag belde ze met haar moeder en haar broer. Die hebben moeite met haar werk, weet Andert. ,,Ze maken zich zorgen en willen me het liefst dichtbij houden'', stelt de 33-jarige fotograaf. ,,Ik spreek met ze als het kan en laat altijd weten dat ik veilig ben en dat alles goed gaat. We hebben veel contact.''De kans dat ze snel weer in Nederland woont, acht ze klein. Andert kan zich geen huisje-boompje-beestje-leven voorstellen. ,,Maar dat is hoe ik er nu over denk'', zegt ze. ,,Voor dit werk moet je wel fit zijn. Ik heb niet veel toekomstdromen, maar wel een doel. Dat is mijn werk uitvoeren.''VoldoeningAan concrete plannen waagt ze zich niet. ,,Ik haal veel voldoening uit mijn werk, dus ik blijf naar oorlogsgebieden reizen zolang het kan. Het is heel moeilijk te voorspellen waar ik kom te werken, maar ik denk dat er voor oorlogsfotografen altijd werk zal zijn.''

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee