Leven zonder partner, is dat te doen?

Print
Leven zonder partner, is dat te doen?

Afbeelding: Thinkstock

Verslaggeefster Jette Pellemans zoekt uit of de ‘happy single’ een dubbele agenda heeft.

Hoe zit het toch met het liefdesleven van onze minister-president? Na lang dralen vroeg de presentator van Zomergasten dat afgelopen zomer in de uitzending aan Mark Rutte. De premier vertelde sinds zijn studententijd - 24 jaar geleden - geen vriendin meer te hebben gehad. Hij zei: „Alleen-zijn is misschien wel het laatste taboe.” 

Is dat zo? Is single zijn iets wat je liever verborgen houdt? Zelfs in tijden van talloze scheidingen, internetdaten en Tinder? Daar zouden bijna drie miljoen alleenstaande Nederlanders dan een hele klus aan hebben. Als we daar de mensen met een latrelatie van aftrekken, houden we nog steeds zo’n 2,5 miljoen vrijgezellen over. Volgens het CBS heeft namelijk één op vijf ‘alleenstaanden’ een latrelatie. Ervaart de rest zijn burgerlijke staat als iets om zich voor te schamen? 

Ja en nee, verklaren de twee singles die we spraken. René (55) uit Eindhoven, opleider bij een hogeschool, is anderhalf jaar single. Hij wil liever niet met zijn achternaam in de krant. Zijn laatste relaties duurde zes jaar. Blogger Romilde van Dongen (35) uit Utrecht leeft al acht jaar op zichzelf, met af en toe kortstondige relaties, en schrijft erover op ikbensingle.com. Beiden verklaren dat het taboe op alleenzijn verdwijnt, maar anderzijds houdt het geijkte plaatje van relatietrouwen- kinderen hardnekkig stand. 

Romilde: „Het hóórt dat je studeert, een relatie krijgt, gaat samenwonen en kinderen krijgt. Dat beeld domineert in de maatschappij. Al is het niet mijn mening, ik laat me er wel door beïnvloeden. Mijn vrienden vinden het niet raar dat ik alleen ben. Een vriendin van mij heeft in haar eentje een kind gekregen, omdat ze maar geen leuke man tegenkwam. Zelf heb ik in mijn eentje een huis gekocht.” 

René beaamt dat een relatie hoort bij het standaardplaatje, maar hij merkt ook dat er meer vrijheid is in vergelijking met vijftien jaar geleden. „Het is gemeengoed geworden dat mensen alleen wonen. Als mensen horen dat ik geen relatie heb, roept dat geen gekke vragen meer op. Het is ‘oké, je bent single’, klaar.” Dat vrijgezellen met hun ziel onder de arm zouden wachten op een nieuwe partner, valt niet vol te houden in een land waar één op vier huishoudens uit één persoon bestaat. 

In de stad is dat zelfs één op drie huishoudens. Omdat die groep zo groot is, kan redelijkerwijs niet worden gesproken over ‘de single’, toch gebeurt dit vaak. In 2011 verscheen het boek Niet alleen maar single van psychologen Maarten Berg en Wanda Klein. Zij vroegen in een grootschalige enquête hoe vrouwen zonder partner in het leven staan en hoe anderen naar hen kijken. Ruim driekwart van de vrijgezellen denkt weleens dat er iets mis met ze is. En 62 procent beweert een slechter imago te hebben dan seksegenoten in een relatie. 

Het slechte imago van alleen-zijn ervaart ook Harold Blanken (49). Hij is oprichter van VillaVibes dat reizen organiseert voor hoger opgeleide singles. Dat negatieve imago ondervindt hij elke dag. „We zijn opgegroeid met het idee dat als je later groot bent, je een partner krijgt en kinderen. Als dat niet gebeurt, voelt dat als falen. Dat heb ik zelf ook ervaren toen ik vijftien jaar vrijgezel was. Liever ben je geen single; bij een succesvol leven hoort een partner.” 

Dat soort aannames komt hij als reisorganisator geregeld tegen. „Het taboe op singlereizen is nog groot, alle internetdaten en tinderen ten spijt. Mensen denken dat het alleen voor kneusjes zou zijn of juist één grote orgie wordt. Wij moeten veel aarzelingen verhelpen bij mensen die voor het eerst meegaan. Die komen in een soort kramp binnen, maar zijn daarna verrast. ‘Hee, wat een leuke mensen’, zeggen ze dan. Vervolgens vinden ze het waardevol om met gelijkgestemden op pad te gaan.” 

De vrijheid zonder relatie te leven, brengt voordelen met zich mee. Zo heeft Romilde goede herinneringen aan haar soloreis. „Met een groep reden we door Noord-Chili. In een uithoek zetten we keihard de autoradio aan en dansten met elkaar. Geweldig. Met een partner erbij had ik dat nooit meegemaakt.” Ook René is vaak niet jaloers op mensen in een relatie. „Als ik bij gezinnen door de ramen kijk, waar een stel mot heeft en er een huilend kind op de grond ligt, dan denk ik: goh, ik heb het fijn in mijn uppie.” 

Toch geeft 94,4 procent van de singles aan dat ze vroeg of laat een relatie willen, melden Maarten Berg en Wanda Klein in hun boek. René wil niet de rest van zijn leven alleen blijven: hij is bewust een tijdje alleengaand. 
Even rust in de tent. 

Romilde neemt sinds een paar maanden een ik-maal-er-niet-omhouding aan. „Weet je wat, dan lukt het maar niet - dat denk ik de laatste tijd vaker. Alles waar ik bang voor was, is gebeurd: ik ben 35 jaar, mijn kans op kinderen neemt elk jaar af. Ik ben klaar met die angst. Dat geeft rust. Ik ga zo een maand naar Cuba, mijn moederende vriendinnen hebben dan flesjes voor hun kind te maken. Prima!” 

Het klinkt verdacht veel als een happy single! Of niet? „Soms kan wat kleins je bewustmaken van je situatie. Dat een vriendin haar vriend bij het uitgaan een kus geeft, komt dan opeens keihard binnen. Dat je denkt: Godsamme, sta ik hier op mijn 35ste nog om me heen te kijken. Ondanks dat ik gelukkig ben, denk ik toch dat het met z’n tweeën leuker is.” 

Het aantal eenpersoonshuishoudens steeg van 800.000 in 1970 naar bijna 3 miljoen nu. Volgens het CBS telt ons land 3,3 miljoen eenpersoonshuishoudens in 2030. In 2060 zijn dat er bijna 3,7 miljoen. Dat is circa 43 procent van alle huishoudens; nu is dat 37 procent. 
Vooral mensen van middelbare leeftijd wonen door omstandigheden vaker voor korte of langere tijd alleen. Het internationaal planbureau OESO schat in het rapport ‘What Future For The Family?’ in dat 40 tot 50 procent van de huishoudens in 2030 uit één persoon bestaat in de economisch ontwikkelde landen.