Wie is de baas? Wij of het weer?

Print
Wie is de baas? Wij of het weer?

Afbeelding: De Limburger

Steeds opnieuw gaat de moderne mens het gevecht aan met het weer. Tot de tanden bewapend met weercodes, extra materieel en maatregelen moet hitte, kou of sneeuwoverlast subiet worden bestreden. Het weer zelf? Dat lacht intussen in zijn vuistje.

De glibberpartij van afgelopen ijzelzaterdag zit ons nog stevig in de benen. En daarom kijken we koortsachtig wat ons de weerberichten voor de komende dagen weer beloven. Sneeuwpartijen, nachtvorst, ijs, schaatsweer. Oortjes en oogjes slurpen elk bericht over de naderende weersomstandigheden gulzig op.

Ja hoor, we hadden vorige week alle berichten gevolgd over de aangekondigde ijzel, we hadden aan de lippen gehangen van alle weermannen en weervrouwen. We hadden de ontelbare apps van al die meteorologische diensten aangeklikt, alle alerts en codes van ANWB, spoorwegen en andere organisaties nauwgezet gevolgd. En toch... Spiegelglad.

Massaal tegen de vangrail. Struikelpartijen in de winkelstraten. Botbreuken, blikschade. Overuren voor Eerste Hulp, wegenwacht en alarmcentrale. Want het was toch gladder dan verwacht. En de winterbanden, de schoenen met de antislipzolen en de strooiactie van de gemeentewagens - het mocht allemaal niets baten: het weer was sterker dan wij en vierde dat met spectaculaire glijfeesten.

De meeste mensen kwamen beduusd uit het weekeinde. Ze hadden elkaar suf getwitterd over het weer dat komen zou, de media hadden zoals altijd de weersvoorspellingen in de hoogste alarmmodus staan en toch viel het weer de meesten rauw op het dak.

Calculerend
De ontnuchterende werkelijkheid van het weer drong zich genadeloos op. Voorspellingen, verwachtingen en uitkomsten pasten niet in dezelfde mal. De calculerende, appende mens was boos. Zoals hij vaker boos is als Piet Paulusma een zonnige zaterdagmiddag belooft en er dan in het Heuvelland toch een plensbui valt. Wat heb je dan aan zo’n weerman, nietwaar?

Het weer is onderdeel geworden van het totale pakket aan omstandigheden, waarop de moderne mens controle wil uitoefenen. Vijf centimeter sneeuw voorspeld, met kans op mist en voor de schrik daar nog een paar codes oranje overheen? Dan is het gemopper niet van de lucht, als er onverhoopt dertig centimeter valt en de strooiwagens niet tegen de klus zijn opgewassen. Het past niet in het verwachtingspatroon.

Controle
De moderne mens wil alles onder controle hebben. De hypotheekwaarde van zijn huis, de studieresultaten van de kinderen, de kampioenskansen van de schaatsploeg. Als Dafne Schippers toch geen olympisch kampioen wordt, terwijl alles daartoe toch zo definitief was getraind en georganiseerd, is de verbijstering compleet. Dan kón toch helemaal niet? Dan kun je alleen nog maar woedend je schoenen weggooien.

De moderne mens wil controle, grip, zekerheid. Hij heeft alles afgetimmerd, dichtgespijkerd en driedubbel verzekerd. Als er dan iets tegenvalt, valt hij van zijn stuk. Hij kan niet met de teleurstelling en de tegenspoed omgaan.

Vervuiling
Daarom kan hij niets met de klimaatverandering, de opwarming van de aarde, de vervuiling van het milieu. Het is te groot, te complex, hij kan er onmogelijk controle op krijgen en stopt dat daarom weg. Om zich liever te concentreren op het bevattelijke. Op het pak sneeuw dat vannacht op ons dak gaat vallen. Op de ijzige temperaturen die volgende week de autosloten dichtvriezen. En op de gladde wegen die hij stoer met fourwheeldrive en Wintrac Xtreme winterbanden dapper de baas zal worden. Laat de winter maar komen.