Baas van de Efteling runt nu nog één slaapkamer

Print
Baas van de Efteling runt nu nog één slaapkamer

Afbeelding: Jeroen Kuit

Baas van de Efteling, hoge pief bij Volkswagen, Mister Floriade, directeur van Sochi Park. De karakteristieke vlinderdasjes van Paul Beck (67) zijn de stille getuigen van een alleszins bewogen carrière. Thans runt hij een bed and breakfast in zijn woning in Kaatsheuvel. Afbouwen? Ja. Maar stiekem heeft Beck nog wel oren naar nog één grote uitdaging.

Ja, natuurlijk is de verslaggever welkom om langs te komen voor een gesprek. Alleen, zo waarschuwt Paul Beck aan de andere kant van de lijn, hij is niet meer die interessante persoon die hij een paar jaar geleden nog was. Hij doelt op de man die in het verleden de scepter zwaaide over de Efteling. 

De man die aan het hoofd stond van de Floriade in Venlo. De man die in Rusland een attractiepark uit de grond stampte. Diezelfde Paul Beck, 67 jaar inmiddels, runt nu samen met zijn vrouw Agertha een bed and breakfast in zijn woning in Kaatsheuvel. Een sympathiek initiatief, zeker. Maar ook slechts een voetnoot op zijn imposante palmares. 

Slaapkamer
Ooit was hij de baas over complete hotels, nu exploiteert hij één slaapkamer. Is dat eigenlijk wel een interview waard, is zijn haast nederige boodschap tussen de regels door.

Het komt tot een afspraak, Becks ‘waarschuwing’ ten spijt. Hij stelt voor om eerst naar manege Duikse Hoef te gaan, waar hij drie paarden houdt. Twee daarvan, Renske en Femke, staan klaar voor een ritje door de Loonse en Drunense Duinen. 

Het duo wacht de taak om een kar met vier gasten twee uur lang in de frisse buitenlucht door de bossen te escorteren. Het kwartet bestaat uit Beck zelf, koetsier Jan, uw verslaggever en Kees, een Russische straathond met een voorliefde voor paardenbrokken. De wegen van de viervoeter en Beck kruisten elkaar tijdens zijn periode in Sochi, waar onder zijn leiding een pretpark moest verrijzen vóórdat de Olympische Winterspelen in die stad losbarstten.

Afvalcontainer
Kees werd gespot door een collega toen hij vier of vijf weken oud was, vertelt Beck. „Ze vond hem bij een afvalcontainer en gaf hem wat te eten. Twee à drie dagen lang. Het was een zielig gezicht, hij leek het niet te gaan redden. Vervolgens nam ze het beest op haar motorfiets en kwam bij mij uit. Ik heb Kees gehouden, het is zo’n lieve hond. Toen ik terugging naar Nederland heb ik hem meegenomen. Ik kon Kees toch niet achterlaten?” 

 

 

Lees het complete artikel in de krant van vandaag.

Al abonnee? klik hier om naar de digitale krant te gaan.

Nog geen abonnee en verder lezen?
Probeer de digitale krant dan 4 weken gratis!

Probeer nu

 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →