'Ik was 21, werd steeds blinder en vroeg me af wat het leven nog te bieden had. Ik dook het wilde leven in'

Print
'Ik was 21, werd steeds blinder en vroeg me af wat het leven nog te bieden had. Ik dook het wilde leven in'

Afbeelding: John Peters

Ze is blind en juist daarom voelt ze als therapeutisch masseur patiënten perfect aan. Ingrid Smith (45) over heimwee, roekeloze nachten, huidcontact, de ware man en een bolderkar vol schoolboeken.

Ik zie nog maar voor twee procent. Licht en donker en in het midden is alles wazig. Soms moet ik lachen om mezelf. Dan loop ik door de stad en dan zie ik aan de rand van m’n blikveld een euro op straat liggen, maar als ik dan buk om hem te pakken kan ik hem niet vinden.

Het is begonnen toen ik zeven jaar was en eigenlijk zijn de artsen er nog steeds niet achter wat de oorzaak is. Accepteren vind ik zo’n therapeutische dooddoener van buitenstaanders. Als je zoals ik een progressieve oogaandoening hebt is dat een continue rouwproces. Een soort gevecht tegen windmolens, winnen doe je nooit.

Laat ik zo zeggen, ik heb mijn beperking geïntegreerd in m’n leven. Want door diezelfde handicap heb ik geleerd dat je moet meedeinen en meebewegen met het leven. Starheid is vechten tegen de bierkaai. Niets is voor eeuwig, alles verandert voortdurend. Je woning, je opleiding, je liefde, je vak, je familie. Go with the flow en neem het allemaal niet te serieus. Leef in het moment, zonder te oordelen.

Op dit moment ben ik absoluut gelukkig, maar ik heb een lange weg afgelegd. Ik ben uiteindelijk gediplomeerd holistisch massage therapeut geworden en heb al 17 jaar een eigen praktijk. Daarnaast masseer ik bij een sauna, een vitaminewinkel en bij het Toon Hermanshuis in Roermond help ik kankerpatiënten. Ik kan uiteraard niemand genezen, maar door mijn handicap en alles wat ik heb meegemaakt, voel ik die patiënten heel goed aan. Ik ken hun angsten, ik weet hoe het is om afscheid te nemen van je gezondheid, van je zelfstandigheid, soms van vrienden en van je toekomst.

Mijn handen zijn mijn ogen. Ik voel spanningen, misschien nog beter dan een ziende masseur. Als therapeutisch masseur kom je heel dicht bij mensen. Je maakt niet alleen lijfelijk contact, er worden ook zeer persoonlijke kwesties gedeeld. Vaak nodig om achter de échte oorzaak van een klacht te komen. Fysieke klachten en pijn zijn vaak een uiting van een groter (holistisch) geheel. Van al dan niet verborgen emoties, van angsten, trauma’s, spijt of schuldbesef. We leven in een maatschappij die in alles perfectie nastreeft, maar het leven is niet perfect. Ik ben zelf ook tot het uiterste beproefd, en ik heb af en toe nog wel last van zwaarmoedigheid, maar pas als je echt het leven neemt zoals het komt, als je het loslaat, pas dan ervaar je het diepe geluk. Ik ben 45 jaar en 1,90 meter lang geworden, maar in 1971 begonnen als couveusekindje van net drie pond.

 

Lees het complete artikel in de krant van vandaag.

Al abonnee? klik hier om naar de digitale krant te gaan.

Nog geen abonnee en verder lezen?
Probeer de digitale krant dan 4 weken gratis!

Probeer nu

 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →