Gemis van koempel is groot

Print
Gemis van koempel is groot

Piet Boonstra heeft het, vlak voor carnaval, moeilijk met het verlies van zijn onafscheidelijke maatje Peter Vellinga. Afbeelding: Bas Quaedvlieg

Bijna veertig jaar vormde hij met Peter Vellinga het Duo Oetgesjloape. Na het overlijden van zijn koempel moet Piet Boonstra wennen aan carnaval zonder optredens.

Het werkte perfect: Piet Boonstra als aangever en Peter Vellinga die de grap vervolgens met een perfecte timing afmaakte. Het Duo Oetge- sjloape maakte veertig jaar furore op ontelbare carnavalszittingen, maar ook tijdens jubilea, feesten en bijeenkomsten met een serieuzere insteek. Met de dood van Peter Vellinga, op 4 oktober afgelopen jaar, kwam een einde aan een van de succesvolste vastelaovendduo’s van Limburg. „Mensen hebben me de afgelopen maanden wel eens gevraagd waarom ik geen andere partner zoek om mee op te treden. Alsof iemand als Peter zomaar te vervangen is. Ik heb meer dan de helft van mijn leven met hem op de planken gestaan. Nee, zo werkt dat dus niet.” Het gesprek met Piet Boonstra (76) uit Hoensbroek vindt plaats aan de vooravond van carnaval. In het verleden een razend drukke periode voor Duo Oetgesjloape. „We traden in het hoogseizoen soms een paar keer per avond op en dat meerdere weken achter elkaar. Dat het abrupt is afgelopen, beschouw ik als een groot gemis. Mijn koempel is er niet meer. Daar moet ik echt aan wennen.” Boonstra, die al op jonge leeftijd een reputatie opbouwde als buuttereedner en presentator, leerde Vellinga rond 1976 kennen in Hoensbroek. „Hij speelde toen in een orkest en ik zag in hem de ideale man op samen mee op te treden.” Het Duo Oetgesjloape was geboren en debuteerde meteen opvallend. „We waren uitgenodigd om een bijdrage te leveren aan een politiek cabaret in Hoensbroek. Dat ging zo goed, dat we de zaal meteen een uur en een kwartier lang bezig hebben gehouden.”

Prijzen
Al snel was het tweetal een veel gevraagde act tijdens carnavalszittingen. Peter, met zijn gitaar als de underdog, en Piet, die de teksten schreef, als de aangever van de grap. Het werkte. In de loop van de jaren werden prijzen in de wacht gesleept, zoals de Gouden Narrenkap, de bronzen legpenning van Gebrook en diverse ordes in België. „We waren er natuurlijk op de eerste plaats om de mensen aan het lachen te maken. Maar ik heb ook geprobeerd mensen een spiegel voor te houden. Serieuze onderwerpen gingen we niet uit de weg. Misbruik in de kerk, bijvoorbeeld. Waar we ook speelden, we leverden maatwerk met optredens die waren toegespitst op de plaatselijke situaties.” Voor Piet had het nog lang mogen doorgaan, maar het lot besliste anders. In de laatste maanden van 2015 kreeg Peter Vellinga maagklachten. „Het werd van kwaad tot erger, hij moest op het laatst zware pijnstillers slikken om te kunnen optreden. Uiteindelijk bleek hij alvleesklierkanker te hebben. De chemokuren haalden helaas niks uit.”

Saluut
Boonstra is blij dat Vellinga nog wel zijn solo-cd heeft kunnen afronden, De angere kant, die hij samen met muzikant en vriend Ivo Rosbeek opnam. Enkele weken later, bij zijn afscheid in Kasteel Hoensbroek, bracht Boonstra zijn maatje een persoonlijk saluut. De handgeschreven tekst heeft hij nog steeds en zal hij blijven bewaren als herinnering. Nu, zo vlak voor carnaval, heeft Boonstra het best wel moeilijk, erkent hij. „Ik kamp toch wel met een leeg gevoel. Rond deze tijd werd onze creativiteit op de proef gesteld. We wilden presteren en trokken volle zalen. Dat is weggevallen. Het is eigenlijk allemaal te vlug gegaan. Ik heb het gevoel dat ik nauwelijks afscheid van Peter heb kunnen nemen.”