Ouders Alexander en Sascha: kinderen zaten vol metaal

© ANP

© ANP

© ANP

thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:

Marjan Pinczowski-Fasbender en Edmond Pinczowski uit Lanaken verloren beide kinderen bij de zelfmoordaanslag op het vliegveld van Brussel. Ze doen nu hun verhaal. "Ik had mijn zoon aan de telefoon op het moment dat het gebeurde."

NRC

In een groot, openhartig interview met NRC vertellen de ouders - "we hebben vijfendertig jaar in het buitenland gewoond, maar ik ben een Maastrichtenaar" - van de omgekomen Sascha en Alexander: "Op een gegeven moment viel zijn stem weg, maar niet met een schreeuw of een gil. Hij viel gewoon weg. Ik hoorde een vreemd geluid, vallend glas dacht ik, en later dacht ik: het waren van die plafondtegels die wapperend naar beneden kwamen. Ik gaf de telefoon terug aan Marjan, want het was haar telefoon, en ik zei: volgens mij heeft hij dat ding in een put gegooid. Toen is zij gaan wandelen en ik ben naar mijn werk gegaan. Tien minuten later hoorden we dat er een aanslag was geweest.”

'Niks aan de hand'De mensen met wie Marjan in het bos liep stelden voor terug te gaan. Zij weigerde. "Ik zei: nee, niks aan de hand. We hebben acht jaar in een hotel op Frankfurt Airport gewoond en er was altijd wel wat. Thuis heb ik de televisie aangezet en ik zag al die mensen die naar buiten renden, bij de incheckbalie van Delta vandaan, en onze kinderen vlogen met Delta. Ik heb Ed gebeld en gezegd: misschien moet je toch naar huis komen. We zijn om een uur of elf die kant uit gereden, met de hond. We zeiden tegen elkaar hoe leuk het was dat de kinderen vanavond weer thuis zouden zijn.”

CrisiscentrumIn de auto las Marjan op Facebook allemaal meldingen van de strekking I’m safe en dacht: verdomme, waarom zetten zij dat er niet op? "Okay, misschien waren ze hun telefoon kwijt. Maar dan vraag je toch de telefoon van iemand anders?” In Brussel meldden de ouders zich bij een crisiscentrum. "Zij zeiden: de situatie is ernstig, maar er is altijd hoop. Achteraf, ook in het kader van wat de patholoog ons verteld heeft, gaan we ervan uit dat ze toen al wisten dat onze kinderen dood waren. De patholoog zei: wij wisten die middag al wie het waren."

MetaalVerderop in het uitgebreide interview vertellen Marjan en Edmond dat ze dagenlang hoop hielden. "Ik kon me gewoon niet voorstellen dat mijn kinderen er niet meer zouden zijn.” De hoop was ijdel. "Ze stonden voor de counter om hun bagage in te checken, en doordát ze daar stonden hebben ze drie kinderen voor hen het leven gered. De bom was gevuld met metaal en de patholoog vertelde ons dat het geen spijkertjes waren. Grote stukken metaal. Onze kinderen zaten er vol mee.Zij zijn ook in hun hoofd geraakt. Ze waren meteen brain dead.”

Lees hier alle eerdere publicaties over Sascha en Alexander.

Op 22 maart werd Brussel getroffen door aanslagen op vliegveld Zaventem en de metro. Twee zware bommen ontploften op het vliegveld, één ging niet af. Veertien mensen kwamen om het leven op Zaventem, onder wie drie Nederlanders. Behalve broer en zus Alexander en Sascha Pinczowski uit Lanaken ook Elita Weah uit Deventer. De aanslag op de metro eiste 21 levens.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee