Leo van Vliet dik tevreden met 'droomwinnaar' Gilbert

Print
Koersdirecteur Leo van Vliet juichte na de finish van de Amstel Gold Race net zo uitbundig als Philippe Gilbert, voor de vierde keer winnaar van Nederlands voornaamste klassieker.

Van Vliet had alles gekregen wat zijn hart begeerde. Met Gilbert kreeg hij de gewenste eminente winnaar. Dat de finale van de Amstel Gold Race na een jarenlange winterslaap eindelijk sprankelde en de wielerliefhebbers op het puntje van hun stoel kreeg, gold voor de koersdirecteur als een persoonlijke overwinning.

Juiste beslissing
Hij was het die besloot om de roemruchte Cauberg te schrappen uit de finale. Hoe vaak was de Gold Race immers niet volgens hetzelfde scenario verlopen?  Een langgerekt voorspel met een peloton dat pas wakker schoot op de Valkenburgse puist. Een hertekende finale met beklimmingen van de Geulhemmerberg en de Bemelerberg moest de klassieker lucht geven. De juiste beslissing, zo bleek zondag.

Herboren
Dat uitgerekend Gilbert de koers in brand stak, hoefde niemand te verbazen. Sinds hij afgelopen winter de overstap maakte van BMC naar Quick Step is de 34-jarige Waal herboren. Dat aanvallen loont, ervoer Gilbert al in de Ronde van Vlaanderen die hij na een heroïsche solo van 55 kilometer zegevierend afsloot.

Volle finale
In de Gold Race kreeg ‘Phil’ het op 40 kilometer van de streep op zijn heupen op de Kruisberg. Met Michael Albasini, Nathan Haas, Jose Rojas, Ion Izagirre, Tiesj Benoot en Bert-Jan Lindeman kreeg hij niet de favorieten mee die van te voren werden verwacht. Greg van Avermaet, Alejandro Valverde, Michael Matthews en Michal Kwiatkowski: ze leefden allemaal nog in de oude, afwachtende AGR-modus. Alleen Kwiatkowski slaagde er op de Keutenberg nog in om de sprong te maken. In volle finale – Benoot en Lindeman – hadden toen al afgehaakt, was het opnieuw Gilbert die de koers een beslissende wending gaf door voorbij de top van de Bemelerberg extra gas te geven.

Lange finales
Alleen Sky-renner Kwiatkowski, winnaar van de AGR in 2015, kon de Belg nog bijbenen. In een ‘sprint à deux’ leek de Pool aan het langste eind te trekken, maar Gilbert wachtte tot de laatste honderd meter om zich naast en voorbij zijn opponent te hijsen. "Ik houd van lange finales, ben nooit bang om te koersen", verklaarde Gilbert zijn vroege aanval. "De samenwerking in de kopgroep was uitstekend. Iedereen verdiende het om te winnen, maar er kan er maar één de zege pakken. De Cauberg zit dan wel niet meer in  de finale, de AGR blijft een zware koers", aldus Gilbert.

Appje naar Leo
Dat hij na zijn zeges in 2010, 2011 en 2014 voor de  vierde keer de AGR zou winnen, had de Waal een paar dagen eerder niet kunnen bevroeden. In een appje naar Leo van Vliet had hij de verwachting uitgesproken dat de nieuwe finale niet in zijn voordeel zou zijn. Repliek van de koersdirecteur: 'Dan moet je maar eerder aanvallen'. "Zorg jij dan voor een motor die me op sleeptouw neemt", had Gilbert nog schertsend geantwoord. 

Juiste move
Een motor had hij zondag niet nodig. Dat hij de Amstel Gold Race op eigen kracht veel vroeger openbrak dan de voorgaande jaren, was voor Van Vliet een godsgeschenk. "Toen ik bekendmaakte dat we de Cauberg zouden schrappen, ben ik door sommige mensen voor gek verklaard. Maar het is de juiste move. We moesten dit doen." 

Koersen
De kritiek op de Amstel Gold Race ging Van Vliet niet in de koude kleren zitten. Ook bij hem borrelden de frustraties op als er zich weer eens editie ontrolde die weinig om het lijf had. "Dan voelde ik me in de koersauto helemaal wegzakken. Dit keer had ik de hele tijd het gevoel dat het anders zou lopen. De renners wilden echt koersen. Ik was alleen nog even bang dat Rojas zou winnen. Geen winnaar waar je van droomt", aldus Van Vliet. De Spanjaard schopte het perfecte plaatje niet in de war. Hij finishte als vijfde op tien seconden van Gilbert.