'Nooit meer lopen, die klap kwam later'

Print
'Nooit meer lopen, die klap kwam later'

"Ik heb dingen meegemaakt die menigeen nog niet in vier levens meemaakt." Afbeelding: Luc Lodder

Na een lange carrière met hoge pieken en diepe dalen is rolstoeltennisster Sharon Walraven (46) uit Brunssum een nieuw leven begonnen. Sport bracht haar alles, maar eiste ook een hoge tol, vooral op fysiek gebied. Hoe je met veerkracht bergen kunt verzetten. "Als je zegt 'ik ga het niet redden', dan gaat het ook niet lukken."

Je hebt een uitzonderlijk lange carriere gehad, ondanks veel fysieke tegenslag. Voel jij je met die veerkracht een inspirator voor jonge sporters? 

"Absoluut. Sport kan je zoveel mooie dingen brengen, daarvoor hoef je niet eens topsporter of nummer één van de wereld te zijn. Mensen worden uit hun sociale isolement gehaald, je hebt plezier. Sporten is voor jeugd ontzettend belangrijk. Ik denk wel dat je gemakkelijker aan sport begint als je een bepaald karakter hebt. Als je kunt dromen van de Olympische Spelen, of de Paralympics. Ik begeleid nu sporters, van 11 tot 26 jaar. Valide sporters. Ik vraag ze: wat wil je, zeg het maar. Durf hoog in te zetten. Durf uit te spreken dat je ooit naar de Spelen wil. Als je zegt ‘ik ga het niet redden’, dan gaat het ook niet lukken.”

Heeft zo'n droom jou geholpen op weg naar de top?
"Toen ik een klein meisje was, droomde ik van twee dingen: de Olympische Spelen of dokter worden. Ik was een heel fanatieke zwemster, lag elke morgen om zes uur in bad. Daardoor heb ik nu nóg een hekel aan koud water. Ik pakte de Nederlandse titel onder 14 jaar. Ik schaatste ook, maar niet op topniveau. Door een heupziekte kon ik niet maximaal presteren. Op mijn 23ste kwam ik in een rolstoel terecht, na een val op de schaatsbaan die tot een dwarslaesie leidde. Toen dat me overkwam, dacht ik niet meteen ‘zet de knop om en ga sporten’. Ik heb twee jaar in revalidatiecentra en het ziekenhuis doorgebracht. Die periode was heel diep en heel zwart. In de Lucas-kliniek zag ik samen met een kamergenoot op tv een rolstoeltennisser. We hebben direct een plan gemaakt. Met een gezamenlijke droom: we wilden naar de Paralympics. Haar is dat uiteindelijk niet gelukt, haar handicap was te zwaar. Ik kon het wel.”

 

Lees het complete artikel in de krant van vandaag.

Al abonnee? klik hier om naar de digitale krant te gaan.

Nog geen abonnee en verder lezen?
Probeer de digitale krant dan 4 weken gratis!

Probeer nu

 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →