Luc crosste zich bijna de dood in, maar maakt nu furore als jetskiër

Print
Luc crosste zich bijna de dood in, maar maakt nu furore als jetskiër

Afbeelding: Bas Quaedvlieg

Zijn liefde lag bij de motorcross. Na een zwaar ongeval dat Luc Hermsen (18) bijna het leven kostte, switchte hij naar het jetskiën. Eind deze maand begint de Limburger aan de WK-cyclus. Een verhaal over de eeuwige drang naar snelheid en avontuur.

Luc Hermsen staat voor een mini-wereldreis, verdeeld in enkele etappes. Italië, China en de Verenigde Arabische Emiraten zijn de landen die dit jaar op de kalender prijken van het wereldkampioenschap in de Ski GP1, zeg maar de Formule 1 van het jetskiën. Zes raceweekeindes (twee per land op twee verschillende locaties), van begin juni tot eind december. De snelheidsduivel en eerstejaars CIOS-student uit Venray heeft wel een idee wat hem te wachten staat. De nodige show met vuurwerk, muziek en ‘pitspoezen’. En hoe klein de scene van het jetski ook is, de sport trekt veel publiek. "In Italië staan dadelijk gewoon tienduizend man langs het water."

Passie


Licht verscholen onder een pet van zijn sponsor vertelt Hermsen over zijn passie. In het jetskiën drukt hij sinds vier jaar zijn neus stevig aan het venster. Als junior verovert hij vanaf 2013 de ene na de andere titel. Vier keer de beste in eigen land. Hij verontschuldigt zich als hij zegt dat hij in Nederland geen noemenswaardige concurrentie heeft, "want dat klinkt zo arrogant." Meerdere kampioenschappen in België, Frankrijk, Duitsland bewijzen eens te meer zijn talent. Iets wat de organisatie van het Aquabike World Championship ook doorziet; die heeft de Limburger op basis van zijn prestaties contractueel vastgelegd voor het WK 2017 bij de grote mannen. "Het zal er hard aan toe gaan", verwacht de benjamin van het deelnemersveld, "maar die jongens weten waar ze mee bezig zijn."

Grote schade
Per toeval is hij in het jetskiën gerold, nadat hij een veelbelovende periode in het motorcross abrupt beëindigd ziet. Het is 22 januari 2011 als het misgaat. Tijdens een cross in Nunspeet valt Hermsen. Een andere coureur kan hem niet ontwijken en rijdt hem vol aan. In eerste instantie lijkt er weinig aan de hand. Hermsen - lid van de nationale selectie - is bij bewustzijn en heeft op het blote oog geen klachten. Maar op weg naar de pits valt hij een paar keer weg. Dat tafereel herhaalt zich wanneer hij voor de zekerheid naar het ziekenhuis wordt vervoerd. Daar constateert een arts grote inwendige schade: de lever is gescheurd, de galblaas ligt eraf en Hermsen heeft een kapotte alvleesklier en twaalfvingerige darm. Met name dat laatste is levensbedreigend. "Ik was mezelf aan het vergiftigen."

Mes
Hermsen gaat tig maal onder het mes. Ligt zes maanden in het hospitaal. "Ik ben zeven keer in levensgevaar geweest. Door infecties, door medicijnen die ik niet aan kon. Mijn ouders zijn door een hel gegaan."

Lange revalidatie
Na een lang revalidatieproces zit een rentree in het motorcross er niet meer in. Zijn behandelend dokter geeft hem geen groen licht voor wedstrijden. Diep in hun hart vinden pa en ma Hermsen het goed zo. "Zelf had ik er wel moeite mee. Vanaf mijn derde was ik met crossen bezig geweest. Elk weekend was ik ergens op een baan. Het was mijn leven."

Geluk

Need for speed
De need for speed zit echter diep. Op een jetski die zijn ouders thuis hebben staan, vindt hij een nieuwe uitdaging. Via-via leert hij de Franse wereldkampioen Steven Dauliach kennen. Hermsen gaat enkele keren naar Frankrijk om te trainen: het blijkt het begin van een succesvolle tocht naar de top. "Ik heb het geluk dat ik enig kind ben. Mijn ouders kunnen me volop steunen."

Geluidsoverlast
Trainen doet hij afwisselend in de regio Antwerpen ("In Limburg kan ik niet zomaar ergens gaan racen vanwege de geluidsoverlast") en Dubai, waar Dauliach inmiddels woont en hem begeleidt. "In België train ik meestal alleen. De andere toppers wonen net iets te ver weg. Mijn vader en neef die overal mee naar toe gaan, geven me kleine tips, maar ideaal is het niet."

Zwaar
Het aantal trainingsuren op het water is sowieso beperkt. „Jetskiën is zwaarder dan motorcross. Je moet veel meer werken vanuit de benen. Vooral voor de bovenbenen en onderrug is het een belasting. In het motorcross kun je nog wel eens gaan zitten.” Hermsen zit dan ook veel uren in het krachthonk. „Een race bij de senioren duurt zeventien minuten en twee rondjes. Geloof me, daarna ben je kapot.”

Roekeloos
En het gevaar als je met 110 km/uur over het water raast? "Ach, dat valt wel mee. Ik heb in die vier jaar één ongeluk gehad. Had ik een hersenkneuzing." Toch blijft het flirten met het gevaar. "Zo denk ik niet. Maar dat wil niet zeggen dat ik roekeloos ben. Ik ben een ‘schone’ racer: ik zoek de grens op, maar met verstand."

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →