De tik die Dumoulin vooral geen tik wil noemen

Print
De tik die Dumoulin vooral geen tik wil noemen

Afbeelding: EPA/Alessandro di Meo

Tom Dumoulin krijgt er een handje van om etappes bergop bijna te verliezen, maar in extremis toch naar zich toe te trekken. Hij deed het in de negende rit van de Vuelta 2015 naar Cumbre del Sol, hij deed het zaterdag in de veertiende Giro-etappe op Oropa.

In het roze leek hij Ilnur Zakarin voor te moeten laten gaan, maar met een uiterste krachtsinspanning won hij bij het kolossale sanctuarium in Piemonte alsnog de rit. En door zijn killer-instinct zette hij zijn belangrijkste belager Nairo Quintana ook nog eens op achterstand.

Prooi
Het tijdsverschil van 24 seconden met de Colombiaan is niet de grootste winst die Dumoulin boekte. De oogst was vooral de moed die na de demonstratie van de Limburger iets verder in de schoenen van zijn concurrenten zal zijn gezakt. In plaats van aanvallen werden ze zelf de prooi. Vooral Bauke Mollema, Thibaut Pinot en Vincenzo Nibali kregen een oplawaai, maar ook Quintana, de grootste favoriet tot nu toe – moest de geselingen van de Maastrichtenaar ondergaan.

Twintig minuten
Sunweb-ploegmaat Tom Stamsnijder sprak van een 'tikkie dat telt'. Dat tikkie kwam mede tot stand door het coachwerk van Laurens ten Dam, de wegkapitein bij Sunweb. Dumoulin was vooraf toch wat huiverig voor de aanvallen van Quintana en Nibali, maar Ten Dam sprak op hem in dat Dumoulin als geen ander 'twintig minuten volle bak omhoog kan rijden'. En zo geschiedde.

Geen extra boost
Van mentale tikken en de tijdwinst op Quintana wilde Dumoulin zelf niets weten na de etappe. Wel met concurrenten die verder achterop raakten. “Ik wilde het gat met Pinot, Nibali en Mollema zo groot mogelijk maken. Ik was vandaag alleen maar bezig met zo hard mogelijk naar de finish rijden en in de laatste 1,5 kilometer met de ritzege. Niet met de bonificatieseconden (hij pakte er tien, red.), niet met Quintana. Ik hoorde via mijn oortje dat hij eraf moest, maar dat gaf geen extra boost.”

Derde week
Dumoulins mantra blijft: de Giro moet eigenlijk nog beginnen. “Een klim als deze ligt me perfect en de volgende bergetappes hebben meerdere beklimmingen. Dat is een heel ander verhaal”, zei de Limburger tijdens de persconferentie, waarvoor hij tot zijn ongenoegen ("Dat kan echt niet zo") nog eens vierhonderd meter steil bergop moest fietsen. “Qua hoogtemeters is deze Giro nog niet eens halverwege. Ik heb mijn les geleerd in de Vuelta van 2015, toen ik in de laatste bergrit de leiderstrui verloor: alles draait om de derde week.”