Het beste terras van Limburg

Print

’t Zoete Genot Arcen Afbeelding: De Limburger

De finale van de strijd om het beste terras van Limburg is gestart. Vijftien genomineerde terrassen worden de komende vijf dagen voorgesteld. Zaterdag wordt de winnaar bekendgemaakt.

De toppers zijn beoordeeld op:
Aankleding: stoelen, parasols, bloemen, planten, privacy, parking. 
Aanbod: grote en kleine kaart, is er ook aan vegetariërs en gasten met een voedselintolerantie gedacht? 
Dranken: warm en koud, zijn er verse sapjes, speciale bieren en wijnen verkrijgbaar? 
Verhouding prijskwaliteit: is dit in orde?
Faciliteiten: wifi, is het terras geschikt voor ouders met kleine kinderen, hondenbezitters, rolstoelers en e-bikes? 
Gastvrijheid/klantvriendelijkheid: hier is extra scherp op gelet. De bediening is immers hét visitekaartje van een terras. 

 

Schot in de roos van de schutterij van Arcen

Wie: Lunchroom 't Zoete Genot
Waar: Raadhuisplein 8, Arcen

Een voltreffer van de schutterij van Arcen. Geen betere plaats om bijeen te komen dan het schelpvormige dorpsplein met zijn fiere pomp.  Dat is nu vooral ook het domein van de talrijke toeristen die er te voet, per fiets en met de auto heen reizen. 

Er valt veel te zien hier, vlakbij de glinsterende Maas: oude vestingresten, een kloek kasteel met sierlijke tuinen, een brouwerij en veel Anton Piek-achtige huizen Aan het dorpsplein ligt Lunchroom ’t Zoete Genot, een veelbelovende naam. Nadat we de auto net buiten het centrum op een goed aangegeven parkeerplaats hebben achtergelaten, vinden we vlot het ruime terras.

Bloemetjes op de tafels, riante, vrolijke parasols in dezelfde kleur als de comfortabele stoelen met zachte zitjes. Fietsen opzij van het terras zodat er onbelemmerd W Wie Lunchroom ’t Zoete Genot W Waar Raadhuisplein 8, Arcen uitzicht is op een kleine ijssalon, ’t Arcener Bakhuys en het bonte pluimage in veelvormige uitmonstering dat passeert per wandelschoen, racefiets, gewoon karretje en e-bike. Helaas geen oplaadpunt voor deze bikes, wel voor de berijders. 

De grote en kleine kaart zijn gul met, ook Duits- en Engelstalige, suggesties. Het is nog wat te vroeg voor het driegangenmenu van 19,95 euro. Met aparte groene vinkjes op de kaart voor gerechten die veggy zijn; wie een voedselintolerantie heeft moet even gaan praten met de 
+ Breed terras met gezellige drukte
- Lauwe jus d’orange in truttig limoglas 

Bokkenpootjesijs bij Neerse stier

Wie Eetcafé ’t Raodhoes
Waar Kerkplein 2, Neer

Even wanen we ons in Spanje als we het kerkplein van Neer oprijden. Vuurrode klinkers glinsteren in de felle zon aan de voet van een groot bordes. Daarop een briesende stier, die het elegante, met bloemen omzoomde terras van Eetcafé ’t Raodhoes op de hoorns wil nemen. Maar de bronzen kolos die luistert naar de naam Naerse Waerse, lijkt terug te deinzen voor de imposante dorpskerk, die als een stoere toreador deze dorpsarena beheerst. Samen met het witte Plaza Nera, het moderne appartementencomplex voor senioren. 

Eetcafé ’t Raodhoes heeft geen groot terras, maar het is wel efficient en met zorg ingedeeld. We zien zelfs een loungebank. Mooi! Er is wel een (klein) offer gebracht aan de privacy: we kunnen de gesprekken van een trosje fietsdames zowat letterlijk volgen. Zon en wind kunnen ook terecht op het bordesterras. 

Een emmertje voor papiertjes had dan ook niet misstaan, dan hoeft de serveerster niet te hollen en te bukken, als de wind komt spelen en plagen. Zonder dat we een kaart gezien hebben, wordt ons gevraagd wat we willen drinken. De jonge serveerster belooft de grote en kleine kaart te brengen. Uiteindelijk gaan we zelf op zoek. Het speuren wordt ruimschoots beloond. „Prachtig dat ’t Raodhoes bij zijn gerechten vermeldt dat ze bereid zijn met duurzame en biologische producten van regionale leveranciers en zijn bakker, slager, groenteboer en kaasmaker voorstelt. Op een terras wil je ook de streek of het dorp proeven. 
En terecht dat men trots is op zoveel goede leveranciers dichtbij huis”, glimlacht Jacques Collen. 

Drankjes en eten zijn zacht geprijsd, op het alcoholvrije Duitse bier na, waar we 9 euro voor moeten dokken. Heren die naar het toilet willen, moeten wel over de souplesse van een toreador beschikken. 

Het is allemaal krap. Maar alles is vergeten zodra de ijsjes, voor de twee smulpapen die verkoeling zoeken, op tafel komen: op een glazen schaaltje liggen zeer smaakvol drie zachtfrisse bolletjes. 

Met stukjes bokkenpoot voor Jacques en een smeuïge brownie voor Muriel. „Adios”, zeggen we verkwikt tegen gastheer Mathijs Joosten, die heel attent een korting gaf voor het lange wachten op het Neerse lekkers. 

+ Vrolijke bloemen, roomzacht ijs
- Nog gedacht aan onze drankjes? 


Gastvrije halte bij okeren kasteel

Wie: ’t Koetshuis
Waar: Oosterweg 2, Valkenburg

Als de baas het niet meer trekt, moet de knecht alleen verder. Het statige okeren kasteel Oost ligt er verlaten bij, nu de butlers, die er opgeleid werden in het dienen en zwijgen, weg zijn. Het Koetshuis gaat alleen verder. Maar ze hebben de kunst van gastvrijheid goed afgekeken van de deftige buurman. De ontvangst van de gastheer is spontaan en allervriendelijkst. Geeft meteen uitleg over de geschiedenis van het Koetshuis en kasteel Oost en zegt de butlers in wording te missen. 
Met zijn tweeën is het gezelliger, aan de rand van het donkere bos. 

Een riante parasol staat uitnodigend al uitgeklapt op het ruime, in weelderig groen gelegen terras. Op zichtafstand voor ouders en buiten gehoorafstand van andere terrasgasten, die even zonder kindergeluiden willen genieten, ligt een aantrekkelijke speeltuin. Wandelaars en mountainbikers passeren links het wat lager gelegen terras. Er is dus meer te zien en horen dan bladgroen en- geritsel vanaf de rieten stoelen, die hier en daar wat gedateerd ogen. Feestelijke bloemetjes op tafel. Ook aan dorstige viervoeters is gedacht. Dorstige tweebeners hebben keuze uit veel bieren uit Wijlre, hoewel wij ook wat meer andere regionale bieren hadden willen zien waar Limburg ook trots op is. Dat geldt ook voor de keuken, die zuinig is met het uitserveren van gerechten met een eigen, in de regio gewortelde smaak. Nu is het allemaal een beetje ‘middle of the road’ en weinig spannend. 

Een lust voor het oog is ook het interieur van het bruine café, vroeger stal van de koetsier, zijn gezin en paardentuig. Heiligenbeelden in allerlei kleuren en brave poses. Warme lichtjes en lampjes, een gezellige santenkraam. „Jammer dat je de wc-verfrisser tot in het café ruikt”, merkt Monique op. Na ons verfrist te hebben met een verse muntthee, een wat fletse koffie en een fraai geserveerde caffé latte groeten we de attente gastheer. „Heeft geen butlerschool nodig. Natuurtalent”, meent Jacques. 

+ Gastheer met gulle babbels
- Bos aangenamer dan toiletspray 
 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →