Geadopteerde wereldkampioenen oet Viele

Print
Geadopteerde wereldkampioenen oet Viele

Afbeelding: DL

Ze spreken vloeiend dialect, maar komen uit voor ‘hun’ landen VS en Colombia. Noah (9) en Martín (11) doen zaterdag mee aan het achtste WK Adoptiekids in Vianen. “We spreken daar wel gewoon Nederlands, hoor.”

Ze vallen wel op als je ze tussen de andere kinderen ziet spelen op het trapveldje in hun dorp Vijlen. Dat ligt niet alleen aan het voetbaltalent van keeper Noah Drittij (9) en verdediger Martín Vrehen-van Sloun (11).

De jonge sportvrienden komen niet alleen uit hetzelfde dorp, maar zijn toevallig allebei geadopteerd. Noah uit de Verenigde Staten, Martín uit Colombia. Dit weekend komen ze uit voor hun geboorteland tijdens het WK Adoptiekids, dat dit jaar alweer voor de achtste keer wordt gehouden.

Bescheidenheid
Of ze goed zijn? De jongens hoeven daar eigenlijk niet over na te denken: ja. Van valse bescheidenheid hebben ze geen last. Echt nerveus zijn de twee niet voor het aanstaande kampioenschap. Martín, wiens oudere broer Wilson ook meespeelt in het toernooi, kijkt zelfs heel erg uit naar zijn eerste deelname. Niet alleen vanwege de sportieve redenen. “Het lijkt me leuk omdat ik hier in het dorp maar een van de weinigen ben die geadopteerd is. Daar zijn alle kinderen geadopteerd. Misschien maak ik er wel nieuwe vrienden.”

Het is voor de kinderen ook fijn om eens niet op te vallen, vertelt Noah’s moeder Saskia Drittij. “Wij zijn er aan gewend, maar als we met Noah en zijn eveneens geadopteerde zusje over straat gaan, zie mensen toch nog wel eens kijken.”

Happening
Voor Noah is het inmiddels de tweede keer dat hij meedoet met het WK. Het is een hele happening, het kampioenschap, vertelt zijn moeder. Inclusief vlaggenparade. Op Noah heeft vooral het voetballen zelf indruk gemaakt. Van vorig jaar kan hij zich vooral herinneren dat hij veel heeft gevoetbald met zijn teamgenoten van de VS. Zelfs toen het toernooi al was afgelopen. “Maar we spreken wel gewoon Nederlands met elkaar, hoor.”

Het WK is een mooie manier om elkaar te ontmoeten, zonder dat er druk op de kinderen ligt, vindt Astrid Drittij. Het team Colombia is het grootst met  121 deelnemers, die door heel Nederland wonen. De Verenigde Staten zijn met 55 spelers ook goed vertegenwoordigd in Vianen. Weet Noah eigenlijk nog welk land vorig jaar het kampioenschap heeft gewonnen? Hij haalt zijn schouders op. “Dat ben ik vergeten.”

Het begon puur voor de fun, vlak na het WK voetbal in Zuid-Afrika. Een aantal families met geadopteerde kinderen uit Zuid-Afrika en Ethiopië, die elkaar kenden via contactgroepen, hielden een kleine interland. Het begon met tachtig deelnemers, maar nu - acht jaar later - zijn er 850 kinderen uit 32 geboortelanden. Bestuurslid Marieke Oldewarris, zelf ook moeder van een adoptiekind, denkt dat het succes van het toernooi te verklaren is met “het even een dag niet anders zijn dan de anderen. Het is ongedwongen en vooral geen praatclub, maar een echt toernooi. Alles gaat via KNVB-reglement.” Hoeveel Limburgse kinderen er precies meedoen aan het WK Adoptiekids, dat houdt de organisatie niet bij in de registratie. Kinderen uit landen waar niet genoeg deelnemers van zijn voor een elftal komen in een mondiaal elftal. “Toch zie je dat kinderen uit dezelfde landen ook binnen zo’n team naar elkaar toe trekken. Het schept een band.”

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →