Moeder van 'Beest van Herne': soms kan ik mijn eigen zoon wel vermoorden

Print
Moeder van 'Beest van Herne': soms kan ik mijn eigen zoon wel vermoorden

Voor de woning van Jaden in Herne liggen bloemen en knuffels. Afbeelding: EPA

Duitsland was drie maanden geleden in de ban van 'Het Beest van Herne'. De 19-jarige Marcel H. vermoordde zijn buurjongen Jaden (9) en plaatste trots foto’s van zijn gruweldaad op het darknet.

Later beroofde hij zijn vriend Christopher (22) van het leven en stak diens woning in brand.

Wat volgde was een ware klopjacht en nadat geruchten gingen dat de man in de buurt van Mönchengladbach was gezien, keek ook de Limburgse politie uit naar de kindermoodenaar.  

Pyjama
Nu drie maanden later blikken de moeders van kindermoordenaar Marcel H. en slachtoffer Jaden in het Duitse Bild afzonderlijk terug. Moeder Jeanette herinnert het zich nog goed. Haar zoon Jaden werd 6 maart  met buikpijn wakker. Hij mocht thuis blijven van school. Jeanette ging boodschappen doen en kocht een Star Wars T-shirt om haar 'patiënt’ wat op te vrolijken. Ze vermoedde niet welk drama later zou afspelen bij de buren in hun woonplaats Herne Wanne (Nord-Rhein Westfalen). Hun 19-jarige buurjongen Marcel H. lokte haar zoon naar zijn kelder en benam met 52 messteken zijn leven.

Ze staat bij Jadens graf. De plek is bezaaid met knuffels, brieven en kaarsen. "Ik zie steeds voor me hoe hij daar onder de grond moet liggen. Helemaal alleen." Zonder Jaden is haar leven een stuk stiller. ’s Ochtends was hij altijd als eerste wakker. "Hij vroeg dan: Mama, mag ik koffie voor je zetten? Daarna volgden gesprekjes over hoe je tandpasta op een tandenborstel moest doen. Het zijn die kleine dingetjes die ik het meeste mis. Alles bij elkaar zorgt dit voor een enorme leegte."

Was hij bang?
Haar leven is totaal veranderd. "Met de nodige afleiding, gaat het wel. Is die er niet, dan komen de donkerste gedachten boven", vertelt ze aan Bild. "Ik vraag me af hoe Jaden zijn dood ervoer. Was hij bang, had hij pijn?" Aan kindermoordenaar Marcel H. maakt ze zo min mogelijk woorden vuil. Ze duidt hem aan met ‘het’ want: "voor mij is hij niet menselijk."

Weinig mensen begrijpen echt wat er in haar omgaat, afgezien van Christophers ouders. Hun 22-jarige zoon werd drie dagen later later door Marcel H. met 68 messteken om het leven gebracht, toen hij dreigde naar de politie te stappen vanwege de kindermoord. Jadens ouders bezochten de begrafenis van Christopher en zijn ouders gingen naar de uitvaart van Jaden. "We gaan door hetzelfde heen", zegt Jeanette. Intens verdriet voelt ze bij de gedachte dat ze nooit meer in de stralende ogen van Jaden kon kijken op het moment dat hij het Star Wars T-shirt kreeg. "Toen hij dood was, trok ik hem het shirt aan. Hij droeg het op zijn laatste reis."

Gevangenis
Iedereen voelt mee met de moeder die haar kind verloor. Maar wat als je de moeder bent van een kindermoordenaar? Michaela (44) kreeg onlangs post van haar zoon Marcel uit de gevangenis. Na alle gebeurtenissen heeft ze nog geen contact met hem gezocht. Ze betwijfelt of ze dat überhaupt wel wil. Haar kind beroofde twee jonge mensen op brute wijze van het leven. "Ik moet eerst in het reine komen met mijn eigen gevoelens", zegt Michaela. 

Drie maanden lang zweeg ze. Maar nu begint ze te praten over wat in haar omgaat. Ze omschrijft Marcel als een dunne bleke jongen die vaak problemen had met leraren en moeilijk stil kon zitten. Volgens artsen had hij ADHD en hij werd naar een psycholoog gestuurd. Toen Marcel 18 jaar werd, wilde hij het leger in en scheerde zijn lange manen af. "Ik waarschuwde hem niet te hard van stapel te lopen. Zijn ogen waren niet goed en daarop is het uiteindelijk ook afgeketst." Marcels wereld stortte in. 

Wat er die bewuste dag  in zijn hoofd omging, is onduidelijk. Zijn moeder vermoedt een soort kortsluiting in zijn hoofd. "Medicijnen, alcohol? Ik heb geen idee." Michaela denkt dat Jaden een toevallig slachtoffer moet zijn geweest. "We hebben met onze buren nog Oudejaarsavond gevierd. We hebben gelachen en gedronken."

Vermoorden
Tot op de dag van vandaag begrijpt ze het niet. Waarom deed Marcel dit? Waarom Jaden? Uitgerekend Jaden? "Woede, haat, ik heb alle gevoelens in mij." Ze heeft de gevangenis nog niet bezocht. "Op een bepaalde manier haat ik hem. Ik kan soms mijn eigen zoon wel vermoorden." Op andere momenten realiseert ze dat Marcel nog steeds haar zoon is. Het kind dat zij met veel pijn heeft gebaard. 

Ze kreeg onlangs een brief van hem. Hij betuigt geen spijt, maar constateerde dat zijn geliefde kater waarschijnlijk niet meer leeft als hij uit de gevangenis komt. Hoewel haar zoon het niet doet, wil Michaela wél excuses maken. "Het spijt mij allemaal ontzettend. Niemand kon dit voor mogelijk houden. Ik weet nu ook hoe het is om een kind te verliezen."