Robbie Williams laat jong en oud keihard meegalmen in Nijmegen

Print

Afbeelding: ANP/Paul Bergen

Recensie: Robbie Williams (43) deed dinsdagavond in het Nijmeegse Goffertpark waar hij nog steeds meester in is: een veld van 60.000 mensen van voor tot achter in beweging zetten.

Gouden halsband, Schotse kilt en dotten borst- en okselhaar vanonder zijn strakke hemd. Robbie Williams betrad het Nijmeegse Goffertpark dinsdagavond eerder gekleed voor een dubieuze jaren 80-softfocusfilm dan voor de verdediging van zijn zelf uitgegeven titel van Beste entertainer ter wereld.

Charisma
Toch is er bijna 20 jaar na het begin van zijn werelddominantie met de hogeschoolhitballade Angels nog steeds weinig bestand tegen Williams' podiumcharisma. De Verenigde Staten begrepen zijn presentatie als rockster-met-een-knipoog nooit, maar in Europa gaat iedereen nog altijd makkelijk mee met een concertopening met The National Anthem of Robbie: God Bless Robbie/He is the King of Song.

En het is ook werkelijk een verademing om in tijden van popsterren die ons om de drie liedjes in alle ernst oproepen onze dromen in het leven te volgen en niet op te geven, een podiumster te treffen die zichzelf niet zo bloedserieus neemt.

Tekst vergeten
Williams fileerde zichzelf door het refrein van zijn single Candy (van tijdens zijn recente hitsuccesdroogte) halverwege af te breken. Tegen het publiek: 'Ach, natuurlijk kunnen jullie die tekst niet meezingen. Ik ben hem zelf ook vergeten.'


Want uiteraard: de laatste jaren is Williams' popkoninkrijk aanzienlijk afgebladderd. Behalve in eigen land kan hij nergens meer de concurrentie met Justin Bieber en Ed Sheeran in de hitlijsten aan. Maar dat neemt niet weg dat Williams' nieuwste songs - Party like a Russian, Love my Life en Motherfucker - prima passen binnen zijn oude liverepertoire.

Angels
Daar binnen kennen ze wel een bescheiden plek, want de avond in het met 60.000 mensen (en enkele duizenden buiten de hekken) gevulde Gofftertpark draaide toch vooral om de songs die inmiddels klassiekers zijn: Let Me Entertain You, Feel, Come Undone en uiteraard Angels.

Maar wie Williams een volledige vlakte met een armbeweging aan het deinen ziet zetten, beseft dat bij hem om iets anders draait dan actuele hits of fraaie vocalen. Williams zou met een karaokemachine vol repertoire van UB40 vermoedelijk nog een zinderende avond weten te fabriceren. Hij beproefde in die zijn geluk door zich samen met zijn in smoking gestoken vader Pete te wagen aan een galmende versie van Neil Diamonds Sweet Caroline.

Meegalmen
Williams, inmiddels vader van twee kinderen, blikte zelfs met liefde terug op zijn beginjaren als boyband-idool in Take That ('Tjonge, tjonge, wat waren die jongens succesvol'). Van de fans van toen stonden er zeker nog enkele duizenden in de menigte. Velen inmiddels moeder van hun eigen kroost.

Zij houden van hun Robbie zelfs als hij een publieksfavoriet als Mr. Bojangles negeert en hij hen in plaats daarvan een volkomen mallotige (en trommelvliestergend slecht gezongen) medley van onder meer Living on a Prayer, Take on Me en Kiss voorschotelt. En toch: als Robbie het vraagt moet je op zo'n moment wel heel sterk in je schoenen staan om niet net als iedereen keihard mee te galmen.