VIDEO: Welke gek staat er zo belachelijk vroeg op?

© Coen van den Braber

© Coen van den Braber

© Coen van den Braber

© Coen van den Braber

© Coen van den Braber

© Coen van den Braber

© Coen van den Braber

© Coen van den Braber

thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:
thumbnail:

De wekker gaat. Het is iets voor drieën. Ieder normaal mens vraagt zich dan af welke gek staat er zo belachelijk vroeg op? Een terechte vraag, waar ik heel goed antwoord op kan geven. Om de derde dag van de Vierdaagse te lopen. En die derde dag is de marsroute heuvelachtig met als toppunt, en voor veel lopers een berucht gedeelte, de Zevenheuvelenweg. Deze Vierdaagse is er eentje van de extremen: gisteren een hete, vaak erg benauwde dag en vandaag begon de dag met onweer, bliksem en flink veel regen. Erg lekker als je met je blaren in je schoenen aan het ‘soppen’ bent.

Coen van den Braber

Maar waar gisteren de meeste mensen uitvielen, vooral de ongetrainde lopers die denken dat doe ik wel even, hoor ik vandaag vooral mensen die er nu echt vol voor gaan. Een oudere man vertelde mij dat hij er gisteren helemaal doorheen zat. Hij had last van zijn heupen en had overal blaren onder zijn voeten. Hij dacht er zelfs over na gisteren te stoppen.

Maar vandaag ging hij fris van start en krijgt een hart onder de riem van mensen langs de kant, die zien dat hij het er zwaar mee heeft: wankelend en kreunend geeft hij handjes aan de kinderen langs de kant. Na even met elkaar gepraat te hebben, zegt de oudere man jongen, dit doet mij zo goed. Fantastisch! Op naar de finish. Zoals verwacht loopt alles anders. Letterlijk en figuurlijk. En zo zie je maar dat het belangrijk is elkaar te helpen, want samen ga je de finish over. Of je elkaar nou kent of niet, samen ga je de finish over. En zo zie je maar dat ook deze derde dag er zo opzit.

Via Mook en Milsbeek werd de klim ingezet naar Groesbeek, waar de inwoners proberen een feest te maken van ‘hun’ dag. Studenten die bovenop hun flatjes met grote gettoblasters de muziek verzorgen, kleine kinderen die de –vaak droge- komkommerplakjes uitdelen en ondertussen proberen gadgets te scoren van de militairen (vlaggetjes en stickers) en leuke, enthousiaste vrouwen met ‘free hugs’ die je maar al te graag even een knuffel wil geven. Maar ondanks alle vrolijkheid en gezelligheid, had ik het er best even zwaar mee. Mijn voeten zitten onder de blaren en mijn scheenbeen gloeit. Vooral op de stukken waar geen toeschouwers langs de kant staan, is het dan extra lastig om het vol te houden. Want de mensen langs de kant maken van de Vierdaagse zo’n ontzettend groot, sportief feest! Maar als je leuke dorpjes en smalle, gezellige straatjes weer inloopt, ben je de pijn zo vergeten.

Zoals elke dag kom ik weer mooie spreuken tegen op de T-shirts van de deelnemers, zoals een man en vrouw die hetzelfde T-shirt dragen met daarop: we zijn er nog niet, maar we zijn dichterbij dan gisteren. En zo is het! Waar ik de eerste dag mensen sprak die ontzettend tegen de Vierdaagse opzien, maar het toch proberen om een uitdaging te zoeken of omdat ze een weddenschap hebben verloren met hun collega’s, hoor ik van de meeste lopers dat ze de Vierdaagse nu al gaan missen. En dan zijn we nog geen eens aan de vierde dag begonnen, want die komt er morgen pas aan. Op naar Cuijk, op naar de Via Gladiola!

Meer weten over het Vierdaagse-gevoel van Coen van den Braber? Bekijk dan zijn vlog!

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal