Poels: Ik hoop op een kansje voor eigen succes

Print
Poels: Ik hoop op een kansje voor eigen succes

Afbeelding: EPA/Grzegorz Momot

Maanden stond hij geblesseerd aan de kant, maar vanaf vandaag is Wout Poels (29) terug aan de zijde van Chris Froome (32). Hij moet de viervoudig Tour-winnaar aan zijn eerste Vuelta-zege helpen.

Een wielrenner zonder rugnummer is eigenlijk geen wielrenner. Vraag het Wout Poels, die sinds het voorjaar aan de kant stond met een blessure aan zijn linkerknie. De maanden tussen de Ruta del Sol - zijn laatste wedstrijd in februari - en zijn rentree in Route du Sud - in juni - gingen tergend langzaam voorbij. Vaker dan hem lief was keek Poels naar Netflix. "Ging het weer even goed en daarna weer minder. Andere renners zag ik eigenlijk amper. Ik moest er mee dealen, maar gemakkelijk was het niet, want fietsen is op dit moment simpelweg het belangrijkste in mijn leven."

Durfde niet
Na zijn terugkeer in Route du Sud twee maanden geleden hoopte hij stilletjes op een uitverkiezing voor de Tour, maar Sky durfde het niet aan om Poels mee te nemen in de jacht op de vierde eindzege van Chris Froome. "Dus heb ik de Tour van begin tot eind op televisie gevolgd. Leuk en spannend. Je kijkt toch met andere ogen dan tijdens de jaren dat ik er zelf reed. Je vraagt je af: zou ik er daar nog bij hebben gezeten? Had ik nog kunnen helpen? En wat zal de ploeg nu gaan doen?"

Van een afstandje volgde Poels de discussies rond zijn ploeg, die besloot op de rustdagen geen media toe te laten. "Een beetje apart, maar zo hebben ze een mooi dagje vrij gehad. Chris was elke dag druk, dus ik kan het wel snappen dat hij zegt: bekijk het lekker, ik slaap uit en fiets een uurtje. Ik kan me er niet druk om maken en heb ook niet overwogen om te bellen. Zo van: hé jongens wat doen jullie nu, want het Algemeen Dagblad wil langskomen.’"

Knechten
Waar het de voorgaande jaren Poels was die Froome in de finales bergop bijstond, was die rol in de Tour dit jaar weggelegd voor Mikel Landa. De Spanjaard, die dinsdag zijn handtekening onder een tweejarig contract bij het Spaanse Movistar zette, reed zo sterk dat de vraag zich aandiende of Landa niet voor eigen kansen had moeten gaan. Maar de spelregels binnen Sky zijn simpel, legt Poels uit. "Als je in dienst van een kopman rijdt, is er in onze ploeg niet echt een discussie. Ook ik weet dat ik voor Chris moet knechten. Van start tot finish en dan hopen op een kansje voor eigen succes."

Het is direct het antwoord op de vraag wat de rol van Poels wordt in de Vuelta, die vandaag start met een bijna 14 kilometer lange ploegentijdrit in Nîmes. "Ik ben een soort van back-up-kopman en heb de status van beschermde renner. Als Chris goed rijdt, en er wat minder gewerkt hoeft te worden, kan ik me misschien een beetje sparen. Stel dat het wat minder gaat en we moeten harder vechten voor de eerste plek, dan wordt het anders. Als we vol in de aanval moeten om de anderen kapot te rijden, hebben we alle mannetjes nodig."

Dichtbij
In Nederland klinkt de roep om Poels voor eigen kansen te laten rijden als ronderenner steeds luider, maar de winnaar van Luik-Bastenaken-Luik kent zijn plek. "Het is alles voor Chris. Dat hoort bij de keuze die je maakt als je voor deze ploeg rijdt. Dan moet je achteraf niet gaan zeuren. Een plan is een plan, daar moet je ook achter blijven staan. Chris kan de dubbel winnen. Vorig jaar was hij heel dichtbij. Wie tweede kan worden, kan ook winnen. Daar komt bij dat er dit jaar ook nog een tijdrit van 40 kilometer in zit."

Die tijdrit zou zomaar de sleutel tot zijn eigen succes kunnen zijn. De hoop van Poels is dat Froome in die zestiende etappe voldoende voorsprong kan pakken. Genoeg, zodat Poels daarna wat meer ruimte zou kunnen krijgen. Bijvoorbeeld vier dagen later in etappe 20 met finish op El Angliru, de meest gevreesde beklimming van deze Vuelta. Het was op deze bijna 1.600 meter hoge berg, met stukken waar het asfalt met meer dan 20 procent omhoog loopt, dat Froome en Poels elkaar in 2011, allebei debuterend in de Vuelta, voor het eerst tegenkwamen. Froome brak door als ronderenner, verwees die dag zijn eigen kopman Bradley Wiggins naar het tweede plan en de uiteindelijke Vuelta-winnaar Juan José Cobo won op El Angliru.

Mooiste etappe
Vorige week tijdens de training in de bergen aan de Frans-Italiaanse grens haalde Poels met Froome herinneringen op aan die dag. "Cobo was daar outstanding", herinnert Poels zich. "Wiggins was al eerder gelost en ik versloeg Chris in de sprint voor plek 2. Niet normaal hoe steil die berg is. Met Chris had ik het erover hoe mooi het zou zijn als je die op je palmares kunt bijschrijven. Het is de mooiste etappe om te winnen." Lachend: "Ik dan hè. Niet Chris."