17-jarige Fortuna-leider met een beugel in de mond

Print

Afbeelding: Pro Shots

Perr Schuurs is zeventien jaar, draagt een beugel en heeft geen rijbewijs. De Limburger is óók aanvoerder en drijvende kracht van Fortuna Sittard, dat vrijdag tegen FC Eindhoven de eerste periodetitel kan pakken.

Voor een club die volgens KNVB-bobo Michael van Praag al lang en breed is opgedoekt, maakt Fortuna Sittard deze ochtend een tamelijk kwieke indruk. Binnen, op kantoor, gaat het hard met de kaartverkoop voor FC Eindhoven-thuis. Buiten, op het veld, poseert Perr Schuurs al weer voor de tweede fotograaf van vandaag. De aanvoerder (17) is hot in Zuid-Limburg. Net als zijn club, die na jaren van sportieve en financiële rampspoed de eerste periodetitel in de eerste divisie voor het grijpen heeft. "Moet ik het balletje hoog houden?", vraagt Schuurs de fotograaf. "Eventueel kan ik ‘m ook in mijn nek leggen, hoor. Wat u wil.”



Keuze
In het geval van de centrale verdediger geldt deze flexibiliteit letterlijk. Als kind moest hij de keuze maken: tennis- of voetbalprof worden. Darten gaat hem eveneens aardig af. En op het gelaat herinnert een litteken aan een val met zijn motorcrossfiets, nu tien jaar terug. Wat wil je ook, als telg uit een sportfamilie. Vader Lambert Schuurs was een verdienstelijk handballer en ultraloper, zus Demi timmert aan de weg als tennisprof. "Dat alles uit je leven willen halen is er wel met de paplepel ingegoten, ja”, vertelt de in Nieuwstadt opgegroeide Perr. "Die mentaliteit hebben we thuis allemaal.”

Posters
Boven zijn bed hingen vroeger - niet toevallig - posters van Dirk Kuyt en Steven Gerrard. Nu doemen in Limburgse slaapkamers de eerste foto’s van hem op, de jongen die sinds zijn 11de bij Fortuna speelt, er afgelopen seizoen tegen VVV debuteerde in het eerste elftal, inmiddels aanvoerder is onder coach Sunday Oliseh, en zich op de radar weet van PSV, Ajax, Bayern München en Schalke’04. "Ik geloof soms zelf niet wat ik meemaak”, galmt het met een bescheiden zachte g door het Limburgse stadion. "Want ik lees die berichten natuurlijk ook. En waarom de trainer mij aanvoerder maakte? Ik denk vanwege mijn mentaliteit en omdat ik kind van de club ben.''

Het is een grappig gezicht om hem hier over het veld te zien wandelen, Schuurs, beugel in de mond geklemd en een shirt met de opdruk ‘Icon’ om het al krachtige lijf getrokken. ‘Trots op zijn club’ is hij, ‘trots op zijn stad’ ook. En ‘blij met de verrassende resultaten’. Iets dat bepaald niet heel vanzelfsprekend is. Zeker niet voor hem, als zeventienjarige, tot voor kort supporter van Fortuna. Sterker: hoe diep hij ook graaft in zijn geheugen, echte hoogtepunten kan hij zich niet herinneren van zijn cluppie, dat sinds zijn geboortejaar een marginale rol vertolkt in het betaald voetbal en in die periode net zo vaak bijna-failliet ging als dat Ajax landskampioen werd. Een enkele zege op FC Oss daargelaten. "En toch”, zegt Schuurs. "was Fortuna voor mij meteen dé club. Zal het ook altijd blijven.”



Mooi, die oprechte liefde die Schuurs koestert voor het Limburgse voetbalbolwerk, dat de laatste jaren respectievelijk als 19de, 16de en 17de eindigde en vooral teert op het verleden. Ja, hij kent De Baandert, de plek waar Mark van Bommel voetbalde. Waar Frans de Munck, de Zwarte Panter, nog een tijdje op doel stond. En waar de club in 1985 onder Bert Jacobs de kwartfinale van de Europacup II bereikte. Je bent immers Fortunees of niet. Maar had Schuurs niet in Sittard gewoond, maar in pak ’m beet Enschede of Delfzijl, dan had het roemruchte stadion voor hem net zo goed een kunststuk uit de Griekse oudheid kunnen zijn. Of de naamgever van een uilenopvangcentrum. ,"Via filmpjes op Youtube heb ik gezien hoe prachtig De Baandert was. En laatst had ik het er ook over met Mark van Bommel, die ik toevallig tegenkwam. Een grote eer om met hem te mogen praten. Van Bommel is een voorbeeld voor me.”



Het gaat te ver om te zeggen dat die tijden nu herleven in Sittard. Maar Fortuna doet het zonder meer goed. Bij winst op Eindhoven lonkt zelfs de eerste periodetitel.

Rijexamen
Het zou voor Schuurs het begin zijn van een mogelijk vruchtbare week. Dinsdag kan ten koste van Go Ahead Eagles de volgende bekerronde worden bereikt. Terwijl een dag later al weer het volgende examen wacht, zijn rijexamen. "De auto heb ik al”, zegt hij. "Daarin brengt mijn moeder me meestal naar de club. Ik hoop dat zij straks met mij meerijdt.”



Want alleen rijden mag pas over een tijdje, als achttienjarige. Vandaar dat de Fortuna-captain, net als vandaag, ook nog regelmatig op de scooter naar het stadion zal komen. Zelfstandig dus. Kan hij alvast wennen voor later, wanneer hij zich per privéjet verplaatst. Al zul je dat soort termen niet horen uit zijn mond. "Natuurlijk wil ik naar de top, Engeland of Duitsland zou geweldig zijn”, besluit Schuurs. "Maar ik heb geen haast.” Lachend: "Ik speel tenslotte al bij de mooiste club ter wereld.”