Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Plus-artikelen zijn exclusief voor abonnees van De Limburger. Verder lezen?

Bekende lunchroom vertrekt na dertig jaar uit Sittard

Dit artikel krijg je cadeau.

Bekende lunchroom vertrekt na dertig jaar uit Sittard

Afbeelding: De Limburger/Ermindo Armino

Geleen - Lunchroom Willems is al bijna dertig jaar een vaste waarde in de Sittardse binnenstad. Maar de uitbaters houden het hier plots voor gezien. Deels uit onvrede verkassen ze met hun zaak naar Ittervoort.

Restaurant annex lunchroom Gasterij Willems is al bijna dertig jaar een begrip in Sittard. De eetzaak met overkapt buitenterras, gesitueerd aan de Walstraat, heeft niet te klagen over clientèle: een mengeling van (veel) vaste klanten, winkelend publiek en plukjes toeristen. Niet in het minst dankzij de scherpe prijzen en uitstekende koffie. 

Ittervoort
Maar na drie decennia komt er onverwacht een eind aan het Willemstijdperk. Althans in Sittard, want de brasserie met elf medewerkers gaat binnen afzienbare tijd op slot. Voorgoed, want de zaak staat te koop. De eigenaren, Rob Pluis (51) en zijn echtgenote Petra Willems (50), verlaten samen met zoon Jorn (21, chefkok) de stad en verkassen met hun bedrijf naar Ittervoort. Opvallend, in de wetenschap dat dit Midden- Limburgse kerkdorpje nog geen 2000 zielen telt. Al staat daar tegenover dat het trio er de beschikking krijgt over een zee van ruimte, pal langs de drukke Napoleonsweg. "We gaan daar een boerenhoeve betrekken, waar we onze bedrijfsactiviteiten onder één dak brengen. Een nieuw restaurant met binnen en buiten 160 zitplaatsen plus ons cateringbedrijf. 
Bovendien gaan we er zelf wonen", vertelt Pluis, telg van een bekende slagersfamilie. 

Veel mis
Maar er zijn meer factoren die de doorslag hebben gegeven bij hun vertrek uit Sittard, beaamt het koppel. Kort en bondig: groeiende onvrede over ‘de gang van zaken’ in de fusiestad. "Vooropgesteld: we zijn geen klagers. Maar eerlijk is eerlijk, er gaat hier naar onze mening nog steeds te veel mis. Dat doet pijn."

Om te beginnen noemt Pluis het gebrek aan eendracht bij de ondernemers. "Neem de koopavonden, die zijn hier een ramp. Pakweg 30 procent van de winkeliers doet nog mee. De koopzondagen draaien gelukkig wat beter, maar nog lang niet wat het moet zijn." Ook de gemeente treft in de ogen van het echtpaar blaam. "Nee, niet tijdens de Oktoberfeesten en Sint Joep. Dan staat de stad op zijn kop, dan kan en mag hier zowat alles. Maar buiten die paar hoogtijdagen is het precies andersom. Dan mag en gebeurt er veel te weinig."

Imago
Wat dat laatste betreft, wijst Willems erop dat Sittard ondanks zijn historische en architectonische rijkdom nog steeds een nagenoeg onontgonnen terrein is voor toeristen. "Het imago van Sittard als toeristische trekpleister is nog steeds ver onder de maat. Onbegrijpelijk. Daar moeten gemeente en andere partijen veel meer in investeren."

Andere kopzorg: de koop- en huurprijzen van winkelpanden in de stad. "Geloof me, die zijn onbetaalbaar. Afgezet tegen de bezoekersaantallen in Sittard liggen die minstens 20 tot 25 procent te hoog. We zijn hier heel serieus op zoek geweest naar een betaalbaar pand, maar die missie bleek kansloos."

Het horecaduo beklemtoont dat de kritiek opbouwend is bedoeld. "Al zijn we hier niet geboren en getogen, we hebben ons hart aan Sittard verpand. Voor altijd. Deze stad is veel te mooi om te negeren."