Dit artikel is exclusief voor abonnees van De Limburger
Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

Internationaal vrachtwagenchauffeur wordt vuurkunstenaar

Dit artikel krijg je van ons cadeau

Afbeelding: Lex Hulscher

Marc Geraads en Yvonne Linders uit Wellerlooi eten vuur, spuwen vuur en spelen mét vuur. De twee reizen stad en land af om bij evenementen oh’s en ah’s te laten oplaaien. „Je moet je nooit laten opjutten.”

Met één teug ‘lampenolie’ zeventig vlammen spuwen. Theatermaakster Yvonne Linders was onder de indruk toen ze Marc Geraads een jaar of vier geleden voor het eerst als vuurkunstenaar aan het werk zag. "Toen hij me vervolgens ook nog emotioneel wist te raken met zijn show De Smid, dacht ik: hier moet ik iets mee.”

Vuurspuwcursus
Niet lang daarna besloten de twee te gaan samenwerken. Geraads: "Ik ben geen theaterman of acteur maar een liefhebber van het fysieke werk. Net als bij die compacte circussen van vroeger. Reizen, opbouwen, afbreken, dáár geniet ik van. Ik ging bijvoorbeeld altijd zwartgekleed. Yvonne daarentegen is theatermaakster en ontwerpt al jaren haar eigen kostuums. Daarnaast is ze tweedegraads docente Nederlands. Ideaal voor promotiedoeleinden. Mij moet je geen computer in handen geven. Ik ben een echte digibeet en kijk al twintig jaar geen tv meer.”

De geboren Tegelnaar groeide op met de Passiespelen die op zijn 26ste de aanleiding zouden vormen tot zijn carrièreswitch van internationaal vrachtwagenchauffeur tot vuurkunstenaar. "Regisseur Ben Verbong (Het Meisje Met Het Rode Haar, red.) wilde voor de editie van het jaar 2000 meer spektakel inbouwen met vuurspuwers en buikdanseressen. Daarop ben ik een vuurspuwcursus in Zeeland gaan volgen. Twee jaar later klopte regisseur Cees Rullens van het Draak­steken in Beesel bij me aan. Hij zocht iemand die het kon laten lijken alsof tweehonderd mensen met fakkels in de bossen op de vlucht sloegen voor de draak.”

Vuurkunstenaar promo Enjen kort v2 VIMEO from Paco Maaskant on Vimeo.


Fifty Shades
Intussen zestien jaar verder krijgt hij de meest uiteenlopende verzoeken. Van het uitlichten van wandeltochten tot het maken van letterstellages waarbij in vlammen een boodschap te lezen is. Een opvallende vraag kreeg hij vorig jaar van een Grieks restauranthouder in Middelburg die voor zijn gasten een thema-avond wilde houden met de erotische film Fifty Shades Darker als onderwerp waarbij Yvonne onder meer geblinddoekt met een vuurkroon op haar hoofd tussen de gasten plaatsnam. 

Geraads: "Dat klinkt spannender dan het is, want we nemen geen enkel risico. We spelen letterlijk met vuur en dus moét je de veiligheid van anderen en van jezelf hoog in het vaandel hebben staan. Ook omdat alle overheidsogen op je gericht zijn. Zeker na de nieuwjaarsbrand in Volendam en de vuurwerkramp in Enschede. Al is er een groot verschil tussen werken met open vuur - wat wij doen - of met vuurwerk. Pyrotechniek treft steeds meer dichte deuren. Maar ook vuur heeft weinig positieve associaties. Het eerste waar de mensen bij vuur aan denken zijn brandwonden en bosbranden. De enige positieve uitzondering is een open haard. Wij willen mensen laten zien hoe mooi vuur kan zijn. De warmte, het licht, de vlammen, maar ook het geluid. Mensen fascineren. Dat betekent haren altijd vast, nooit synthetische kleding dragen, materialen impregneren, genoeg afstand nemen tot het publiek, werken met veiligheidsplannen, ervoor waken dat een bepaald kunstje routine wordt en je zeker niet laten opjutten door mensen die om ‘meer, meer, meer’ joelen. Ook al zitten er 900 man op de tribune. De meeste ongelukjes gebeuren als de concentratie verslapt. Vaak bij het opruimen. ‘Oei, dat is nog heet’.”

Woorden waarin Linders zich herkent. "Ik was een keer in de Ardennen aan het werk toen de wind plots draaide en een vlammetje m’n wimper raakte.” Met een knipoog: "Weg mooie oogopslag en stinken dat het deed...Dan is er wel even paniek. Komt dat ooit nog goed? Groeit die wimper nog aan? Nou, gelukkig wel.”