Dag 18: Had je maar geen kind moeten nemen

Print
Dag 18: Had je maar geen kind moeten nemen

Afbeelding: Istock

Op elk verhaal reactie. Zo willen we het ook graag. Debat losmaken, ideeën opdoen. Vooral op de persoonlijke verhalen, krijgen we veel berichten binnen. Berichten doordrenkt met begrip, verdriet, frustratie, weerstand of venijn. Hieronder een aantal op een rij.

Theo Bouten van stichting Leergeld in Horst aan de Maas stuurt via Whatsapp het volgende: 'Veel kinderen in armoede staan de laatste tijd in de media. Helaas zien we bijna nergens vermeld wie sommige gezinnen kunnen helpen. Alle kinderen die in armoede leven kunnen meedoen via de stichtingen Leergeld die actief zijn in heel Limburg. Zij betalen voor deze kinderen zodat ze mee kunnen doen en niet uitgesloten worden. Er is geld beschikbaar ( onderander Kleinsna gelden). En de hulp staat klaar maar men weet Leergeld nog onvoldoende te vinden. Vermelden in de media of een afzonderlijk artikel zou baten om meer kinderen te bereiken/ helpen.'

Treurig
'Het zijn verhalen die diep treurig zijn', schrijft Alda. 'Zeker voor kinderen in deze gezinnen.Wat kunnen wij als medemens hieraan doen? Ik heb geen idee .Soms denk ik wel eens 'moeder ben wat creatiever ga zwart poetsen bij mensen wordt afwashulp in restaurant', maar help je kind uit de armoede. Vorige week las ik het verhaal van een 54- jarige mevrouw met 8 kinderen dan denk ik je moet al een topsalaris hebben om 8 kinderen groot te brengen in deze tijd Dat gaat niet lukken van een bijstandsuitkering. Soms moet je beter keuzes maken in je leven zodat je kinderen niet in armoede moeten leven.'

Willie Lion schrijft: 'Zulke mensen moeten geholpen worden door onze regering. in plaats van miljoenen te storten op de rekening van het buitenland.'

Luiers
Maaike Franssen vraagt zich bij het verhaal van Petra Aarts af waarom je kinderen neemt, als je geen geld hebt: 'Waarom neem je nog twee kinderen als je al een schuld van 50.000 euro hebt. Sorry maar ga dan nu niet zielig lopen doen, je weet wat kinderen kosten, je had nl bij de eerste al zo veel stress om eten en luiers te kopen.'

Ramona Scheenen - ze werkt blijkbaar als juridisch ondersteuner- schrijft op Facebook: 'Ik wil opmerken dat jullie niet alle zielige verhalen zomaar voor waar moeten aannemen. Ik ben er ook regelmatig ingetuind en het gebeurt mij nóg soms. Dan komen mensen op hoge poten bij me aan en als ik dan alles doorgespit en tegen het licht gehouden heb, blijkt dat het probleem niet bij de bewindvoerder ligt maar bij hun zelf! De confrontatie met mij word dan niet als prettig ervaren.'

Voortuin
Ene Edelweiss reageert via Whatsapp: 'Je kunt wel veel schrijven of laten zien over de armoede in onze voortuin en vooral ook heel makkelijk via social media er over discussiëren, maar doe er dan wat tegen, zodat het geen nieuws meer hoeft te zijn !!!!'

Ook Christa van Soest reageert op het verhaal van Petra Aarts: 'Je kunt zo veel en zo hard werken als je wilt, je zit in de hulpverlening door je enorme schulden en daar kan je bewindvoerder niks aan doen. Maar dat je ondanks die berg schulden nog kinderen op de wereld zet, daar snap ik totaal niks van. Je kinderen zijn hier de dupe van.'

Theo mailde: 'Van die armoede is veel herkenbaar, omdat mijn vader ook van zijn 38 ste levensjaar alleen maar bijstand heeft gehad. Dat was in die tijd wat van 800 gulden en daar moesten we met 4 kinderen en pa en ma mee zien te rooien.'

Schoeisel
Patricia Bemelen - Römer schrijft: 'Géén enkel kind in Nederland hoeft in een zomerjas in de winter naar school, géén enkel kind hoeft op kapotte schoenen te lopen en géén kind hoeft honger te hebben. Het gaat om het bestedingspatroon van de ouders en de houding t.o.v. hun kinderen en het geld dat er binnenkomt. Iedere ouder heeft recht op kinderbijslag en ook al is dat niet enorm veel, het is genoeg om de kosten te dekken van kleding, schoeisel en eten voor het kind. Schoenen en kleding in de uitverkoop hoeven niet duur te zijn. Als de ouders dit geld liever aan iets anders besteden dan hebben de kinderen een probleem. Anders ligt het met kennis, wat de ouders niet kennen, kunnen ze niet overdragen op hun kinderen, dat is iets wat zeker is.'

Terug naar Wat beweegt Limburg