Modern of toch traditie

Print
Modern of toch traditie

Afbeelding: De Limburger/Rob Oostwegel

Auw wiever in Valkenburg en Vaals, dat is groots en bruisend in de openlucht tegenover intiem van kroeg naar kroeg. Maar dit jaar geldt ook: gewoon carnavalesk verkleed tegenover ‘de maskers are great again.’ Beleven we een opmars van de traditie?

 

Naam: Marlies Schouren
Leeftijd: 56
Uit: Vaals 

„We zijn hier met zes vrouwen. Een vriendenclubje uit de straat Twijnerij. Meestal gaan we op zaterdag met de mannen carnaval vieren. 
Vroeger liepen we ook nog in de optocht mee. Mijn eerste auw wieverbal beleefde ik samen met mijn moeder. Toen had je hier aan de grens nog een douanepost. Kwam zo’n Duitse douanier aanlopen, knipte m’n moeder ineens zijn stropdas af. Ik dacht: oh, nu moeten we naar de gevangenis. Maar ze gaf hem het stukje stropdas terug en we konden tot mijn verbazing gewoon doorlopen. Waarom we hier zijn? Vorig jaar was bijna niemand nog gemaskerd. We zagen de oproep ‘make auw wiever great again,’ en toen besloot ons groepje weer eens mee te doen. We zijn ons samen gaan omkleden, dat was al grote lol. De kleren hebben we grotendeels van RD4. De maskers? Ik had er nog drie op zolder. Onze mannen zijn ook in de cafés. De kunst is natuurlijk dat ze ons niet herkennen. Ik ben benieuwd of ons dat lukt tot middernacht als alle maskers afgaan. Een van de vrouwen heeft trouwens tegen haar man gezegd: ‘Ga jij maar, ik blijf lekker thuis op de bank.’ Maar ze is zich nu aan het omkleden. Kijk daar komt ze net! In elk café krijgen we een shotje, omdat we verkleed zijn. Nu maar hopen dat we niet misselijk worden. Onze vriendinnenclub uit Twijnerij noemen we met een woordspeling trouwens Sjweinerei, viezigheid. Of we het met die alcohol en die viezigheid vanavond netjes houden? Ha ha, waar staat geschreven dat dat moet?” 

 

Naam: Sharon Pisters
Leeftijd: 24
Uit: Valkenburg

„Auw wiever? Ik weet niet anders, het is hier in Valkenburg natuurlijk al voor de 54ste keer. Mijn ouders namen me als baby al mee. Ik zal op donderdag nooit ontbreken. Om twee uur begon het al. De middag is gezellig, dan zijn we met Valkenburgers onder elkaar, van baby’s tot rollators. Ik ga gewoon de hele avond door. Ja hoor, mijn ouders zijn hier ook. Valkenburg stroomt vol, die drukte is ook leuk. Ik ben met twee of drie vriendinnen op pad, maar het gaat vooral om de spontane ontmoetingen. Gesprekjes met mensen die je van vroeger kent, van school of opleiding. Dat kan hier goed, want half Zuid-Limburg staat op het Walramplein of hier in de Grote Straat. Ik merk dat je na zo’n gesprekje toch een leukere band met mensen opbouwt. Omdat je allebei van carnaval houdt. De auw wiever is voor mij de start van het carnaval. Vrijdag vier ik in Maastricht, maar verder vind je me hier in het dorp, tot en met het askruisje op woensdag. Ik ben overal bij, ik mis de carnavalsmis ook niet.” „Of dat askruisje en die mis met geloof te maken hebben? Nee, ik zie het wel als een traditie. Ik las inderdaad dat ze in Vaals de ‘auw wiever great again willen maken.’ Hier is iedereen verkleed, de sfeer is geweldig, maar je ziet weinig maskers. Qua traditie zou dat onherkenbare wel leuker zijn. Maar goed: het hoeft niet per se een masker te zijn, als het maar iets ouds is, het heet tenslotte auw wiever. Daarom ben ik verkleed als zwart-wit-film. Oh, je kijkt erg verbaasd. Dat zag je er niet in? Dat geeft helemaal niet hoor.”