'Een etalage die me doet denken aan Meat Loaf'

© De Limburger/Jean Pierre Jans

COLUMN - Na de film liep ik donderdagavond laat door Maastricht. De film was in het filmhuis. Het zat vol, zoals altijd. Recht tegenover het filmhuis ligt de megabioscoop. Die oogde vrijwel leeg, zoals ook altijd. In de gang stond een grote poster over de nieuwe Fifty Shades of Grey en een climax die we niet mochten missen.

Leon Verdonschot

Vanavond hadden toch weer veel mensen die gemist, of hopelijk voor die mensen hadden ze ’m gewoon zélf gehad. Een leeg filmhuis is vervelend, een lege megabioscoop is op een rare manier nog pijnlijker. Geen mens maakt een film als Fifty Shades Freed uit een innerlijke drang om die film te maken, zo’n film maak je omdat er nou eenmaal publiek voor is. Zonder dat publiek klopt er niks meer van.

Op het Vrijthof lagen tussen de kasseien her en der nog confettisnippers. De laatste, nog niet weggespoelde herinneringen aan het voorbije volksfeest. Ik liep de brug over richting het station en stopte even bij de fotozaak op de hoek. Die heeft mijn favoriete objecten in zijn etalage: 3D-foto’s. Op 3D-foto’s lijkt iedere baby een monster en ieder kind op Linda Blair in The Exorcist. Het kan niet de bedoeling zijn dat ik daar om sta te lachen, maar ik doe het graag.

Na de fotozaak op de hoek komt mijn dierbaarste etalage van Maastricht en ik denk van heel Nederland. Ik kan simpelweg niet door Maastricht wandelen zonder er even naar te kijken. Het is een drogist, met een etalage die me altijd doet denken aan Meat Loaf. Ik interviewde de zanger ooit en vroeg hem naar de krankzinnige lengte van zijn nummers. Ik vroeg Meat Loaf of hij ooit gehoord had van het motto ‘less is more’. Hij ging recht voor me staan en loeide: "Let me tell you something, son: only more is more".

Volgens exact dat motto is deze etalage ingericht. Alles wat er in past, staat erin. En niet alleen dat: het blíjft er ook staan. Er staan parfums in die al lang niet meer bestaan en daarnaast liggen vliegen die al even lang niet meer leven. Rechtsboven staat een flesje parfum waar een briefje achter hangt met een mededeling die ik niet kan lezen, omdat het dikke spinnenweb dat eraan vastkleeft me het zicht erop ontneemt.

Deze hele etalage is een statement. Tegen de mores van het vak van etaleur, tegen de vooruitgang, tegen de vluchtigheid. Wie Maastricht in al zijn pracht te aangeharkt vindt en de rafelranden mist, hoeft maar langs deze etalage te lopen: de rafelranden hangen erin, aangekoekt en wel.

Op de tweede rij, achter de scheerkwasten en de aluin van Vergulde Hand, liggen enkele pakjes condooms van Durex. Tussen de Comfort en de Fetherlite ligt een doosje condooms al zó lang dat ik niet meer kan lezen wat er ooit op de verpakking stond. Mocht iemand dat pakje ooit nog kopen, dan weet ik zeker dat die negen maanden later een kind heeft.

Meer lezen?

Nieuwe actie: Één jaar toegang tot alle Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Daarmee lees je dagelijks meer dan 100 nieuwe Plus-artikelen op onze site & app. Of kies voor een van onze andere abonnementen.

Ik word digitaal abonnee