Ivo's F1-blog vanuit Australië: 'Nog een extra fles wijn'

Print
Geen betere Grand Prix om het Formule 1-seizoen te starten dan die van Australië in Melbourne. Dan heb je die onmetelijk verre reis tenminste alvast gehad.

Omdat iedereen nog fris en nieuwsgierig is hoor je er weinig over klagen. Zeker niet als je de tweede etappe – het begintraject van zeven uur tussen Frankfurt en Doha voelt bijna als een tussendoortje aan - van veertien uur met Qatar Airways naar de Australische metropool businessclass kan vliegen.

Een upgrade noemen ze dat in de vliegwereld, als je gepromoveerd wordt naar een hogere reisklasse. Iets heel anders dus dan die upgrade op de bolide van Max Verstappen waarover iedereen het altijd heeft.

Prettige bijkomstigheid van vliegen in de businessclass naar een Grand Prix-bestemming is dat je meteen een groot deel van de Formule 1-familie tegenkomt. Geen coureurs, want die nemen wat meer tijd om te acclimatiseren en vliegen doorgaans al een paar dagen eerder naar Melbourne.

Budgetten
Maar wel verrassend veel collega’s. Vooral die uit Duitsland, België en Italië beschikken blijkbaar over budgetten dat businessclass vliegen een vanzelfsprekendheid is. Verder veel race-engineers, teammanagers en ook Claire Williams, dochter en inmiddels teamchef van de door haar vader Frank opgerichte renstal. Deze aan de rolstoel gekluisterde grondlegger van het enige nog actieve privéteam in Formule 1 wordt ontraden lange reizen te maken en bekijkt de races buiten Europa tegenwoordig van thuis uit.

Naast de aangename upgrade vergoedt het verblijf in Melbourne ook veel reisleed. De Australische Grand Prix staat bij vrijwel iedereen in de top-3, omdat je weet dat het er prettig toeven is. Gastvrijheid wordt er nog met een hoofdletter geschreven. Geen geschreeuw, geen opdringerigheid; hoffelijk en vriendelijk speelt ieder zijn rol.

Zelfs bij het Australian Football, een ruige mengeling van rugby en voetbal waarvan de competitiestart ook dit jaar weer precies samenvalt met het Grand Prix-weekend. Vijf duels in vier dagen staan er op het programma in Melbourne, met als kraker het treffen in de MCG (Melbourne Cricket Ground) tussen kampioen Richmond en stadgenoot Carlton.

Fake
Exact 90.151 toeschouwers bevolkten donderdag de tribunes van de MCG om getuigen te zijn van deze klassieker. Een fascinerende avond, die meteen duidelijk maakt waarom onze eigen Bert van Marwijk het als voetbalcoach van Australië met twee krantenkolommetjes moet doen tijdens de oefenstage in Europa.

Als ik vervolgens enthousiast mijn bevindingen vertel tegen de eigenaar van het Italiaans restaurant naast het hotel begint die te lachen en maakt een wegwerpgebaar. "Allemaal fake", roept de man, die na kennismaking oud-prof en voormalig Australisch international (10 interlands) George Christopoulos blijkt te zijn.

Er volgt een lange episode om duidelijk te maken dat hij niets heeft met de AFL (Australian Football League). "Het wordt door de regels van de AFL (salarisplafonds en gelijke verdeling van de gelden, red.) kunstmatig spannend gehouden. De AFL stuurt en bestuurt", sneert hij. “Bijna zo erg als cricket. Dat is helemaal een nepsport." Nee, dan ons voetbal. "Weet je", zegt hij. "Als die Bert van jullie weg is wordt Graham Arnold bondscoach, een goeie vriend van me. Heeft nog bij jullie in Holland gespeeld." 

Dat dit onder meer bij Roda JC was in een periode dat mijn werkterrein vooral in Kerkrade lag, is voor George aanleiding nog een extra fles wijn te laten aanrukken. Gelukkig lag mijn hotel slechts één deur verder.