Column: Kampioensplein

Print
Column:  Kampioensplein

Afbeelding: Laurens Bouvrie

Wat zou het mooi zijn als MVV - in 2019? - de promotie naar het hoogste niveau gaat vieren op een prachtig bordes gebouwd rondom Wil van der Laan’s meesterwerk de Groene Loper Engel..

Ik durf het idee amper te opperen. De matadoren van de Geusselt hebben danig roet in het eten gegooid. Twee nederlagen op rij – afgelopen paasweekend - betekent nog slechts een kleine kans dat MVV de play-offs gaat halen. Dan moet je niet hoogdravend iets gaan schrijven waarin het onderwerp promotie naar de eredivisie een prominente rol in speelt. Als overtuigd dromer, eeuwig optimist en groot fan van de Beach Boys – dus regelmatig Sloop John B (I Wanna Go Home) zingend – ga ik toch iets roepen dat in Kerkrade en meer nog in Sittard hoongelach zal opleveren. Vrees dat het in het Maastrichtse niet anders zal zijn. Misschien nog wel meer dan in de Westelijke- en Oostelijke Mijnstreek heb je in de Limburgse hoofdstad alleen maar vrienden als je wint.

Dus zet u schrap, ik gooi het er gelijk uit. En – omdat dit seizoen zeer waarschijnlijk voor MVV eindigt in spelen voor des keizers baard – concentreer ik mij volledig op mei 2019. Niet eens op het winnen van de playoffs, maar met Ron Elsen en zijn mannen als de kampioenen van de Jupiler League van het komend seizoen. Ik vraag gelijk extra attentie aan de aanstaande wethouder Sport – ik gok op Bert Jongen. Wat zou het mooi zijn als MVV de promotie naar het hoogste niveau gaat vieren op een prachtig bordes gebouwd rondom Wil van der Laan’s meesterwerk op de Groene Loper. Die plek waar die prachtige Engel (ja met hoofdletter geschreven) hoog boven iedereen verheven haar pronte borsten gruuts – door de rug te hollen en de knieën naar voren te steken – naar voren duwt; zoals eigenlijk een voetballer bij iedere aftrap moet staan om de tegenstander te imponeren. Zeker als je dat prachtige – alleen al vanwege die prachtige ster – MVV-shirt draagt en de fans massaal Nao Väöre zingen. Die plek en dat engelenbeeld met de Mestreechter Staar is toch hét decor om een onvergetelijk kampioensfeest te vieren. Zie dat kunstwerk én de locatie als een samensmelting van zoveel MVV en Maastricht symboliek. Vanaf De Geusselt kunnen de kampioenen over de Groene Loper - langs de wijk waar de club sinds begin jaren zestig zo verbonden mee is, het Wittevrouwenveld -  op een van de Tempeleers geleende praalwagen geleend naar de nieuwe Engel van Maastricht worden gereden. Ongetwijfeld toegejuicht door duizenden mensen. Want ook in Maastricht geldt: niet MVV wordt kampioen maar wij. De stichting Veer Zien MVV kan in mei 2019 het aantal nieuwe leden amper verwerken.

Ik laat de schampere lachsalvo’s over mij heenkomen. Ik blijf er vanuit gaan dat MVV Mestreech nog voor ik het aardse met het eeuwige verruil terugkeert in de Eredivisie. Meer nog weet ik zeker dat dit gaat gebeuren onder de leiding van Ron Elsen. Met al die zekerheden geef ik de nieuwe wethouder Sport ook het advies mee om alvast een fonds op te zetten dat geld genereert voor een beeld van – zeker in deze eeuw – de enige echte Mr. MVV. Het zijn niet bepaald goede tijden om de trainer-coach van MVV te complimenteren. Voor mij reden genoeg het wel te doen. De belangrijkste: Elsen staat voor voetbal met de borst vooruit. Dat betekent ook – zeker met de zeer beperkte budgettaire mogelijkheden van de club – dat je kunt falen. Maar zoals iedere echte Maastrichtse engel is Elsen ook het type van:  ‘Kiek, dao geit heer weer 'ns ónderoet. Höllep, dao geit heer op zien snoets; Daan steit heer op, dao geit heer weer…..’ . Een echte engel van Maastricht dus. 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen voor nog geen 1,50 per week.

Bekijk de aanbieding →