Dit is een Via Limburg artikel.

Peter Alblas (stadsecologie CNME): "Eenden en ganzen zijn behoorlijk honkvast, maar zeker geen doetjes"

Verbouwingsstress voor ganzen in Stadspark Maastricht?

Print

Afbeelding: Laurens Bouvrie

De eenden en ganzen van het Stadspark zitten midden in een verbouwing. Wat doet dat met deze dieren?

Zoals iedereen inmiddels wel weet wordt de voormalige Tapijnkazerne en het belendende deel van het Stadspark volledig heringericht. Die werkzaamheden zijn volop aan de gang. Einddoel – behalve een totaal nieuw universiteitsgebied – is een fikse uitbreiding van het park tussen de Prins Bisschopssingel en Hubertuslaan. Dat betekent ook dat de komende tijd dat de niet tijdelijk verkaste bewoners van het – zoals dat in de volksmond nog wel genoemd wordt – hertenkamp de overlast voor lief moeten nemen. Zijn herten, herten, ezels, wallaby’s, pauwen elders ondergebracht.; eenden, ganzen en zwanen en de in de sierkooi levende vogels zien dagelijks hoe grijpers, gravers en ander zwaar materieel hun vaste woon- en verblijfplaats grondig onderhanden nemen.

 Dat dit parkdeel straks groter en groener is dan ooit kunnen wij mensen opmaken uit de informatie die ons wordt verschaft. Sommigen noemen dat een aantasting van het Maastrichtse culturele erfgoed; anderen zien met optimistische spanning uit naar het eindresultaat. Wat in ieder geval zeker is, is dat alle omheiningen verdwijnen en dat grachten zorgen voor een veilige situatie voor dier en mens.

Als passant zou je – als je een kwartiertje naar ze kijkt – graag de ganzen willen vertellen dat het ongemak slechts tijdelijks is en de kans groot is dat de leefomstandigheden er flink op vooruit gaan. Want de ganzen lopen momenteel enigszins ontheemd rond. Tenminste zo voelt dat als dagelijks toeschouwer van hun ‘op en neer geloop in de bouwput’.  Die gedachte krijgt nog eens een bevestiging omdat de gans bekend staat als een zeer honkvast dier, uitermate gesteld op een vertrouwde omgeving. Dat wordt - denk je dan - de komende tijd – net zoals de gemiddelde mens tijdens een ingrijpende verbouwing in eigen huis of werkomgeving – een tijdje stressen. En die periode moeten ze ook nog eens zien door te komen zonder de vaste gasten die al dan niet verstandig de dieren op allerhande eetwaar trakteren. Toch voldoende reden voor De Limburger - Via Maastricht  aan stadsecoloog Peter Alblas (CNME) t vragen wat nu wel of niet waar is. "We kunnen helaas niet met deze ganzen communiceren. Ook aan hun 'gezichtsuitdrukking' zullen we niet veel zien. Maar het anders 'op neer lopen' kan een teken van ongemak zijn. Maar in hoeverre dat ze hierdoor echt veel stress ondervinden is moeilijk in te schatten", zegt Alblas. 

Op het niet meer extra voer krijgen van stadswandelaars geeft de ecoloog een antwoord dat de 'regelmatige voerders' tot nadenken moet stemmen. "Die ganzen redden zich wel. Het minder voedsel heeft nagenoeg geen nadeel voor deze dieren. Het is vooral nadelig voor de ratten die in de Jeker en de stadsvijvers vertoeven. Er gaat immers minder ontlasting het water in en dat is een ware lekkernij voor de ratten." Alblas wil dan toch nog een keer extra benadrukken dat de ganzen en eenden die in het stadspark hun domicilie zien geen doetjes zijn. "We hebben laatst een geringde en al lang in Maastricht 'wonende' eend zijn gegevens bekeken. Die blijkt dus wel zo nu en dan tot achter Moskou te vliegen. Dat geeft wel aan dat onze stadsparkdieren in staat zijn zich goed te kunnen aanpassen aan andere omstandigheden. Ook als die in eigen buurt plaatsvindt. 

Fotojournalist Laurens Bouvrie gaat de komende maanden de voortgang van de herinrichting regelmatig vastleggen en beschrijven. Uiteraard zal hij ook het wel en wee van de ganzen blijven volgen.  

Praat ook mee over dit onderwerp

Geef ook jouw mening over dit onderwerpen stuur een mail naar de krant

> Neem een kijkje op onze Facebook-pagina