‘Weet je wel hoeveel talen ik in mijn hoofd heb?’

Print
Het is eigenlijk een soort wandelende Toren van Babel, deze Marokkaanse Venlonaar Mimoun Boulbaroud (43). Nogal wat talen lopen door elkaar heen in zijn leven.

Mimoun, vmbo-docent en secretaris van moskee Al Houda in Venlo, is geboren in Berkane, Noord-Marokko. Zoon van een klassieke gastarbeider die - na enkele jaren alleen in Nederland - zijn gezin liet overkomen. Mimoun was drie toen hij, kersvers in dit kikkerlandje, in de Bijlmerachtige flat de Knoepert in Blerick belandde. Na enkele jaren verhuisd naar de omgeving van het VVV-stadion in Venlo, vervolgens naar Utrecht - vanwege de liefde, een Utrechtse van Marokkaanse komaf. "Maar", zegt Mimoun, "ik kreeg heimwee. Ik miste Limburg, de rust, de kalmte". Ieder weekend reisde Mimoun terug naar Venlo, maar na een jaartje verhuisde hij, met zijn vrouw, toch terug naar deze contreien. Eerst Tegelen, tegenwoordig weer Venlo.

Problemen
"Ik ben tweetalig opgevoed", zegt Mimoun aanvankelijk. "Arabisch en Berbers". Maar in tegenstelling tot de ouders leerden Mimoun en de andere kinderen al snel ook Nederlands. Dat gaf thuis problemen, vertelt hij. "Wij mochten thuis géén Nederlands spreken. ‘Dat doe je maar buiten’, zei mijn vader. ‘Want wij gaan ooit terug naar Marokko en ik wil niet dat je dan je Marokkaanse identiteit bent vergeten’".

Arabisch
Met de oudste, nog in Marokko geboren kinderen spraken de ouders dus uitsluitend Arabisch en Berbers. Met de jongste kinderen, die nooit Marokko hadden geleefd, alleen Arabisch. Mimoun op zijn beurt sprak Arabisch met zijn broertjes als vader erbij was, en Nederlands met hen buiten de deur. En dan was er nog het dialect. "Ik had een Nederlands vriendje dat weigerde Nederlands met me te praten. Hij blééf maar Venloos tegen me praten. Langzaam maar zeker begon ik het te begrijpen".

Nog weer later leerde Mimoun Duits, zoals zovelen in grensstad Venlo. En Engels kwam er ook nog bij. "Weet je wel hoeveel talen ik in mijn hoofd heb?", peinst hij ineens.

Koran
Met zijn twee eigen kinderen spreekt hij Nederlands. De afspraak thuis is dat Mimouns vrouw, die goed Arabisch spreekt, in die taal ook met de kinderen praat, zodat ze het ook onder de knie krijgen. Belangrijk omdat Arabisch de taal is van de Koran. "Maar het komt er niet zo van", zegt Mimoun. "Al begrijpen ze het Arabisch wel een béétje".

Mimouns eigen Arabisch is matig, zegt hij zelf. "Ik heb er wel een beetje spijt van dat ik het niet helemaal beheers. Het schrijven en lezen ben ik bijna verleerd". Daar wil hij nog een keer wat aan gaan doen, door bij de Arabische lessen in de moskee aan te schuiven en door Arabische lesboekjes door te nemen.

Dialect
En het Venloos dialect? "Ik spreek het nog steeds wel een beetje. Heel handig. Het maakt een gesprek hier in de regio soms veel makkelijker, de drempel voor contact is een stuk lager. Ik heb een tijdje in een lampenwinkel gewerkt, als mensen dan Venloos tegen me spraken, antwoordde ik gewoon in dialect. Ja, dan zag je wel eens vreemd kijken", zegt Mimoun met een grijns.

Terug naar Wat beweegt Limburg