Doek valt voor Sint-Pieters Museum in hoeve Lichtenberg

Print
Doek valt voor Sint-Pieters Museum in hoeve Lichtenberg

Jan Dauphin, Sermon Smitshuysen, Jo en Miets Morreau houden met de rest van de vrijwilligers het museum nog één seizoen open. Afbeelding: Johannes Timmermans

Het Sint-Pieters Museum in hoeve Lichtenberg houdt op te bestaan. De vrijwilligers vinden het niet meer reëel om open te blijven, de belasting is te groot. Ze zijn aan hun laatste seizoen begonnen; na de zomer komt er een einde aan 22 jaar exposities op en over de Sint Pietersberg in een van de hoogste musea van Nederland.

Aan het plafond hangt een meterslang skelet van een mosasaurus. Van hout. Ooit gemaakt door gevangenen van Overmaze bij wijze van dagbesteding. Jo Morreau lacht. "Er is hier wel eens een bezoeker binnengekomen die verzuchtte ‘goh, daar heb ik jarenlang onderdoor gelopen’. Maar die persoon mocht wel elke dag om vijf uur ’s middags naar huis!"

Mosasaurus
De mosasaurus is een van de blikvangers van het Sint-Pieters Mu­seum in hoeve Lichtenberg. De stichting Oud Sint Pieter heeft twee vleugels van de monumentale hoeve ingericht met relicten en informatie over de geschiedenis en de natuur van de berg. Van zee-egel tot marter, van een pakje ENCI-sigaretten tot attributen van een champignonkweker.

Pijn
"Voor de meesten van ons is het een echte passie", zegt Miets Morreau. "De geschiedenis doorgeven is onze belangrijkste drive. En er is hier zo’n rijke historie." Maar na 22 jaar valt het doek. De overgebleven veertien vrijwilligers komen allemaal op leeftijd, worden in meer of mindere mate krakkemikkig, de belasting wordt te groot. Nieuwe aanwas vinden lukt niet. "Het is heel veel werk en niemand wil het overnemen. Wij zijn open op zondag. Dat is gewoon een lastige dag. Op een gegeven moment moet je zeggen: jongens het is goed geweest." Het doet pijn. Zeker. "Maar we zijn eigenlijk nog langer doorgegaan dan het verstand zei."

Het museum begon ooit met een kleine expositie met diavertoningen en groeide langzaam uit. Subsidie? Nul euro. Ze huren om niet van Natuurmonumenten. De getoonde objecten komen uit de eigen collectie, zijn giften of bruiklenen. De vitrines zijn allemaal geschonken. Begonnen ze ooit in de koeienstal, inmiddels telt het museum vijf ruimtes. Miets Morreau: "Je mag hier met de hond naar binnen. Het is allemaal niet zo formeel. Je hebt de sfeer van een boerderij, die is ook niet kapot gerestaureerd. Het is lekker laagdrempelig. Hier komen mensen die nog nooit in een museum zijn geweest."

Kluizenaar
Een selfie met een echte mergelzaag of een antieke bergmennekes-lamp? Dan wordt deze gewoon even uit de vitrine gehaald. "Daar zijn we helemaal niet kinderachtig in." Ze hebben tal van bijzondere stukken. Zoals de pet van de vader van Greetje Blanckers, de laatste grotbewoonster van Nederland. "Die mag natuurlijk niet verdwijnen." Of het instrumentarium van de fameuze bergonderzoeker Wim van Schaïk. "Daar heeft hij de hele berg mee opgemeten." Een stuk zuil van het verdwenen klooster Slavanten. Een ritueel bronzen zwaard uit 900 voor Christus, uit de Maas opgebaggerd aan de voet van de berg. Een glazen kelk van kluizenaar en godsdienstfanaat Antonius Wamsteker. Miets Morreau herinnert zich een bezoek van voorzitter van Natuurmonumenten Pieter Winsemius, die opmerkte: "goh ik dacht dat ze hier alleen een paar tafeltjes hadden met glazen platen, maar dit is professioneel!" Morreau: "Dat vond ik zo’n compliment, dat die man dat zei."

Sterfhuisconstructie
Maar minstens zo belangrijk als de objecten zelf vinden ze de toelichting die ze kunnen geven. "We noemen onszelf ‘Huis van de verhalen’."

Ze hebben nog geen idee wat ze met hun collectie gaan doen. Ze hebben Natuurmonumenten enkele maanden geleden geïnformeerd dat ze gaan stoppen, maar er is nog geen gesprek gevolgd. "We laten het echt op ons afkomen. We blijven in elk geval onze knowhow uitbreiden en ter beschikking stellen." De Stichting Oud Sint Pieter blijft bestaan.

Ook al is het einde in zicht, er wordt nog steeds gewerkt aan het optimaliseren van de expositie. Miets Morreau: "We willen niet dat je merkt dat het een sterfhuisconstructie is. Dat willen we absoluut niet. We willen eindigen zoals we begonnen zijn: met vlag en wimpel."

Praat ook mee over dit onderwerp

Geef ook jouw mening over dit onderwerpen stuur een mail naar de krant

> Neem een kijkje op onze Facebook-pagina