Herberg Oud-Holset: Bio sapjes fruitiger dan de terrashulp

Print
Limburg is rijk aan terrassen. Aan de Maas, bij beken, in bossen, in steden en in dorpen op het platteland, overal lokken blije parasols je om halt te houden voor een koele of warme verrassing. Maar er kan er maar één Het Beste Terras van Limburg worden. Jullie, de lezers, meldden massaal jullie favoriete terras aan. Na een eerste stemronde gaan er twintig naar de finale. De komende dagen stellen we ze aan jullie voor.

Wat: Herberg Oud-Holset
Waar: 
Holset 54, Lemiers (Holset)

Grote jongens lopen graag met de borst vooruit te tetteren dat ze ‘eine groete kaffee’ zijn en hun Parade de meeste kroegen telt. De kleintjes - die verlegen café-calimero’s - tellen stil hun zegeningen, waar de groten blind voor zijn. Wie het vroeger aan zijn ogen had ging ter bedevaart. De heilige Genoveva was de middeleeuwse moeder van Hans Anders. Ze kon oogkwalen genezen, zonder dat René Froger haar zegeningen bezong.

Geen betere plek voor haar dan het vredige Holset, waar pelgrims van overal heen schuifelden. Van pelgrimeren word je hongerig, dorstig en moe. De Herberg Oud-Holset van de familie Zincken was een vroege b & b. Het donkerbruine vakwerkhout en het fraaie witte pleisterwerk zagen de slechtziende pelgrims al van verre. Nog steeds ademt de Herberg die oude sfeer. Via oude biechtstoeldeuren kom je binnen onder het mom ‘Je hoeft niet eerst te biechten om te genieten’.

Silvie glimlacht maar de serveerster, die voor een heiligenbeeld staat, geeft geen reactie. ,,Mondhoekjes naar beneden, ,oei, én dat met dit mooie weer”, fluistert Jacques. Achter de Herberg aan een tafel, met volgens Silvie „vreselijke tafelzeilen”, zitten we onbe- schut tegen de felle zon en afgescheiden van het glooiende panorama door een haag. „Ruikt mooi hier naar rommedoe”, zegt Jacques blij en wijst glimlachend op een emmer met het opschrift ‘dreksbak’ en de oude emaillen wasbak gevuld met vrolijke bloemen. Terwijl de ene serveerster vrolijk doorgaat met het bijpraten van vrienden op het terras, komt de ander vragen wat we willen drinken.

Op verzoek haalt ze een kaart, die in piepkleine letters vertelt dat er bio sap, wijnen uit de buurt, veggy en ander streeklekkers te krijgen is. Jacques blij, zeker als zijn boerenvlaai op tafel wordt gezet. Silvie krijgt bio sap. "Lekker fruitig en fris. Maar waarom niet het flesje erbij zodat je weet welk sap je krijgt.” Ik moet reiken naar mijn jus, die halverwege de tafel wordt achtergelaten. We bidden stil tot Genoveva dat ze dit mooie terras meer oog voor gastvrijheid schenkt.

+ Bio fruitsapjes en wijnen, interieur met veel fraaie religieuze bric-a-brac.
- Bediening kan vriendelijker, weinig parasols op achterterras, kaart pover.